اصل اختصاصي بودن 1 ـ شخصي را كه به موجب اين موافقتنامه مسترد ميشود نميتوان به علت ارتكاب جرم در تاريخي كه به دوره پيش از استرداد نامبرده مربوط ميشود در كشور درخواستكننده بازداشت، محاكمه، يا مجازات كرد، به استثناء جرمي كه:
الف
با استرداد مجرم به علت ارتكاب آن موافقت شده باشد يا هر جرم قابل استرداد ديگري كه بتوان شخص را در رابطه با آن برمبناي احراز وقايعي كه درخواست استرداد براساس آنها پذيرفته شده است، محكوم كرد، يا جرم از نوع جرم كوچكتر و بخشي از جرم اصلي باشد.
ب
مقام صلاحيتدار كشور درخواستشونده با بازداشت، محاكمه، يا مجازات آن شخص به علت ارتكاب آن موافقت كند. از نظر اين بند: (1)كشور درخواستشونده ميتواند تحويل اسناد مندرج در ماده (9) را تقاضا كند. (2) كشور درخواستكننده ميتواند شخص مسترد شده را به مدت شصت روز يا تا هر مدت ديگري كه كشور درخواست شونده مجاز بداند، با توجه به ادامه رسيدگي به تقاضاي مذكور، بازداشت كند. 2 ـ بند (1) اين ماده در موارد زير اعمال نخواهد گرديد:
الف
هرگاه شخص مسترد شده، قلمرو كشور درخواستكننده را پس از استرداد ترك كند و داوطلبانه به آن بازگردد.
ب
هرگاه شخص مسترد شده، فرصتي براي ترك قلمرو كشور درخواستكننده دراختيار داشته ولي به فاصله سي روز پس از تبرئه نهايي از جرمي كه استرداد وي به جهت ارتكاب اَن صورت گرفته است، قلمرو آن كشور را ترك نكرده باشد. مدتي كه طي آن شخص مذكور به علل خارج از كنترل وي نتواند قلمرو كشور درخواستكننده را ترك نمايد، جزء اين مدت محسوب نخواهد شد.