قانون طبابت مصوب 1290,03,10 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده 1 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
هيچكس در هيچ نقطه ايران حق اشتغال بهيچ يك از فنون طبابت و دندانسازي ندارد مگر آنكه از وزارت معارف اجازه نامه گرفته و بثبت وزارت داخله رسانيده باشد.
ماده 2
در آتيه اسناديكه وزارت معارف آنرا رسماً شناخته و بصاحب آن اجازه نامه خواهد داد از اين قرار است: اولاً – تصديق نامه هائي كه در مملكت ايران بتوسط مدارس طبي دولت داده ميشود. ثانياً - تصديق نامه هاي طبي دولتي ممالك خارجه.
ماده 3 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
گيرنده اجازه نامه طبابت مبلغ پنج تومان بصندوق وزارت معارف بايد كارسازي نمايد.
ماده 4 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
اشخاصي كه هيچ يك از تصديق نامه هاي مذكوره در مادة دويم اين قانون را ندارند و در تاريخ نشر اين قانون از پنجسال كمتر در طهران مشغول طبابت بوده اجازه نامه بآنها داده نميشود و از مداومت بشغل مزبوره ممنوع خواهند بود.
ماده 5 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
اشخاصي كه داراي هيچيك از تصديقنامه هاي مذكور در مادة دوم اين قانون نيستند و بيش از پنج سال و كمتر از ده سال در طهران طبابت كرده اند اجازه نامه طبابت ميتوانند بگيرند مشروط بر اينكه از تاريخ انتشار اين قانون تا انقضاء مدت سه سال حاضر شوند كه در حضور كميسيون مخصوصي كه بر طبق مادة هشتم اين قانون در وزارت معارف منعقد ميشود امتحان دهند يا آنكه تا مدت چهار ماه يكي از اسناد ذيل را بوزارت معارف ارائه دهند: اولاً - تصديق تحصيل و تلمذ در مطب يكي از اطباي معروف مشروط بر اينكه در آن تصديقنامه ذكر شده باشد كه دارندة آن لااقل پنجسال بالاستمرار از تلامذه او بوده است. ثانياً - تصديقنامة اطباي مريضخانه دولتي و آمريكائي. توضيح - تصديقنامه هاي مذكور فقط تا چهار ماه بعد از نشر اين قانون اعتبار خواهد داشت و وزارت معارف بر طبق آن اجازه نامه طبابت خواهد داد بعد از انقضاء آن مدت آن تصديقنامه ها از اعتبار خواهد افتاد و فقط اسناد مذكور در مادة دويم اين قانون براي تحصيل اجازه نامه طبابت معتبر خواهد بود.
ماده 6 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
اشخاصي كه بيش از دهسال در طهران استمراراً مشغول طبابت بوده اند بهر حال حق دارند اجازه نامه طبابت بگيرند.
ماده 7 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
براي آنكه اشخاص مذكوره در ماده پنجم و شش اين قانون بوزارت معارف معرفي شده اجازه نامه بگيرند از تاريخ نشر اين قانون تا مدت چهار ماه كميسيوني در وزارت معارف منعقد خواهد بود كه اشخاص مزبور ميتوانند خودشانرا بآن كميسيون معرفي نمايند و كميسيون مزبور مركب خواهد بود: اولاً - از يكنفر از معلمين طب مديره دارالفنون. ثانياً - از يكنفر از اطباي مريضخانة دولتي. ثالثاً - از يكنفر از اطباي مريضخانه آمريكائي. رابعاً - از يكنفر از اطباي معروف ايراني. خامساً - از دو نفر نمايندة وزارت معارف كه يكي از آنان رئيس كميسيون خواهد بود اشخاص مزبور را وزير معارف تعيين خواهد نمود.
ماده 8 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
از تاريخ نشر اين قانون تا مدت سه سال هر سال دو نوبت در بهار و پائيز يك كميسيون در وزارت معارف منعقد خواهد شد براي اينكه مطابق مادة پنجم اين قانون اشخاصي را كه بيش از پنجسال و كمتر از دهسال در طهران طبابت كرده و هيچ نوع تصديقي ندارند و خود را بكميسيونمذكور در ماده قبل معرفي نمودهاند بمعرض امتحان در آورند كميسيون مزبور مركب خواهد بود: اولا - از معلمين رسمي طبي دارالفنون. ثانياً - از چهار نفر از اطباي معروف. ثالثاً - از يكنفر نمايندة وزارت معارف كه رئيس كميسيون خواهد بود. تعيين اشخاص مذكور با وزارت معارف است.
ماده 9 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
اشخاصيكه تا تاريخ نشر اين قانون در ولايت مشغول طبابت بوده يا در طهران و ولايات داندانسازي ميكردند بايد تا يكسال بعد از نشراين قانون خود را بوزارت معارف معرفي كرده براي مداومت بشغل مزبور اجازهنامه تحصيل نمايند ليكن پس از انقضاي يكسال در هيچيك از نقاط ايران بهيچكس اجازه نامه طبابت و دندانسازي داده نخواهد شد مگر بموجب اسناد مذكور در مادة دوم اين قانون.
ماده 10 (منسوخه 29ˏ03ˏ1334) منسوخ ۱۳۳۴/۰۳/۲۹
هر كس بر خلاف مقررات مواد فوق بشغل طبابت مشغول شود در نوبت اول اخطار ميشود و در نوبت دوم چهار ماه محبوس و درنوبت سوم يكسال محبوس خواهد شد.
ماده 11 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
بعد از انتشار اين قانون هيچ طبيبي براي امور صحيه و طبيه در ادارات دولتي مستخدم و اجير نخواهد شد مگر اينكه بموجب اسناد مذكور در مادة دوم داراي اجازه نامة طبابت باشد.
ماده 12
نسخة رمز كليتاً ممنوع است و هر طبيبي كه نسخة رمز بدهد مجازات او چهار ماه حبس خواهد بود.
ماده 13 (منسوخه 05ˏ08ˏ1399) منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵
وزارت داخله مراقب خواهد بود كه مدلول مادة اول اين قانون از چهار ماه بعد از نشر آن در طهران و از يكسال بعد از نشر آن در ولايات بموقع اجرا گذاشته شود.