ماده 17

عبور از كشور ثالث 1 – هريك از طرفهاي متعاهد با رعايت قوانين و مقررات خود و مفاد اين موافقتنامه عبور محكوماني را كه توسط دولت ثالث به طرف متعاهد ديگر يا بالعكس منتقل مي شوند، از قلمرو خود اجازه خواهد داد. 2 – هرگاه حمل و نقل هوايي مورد استفاده قرار گيرد و هيچ گونه فرودي در قلمرو طرف متعاهد ديگر برنامه ريزي نشده باشد. نيازي به أخذ اجازه عبور نخواهد بود. چنانچه فرود برنامه ريزي نشده اي در قلمرو آن طرف متعاهد اتفاق بيافتد يا عبور، زميني باشد، آن طرف مي تواند طرف متعاهد ديگر را ملزم نمايد كه درخواست عبور ارائه دهد. طرف متعاهدي كه محكومي از طريق قلمرو آن منتقل مي شود، مشروط بر اينكه درخواست عبور دريافت شود، محكوم را تا زمان ادامه يافتن عبور در بازداشت نگه خواهد داشت. 3 – هرگاه محكوم به موجب بند (2) اين ماده در بازداشت نگه داشته شود، چنانچه عبور ظرف مدت متعارفي ادامه نيابد طرفي كه محكوم در قلمرو آن نگه داشته مي شود مي تواند دستور دهد كه آن شخص آزاد شود. 4 – چنانچه محكوم مورد انتقال، تبعه طرف متعاهد درخواست شونده باشد، اجازه عبور داده نخواهد شد.