ماده 3

تعاريف كلي 1 - از لحاظ اين موافقتنامه، جز در مواردي كه سياق عبارت مفهوم ديگري را اقتضا نمايد: الف : اصطلاح «يك دولت متعاهد» و «دولت متعاهد ديگر» حسب اقتضاي سياق عبارت به جمهوري اسلامي ايران و جمهوري فنلاند اطلاق مي شود. ب : اصطلاح «شخص» شامل شخص حقيقي، شركت و هر مجموعه ديگري از اشخاص مي شود. پ : اصطلاح «شركت» اطلاق مي شود به هر شخص حقوقي يا هر نهادي كه از لحاظ مالياتي به عنوان شخص حقوقي محسوب مي شود. ت : اصطلاح «مؤسسه» در مورد انجام هر گونه كسب و كار به كار مي رود. ث : اصطلاحات «مؤسسه يك دولت متعاهد» و «مؤسسه دولت متعاهد ديگر» به ترتيب به مؤسسه اي كه به وسيله مقيم يك دولت متعاهد و مؤسسه اي كه به وسيله مقيم دولت متعاهد ديگر اداره مي گردد، اطلاق مي شود. ج : اصطلاح «تبعه» در ارتباط با يك دولت متعاهد اطلاق مي شود به: (1) هر شخص حقيقي كه داراي تابعيت آن دولت متعاهد باشد؛ و (2) هر شخص حقوقي، شراكت يا انجمني كه وضعيت مربوط خود را از قوانين جاري در آن دولت متعاهد كسب نمايد. چ : اصطلاح «حمل و نقل بين المللي» به هرگونه حمل و نقل توسط كشتي يا وسيله نقليه هوايي اطلاق مي شود كه توسط مؤسسه يك دولت متعاهد انجام مي شود، به استثناي مواردي كه كشتي يا وسيله نقليه هوايي صرفاً براي حمل و نقل بين نقاط در دولت متعاهد ديگر استفاده شود. ح : اصطلاح «مقام صلاحيت دار»: (1) در مورد جمهوري اسلامي ايران به وزير امور اقتصادي و دارايي يا نماينده مجاز او اطلاق مي شود، و (2) در مورد جمهوري فنلاند به وزارت دارايي، نماينده مجاز آن يا مقامي كه توسط وزارت دارايي به عنوان مقام صلاحيت دار منصوب مي شود. خ : اصطلاح «كسب و كار» شامل انجام خدمات حرفه اي و ساير فعاليت هاي داراي ماهيت مستقل مي گردد. 2 - در خصوص اعمال اين موافقتنامه در هر زماني توسط يك دولت متعاهد، هر اصطلاحي كه تعريف نشده باشد، داراي معناي به كار رفته در قوانين آن دولت راجع به ماليات هاي مشمول اين موافقتنامه در آن زمان است، به جز مواردي كه اقتضاي سياق عبارت به گونه اي ديگر باشد. معاني به كار رفته در قوانين مالياتي قابل اعمال آن دولت بر معاني همان اصطلاح در ساير قوانين آن دولت ارجحيت دارد.