مقيم 1 - از لحاظ اين موافقتنامه، اصطلاح «مقيم يك دولت متعاهد» به هر شخصي كه بهموجب قوانين آن دولت از حيث اقامتگاه، محل سكونت، محل ثبت، محل دفتر مركزي يابه جهات مشابه ديگر مشمول ماليات آن دولت باشد اطلاق ميشود. 2 - در صورتي كه حسب مقررات بند (1) اين ماده شخص حقيقي، مقيم هر دودولت متعاهد باشد، وضعيت او به شرح زير تعيين خواهد شد : الف - او مقيم دولتي تلقي خواهد شد كه در آن، محل سكونت دايمي دراختياردارد. اگر او در هر دو دولت محل سكونت دايمي دراختيار داشته باشد، مقيم دولتي تلقيخواهد شد كه در آن علايق شخصي و اقتصادي بيشتري دارد (مركز منافع حياتي). ب - هر گاه نتوان دولتي را كه وي در آن مركز منافع حياتي دارد تعيين كرد، ياچنانچه او در هيچ يك از دو دولت، محل سكونت دايمي دراختيار نداشته باشد، مقيمدولت متعاهدي تلقي خواهد شد كه معمولاً در آنجا بهسر ميبرد. پ - هرگاه او معمولاً در هر دو دولت متعاهد بهسر برد يا در هيچ يك بهسر نبرد،مقيم دولتي تلقي ميشود كه تابعيت آن را دارد. ت - هر گاه او تابعيت هر دو دولت را داشته باشد و يا تبعه هيچ يك از آنها نباشد موضوع با توافق مقامات صلاحيتدار دو دولت متعاهد حل و فصل خواهد شد. 3 - در صورتي كه طبق مقررات بند (1)، شخصي غير از شخص حقيقي، مقيم هردو دولت متعاهد باشد، آن شخص، مقيم دولتي تلقي خواهد شد كه دفتر ثبت شده يا دفترمركزي وي در آن واقع است.
ماده 4
از قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ ماليات مضاعف و جلوگيري ازفرار مالي در مورد ماليات بر درآمد بين دولت جمهورياسلامي ايران و دولت جمهوري خلق چين — مصوب 1382/02/23