ماده 27

مساعدت براي وصول 1 - مقامهاي صلاحيتدار دو دولت متعاهد تعهد مي‌نمايند در مورد وصول ماليات به انضمام هزينه‌هاي مالي، هزينه‌ها و مجازاتهاي مدني مرتبط با‌اينگونه مالياتها كه در اين ماده به عنوان «مطالبه درآمد مالياتي» ناميده خواهد شد، به يكديگر مساعدت كنند. 2 - درخواست مساعدت از طرف مقامهاي صلاحيتدار يك دولت متعاهد براي وصول «‌مطالبه درآمد مالياتي» بايد با يك گواهينامه از طرف آن مقام‌مبني بر آنكه طبق قوانين آن دولت اين «‌درآمد مالياتي» به قطعيت رسيده است، باشد. از لحاظ اين ماده، «‌درآمد مالياتي» وقتي قطعي خواهد بود كه يك‌دولت متعاهد طبق قوانين داخلي خود حق وصول اين ماليات را داشته باشد و مودي مالياتي هيچ نوع حقوق ديگري را براي جلوگيري از وصول آن‌نداشته باشد. 3 - «‌مطالبه درآمد مالياتي» يك دولت متعاهد كه وصول آن توسط مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر پذيرفته شده است همانند «‌مطالبه درآمد مالياتي»‌ خود آن دولت كه به قطعيت رسيده است، توسط آن دولت متعاهد ديگر مطابق با مفاد قوانين مربوط به وصول مالياتهاي آن دولت ديگر وصول خواهد‌شد. 4 - مبالغ وصول شده توسط مقام صلاحيتدار يك دولت متعاهد به موجب اين ماده ، به مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر تقديم خواهد شد. با اين‌حال، جز در مواردي كه مقامهاي صلاحيتدار دولتهاي متعاهد طور ديگري توافق نمايند، مخارج معمولي هزينه شده براي مساعدت در وصول، بر عهده‌ دولت متعاهد مقدم‌الذكر خواهد بود و هر گونه مخارج فوق‌العاده هزينه شده برعهده دولت متعاهد ديگر خواهد بود. 5 - هيچ گونه مساعدتي براي «‌مطالبه درآمد مالياتي» يك دولت متعاهد به موجب اين ماده، در مورد مودي مالياتي كه «‌مطالبه درآمد مالياتي» وي مرتبط‌با مدتي باشد كه طي آن مدت مودي ياد شده مقيم دولت متعاهد ديگر بوده است، انجام نخواهد شد. 6 - علي‌رغم مقررات ماده (2) (‌مالياتهاي موردنظر)، مقررات اين ماده شامل كليه مالياتهاي وصول شده توسط يا از طرف يك دولت متعاهد خواهد شد. 7 - مقررات اين ماده چنين تعبير نخواهد شد كه هريك از دو دولت متعاهد را وادار سازد كه اقدامات اداري كه ماهيتا متفاوت از آنچه در وصول‌مالياتهاي خود معمول مي‌دارد، يا مغاير با سياست عمومي (‌نظم عمومي) آن دولت باشد، بكار برد.