آئين توافق دوجانبه 1 - در صورتي كه شخصي بر اين نظر باشد كه اقدامات يك يا هر دو دولت متعاهد در مورد وي از لحاظ مالياتي منتج به نتايجي شده يا خواهد شد كه منطبق با اين موافقتنامه نمي باشد، صرف نظر از طرق احقاق حق پيش بيني شده در قوانين داخلي دولتهاي مزبور، مي تواند اعتراض خود را به مقام صلاحيتدار دولت متعاهدي كه مقيم آن است، يا چنانچه مورد او مشمول بند(1) ماده(24) باشد به مقام صلاحيتدار دولت متعاهدي كه تبعه آن است، تسليم نمايد. اعتراض بايد ظرف سه سال از تاريخ نخستين اطلاع از اقدامي كه به اعمال ماليات مغاير با مقررات اين موافقتنامه منتهي شده، تسليم شود. 2 - اگر مقام صلاحيتدار اعتراض را موجه بيابد ولي خود نتواند به راه حل مناسبي برسد، براي اجتناب از أخذ مالياتي كه مطابق اين موافقتنامه نمي باشد، خواهدكوشيد كه از طريق توافق متقابل با مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر موضوع را فيصله دهد. هرگونه توافقي كه حاصل شود علي رغم محدوديتهاي زماني موجود در قوانين داخلي دولتهاي متعاهد لازم ا لاجراء خواهدبود. 3 - مقامات صلاحيتدار دو دولت متعاهد تلاش خواهندكرد كه كليه مشكلات يا شبهات ناشي از تفسير يا اجراي اين موافقتنامه را با توافق دوجانبه فيصله دهند. آنها همچنين مي توانند به منظور حذف مالياتهاي مضاعف درمواردي كه در اين موافقتنامه پيش بيني نشده است با يكديگر مشورت نمايند. 4 - مقامات صلاحيتدار دو دولت متعاهد مي توانند به منظور حصول توافق درموارد بندهاي پيشين، مستقيماً يا يكديگر ارتباط حاصل كنند. در صورتي كه براي دستيابي به توافق، تبادل شفاهي نظرات ضروري به نظر برسد اين امر از طريق كميسيوني مركب از نمايندگان مقامات صلاحيتدار دولتهاي متعاهد انجام خواهدشد.
ماده 25
از قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ ماليات مضاعف در مورد مالياتهاي بر درآمد و جلوگيري از فرار مالي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري ايتاليا — مصوب 1386/02/05