ماده 27

مساعدت براي وصول: 1 - مقامات صلاحيتدار دو دولت متعاهد تعهد مي‌ نمايند در مورد وصول ماليات به انضمام هزينه‌ هاي مالي، هزينه‌ ها و مجازاتهاي مدني مرتبط با ‌اينگونه مالياتها كه در اين ماده به عنوان «‌مطالبه درآمد مالياتي» ناميده خواهد شد، به يكديگر مساعدت كنند. 2 - درخواست مساعدت از طرف يك مقام صلاحيتدار يك دولت متعاهد براي «مطالبه درآمد مالياتي» مي‌ بايست با يك گواهي نامه از طرف آن مقام‌ مبني بر آنكه طبق قوانين آن دولت اين «درآمد مالياتي» به قطعيت رسيده است، باشد. از لحاظ اين ماده، يك «مطالبه درآمد مالياتي» وقتي قطعي خواهد ‌بود كه يك دولت متعاهد طبق قوانين داخلي خود حق وصول اين «درآمد مالياتي» را داشته باشد و مودي مالياتي هيچ نوع حقي براي جلوگيري از ‌وصول آن نداشته باشد. 3 - «‌مطالبه درآمد مالياتي» يك دولت متعاهد كه وصول آن توسط مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر پذيرفته شده است، همانند «‌مطالبه درآمد ‌مالياتي» خود آن دولت كه به قطعيت رسيده است، توسط آن دولت متعاهد ديگر مطابق با مفاد قوانين مربوط به وصول مالياتهاي آن دولت ديگر وصول‌خواهد شد. 4 - مبالغ وصول شده توسط مقام صلاحيتدار يك دولت متعاهد به موجب اين ماده، به مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر تسليم خواهد شد. مع ‌ذالك، جز در مواردي كه مقامات صلاحيتدار دولتهاي متعاهد طور ديگري توافق نمايند، مخارج معمولي هزينه شده براي مساعدت در وصول، بر عهده ‌دولت متعاهد مقدم‌ الذكر خواهد بود و هرگونه مخارج فوق ‌العاده هزينه شده بر عهده دولت متعاهد ديگر خواهد بود. 5 - هيچ گونه مساعدتي براي «مطالبه درآمد مالياتي» يك دولت متعاهد به موجب اين ماده، در مورد مودي مالياتي كه «مطالبه درآمد مالياتي» وي مرتبط‌ با مدتي باشد كه طي آن مدت مودي مزبور مقيم يك دولت متعاهد يا دولت متعاهد ديگر بوده است، انجام نخواهد شد. 6 - عليرغم مقررات ماده (2)، مقررات اين ماده شامل كليه مالياتهاي وصول شده توسط يا از طرف يك دولت متعاهد خواهد شد. 7 - مقررات اين ماده چنين تعبير نخواهد شد كه هر يك از دو دولت متعاهد را وادار سازد كه اقدامات اداري كه ماهيتاً متفاوت از آنچه در وصول ‌مالياتهاي خود معمول مي ‌دارد، يا مغاير با سياست عمومي (نظم عمومي) آن دولت باشد، بكار برد.