ماده ۱۰

أخذ شهادت 1 - طرف درخواست‌ شونده تا اندازه ‌اي كه قوانين آن اجازه مي‌ دهد، بنا به درخواست، نسبت به أخذ شهادت و تحصيل اسناد از شخص از جمله شخص در حبس يا تمهيد انتقال اقلام به قلمرو طرف درخواست ‌كننده اقدام مي ‌نمايد. 2 - شخصي كه قرار است از وي در طرف درخواست‌ شونده به‌ موجب درخواست طبق اين ماده شهادت أخذ شود، در موارد زير مي ‌تواند از اداي شهادت امتناع نمايد: الف) قوانين طرف درخواست ‌شونده به آن شخص اجازه دهد در شرايطي مشابه در جريان رسيدگي‌ هاي كيفري طرف درخواست ‌شونده از اداي شهادت امتناع نمايد؛ يا ب) قوانين طرف درخواست‌ كننده به آن شخص اجازه دهد در شرايطي مشابه در جريان رسيدگي‌ هاي كيفري طرف درخواست ‌شونده از اداي شهادت امتناع نمايد. 3 - چنانچه هر شخصي در طرف درخواست‌ شونده ادعا نمايد كه به ‌موجب قوانين طرف درخواست ‌كننده حق يا تعهدي مبني بر امتناع از اداي شهادت وجود دارد، آن طرف بنا به درخواست اطلاعيه‌ اي رسمي در مورد وجود آن حق براي طرف درخواست ‌شونده فراهم خواهد نمود. اين اطلاعيه‌ رسمي در صورت عدم وجود دليل مخالف، دليلي كافي براي مسائل مذكور در آن خواهد بود.