مقـر دائم 1 - از لحاظ اين موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم» به محل ثابت كسب و كاري اطلاق مي شود كه از طريق آن، كسب و كار مؤسسه كلاً يا جزئاً انجام مي شود. 2 - اصطلاح «مقر دائم» به ويژه شامل موارد زير است: الف : محل اداره، ب : شعبه، پ : دفتر، ت : كارخانه، ث : كارگاه، و ج : معدن، چاه نفت يا گاز، معدن سنگ يا هر محل ديگر اكتشاف، استخراج و يا بهره برداري از منابع طبيعي. 3 - اصطلاح «مقر دائم» همچنين شامل موارد زير مي شود: الف : كارگاه ساختماني، طرح (پروژه) ساخت، سوار كردن يا نصب يا فعاليتهاي نظارت مرتبط با آن، ولي فقط چنانچه اين كارگاه، طرح (پروژه) يا فعاليت ها بيش از مدت (9) ماه ادامه داشته باشد. ب : ارائه خدمات، از جمله خدمات مشاوره اي يا مديريتي توسط مؤسسه يك دولت متعاهد از طريق كارمندان يا ساير كاركناني كه مؤسسه براي چنين منظوري به كار گرفته است، اما فقط چنانچه فعاليت هاي داراي اين ماهيت در قلمرو دولت متعاهد ديگر براي يك دوره يا دوره هايي ادامه يابد كه مجموع آنها بيش از (6) ماه در هر دوره دوازده ماهه باشد. 4 - علي رغم مقررات قبلي اين ماده، اصطلاح «مقر دائم» به موارد زير اطلاق نخواهد شد: الف : استفاده از تأسيسات، صرفاً به منظور انبار كردن يا نمايش اجناس يا كالاهاي متعلق به مؤسسه. ب : نگهداري موجودي كالا يا اجناس متعلق به مؤسسه، صرفاً به منظور انبار كردن يا نمايش. پ : نگهداري موجودي كالا يا اجناس متعلق به مؤسسه، صرفاً به منظور فرآوري آنها توسط مؤسسه ديگر. ت : نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور خريد كالاها يا اجناس، يا گردآوري اطلاعات براي آن مؤسسه. ث : نگهداري محل ثابت شغلي صرفاً به منظور انجام ساير فعاليت هايي كه براي آن مؤسسه داراي جنبه آماده سازي يا كمكي باشد. ج : نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور تركيبي از فعاليت هاي مذكور در جزءهاي «الف» تا «ث»، به شرط آن كه فعاليت كلي محل ثابت شغلي حاصل از اين تركيب، داراي جنبه آماده سازي يا كمكي باشد. 5 - علي رغم مقررات بندهاي (1) و (2)، چنانچه شخصي - غير از عامل داراي وضعيت مستقل، كه مشمول بند (6) است - در يك دولت متعاهد از طرف مؤسسه اي فعاليت كند و داراي اختيار انعقاد قرارداد به نام آن مؤسسه باشد و اختيار مزبور را به طور معمول اعمال كند، آن مؤسسه در مورد هر گونه فعاليت هايي كه اين شخص براي مؤسسه انجام مي دهد، در آن دولت داراي مقر دائم تلقي خواهد شد مگر آن كه فعاليت هاي شخص مزبور محدود به موارد مذكور در بند (4) باشد، كه در اين صورت آن فعاليت ها چنانچه از طريق محل ثابت كسب و كار نيز انجام گيرند به موجب مقررات بند مذكور، اين محل ثابت كسب و كار را به مقر دائم تبديل نخواهد كرد. 6 - يك مؤسسه صرفاً به سبب آن كه در يك دولت متعاهد از طريق دلال، حق العملكار يا هر عامل مستقل ديگري به كسب و كار مي پردازد، در آن دولت داراي مقر دائم تلقي نخواهد شد مشروط بر آن كه اشخاص مزبور اين كار را در جريان عادي كسب و كار خود انجام دهند. 7 - صرف اينكه شركت مقيم يك دولت متعاهد، شركتي را كه مقيم دولت متعاهد ديگر است يا در آن به كسب و كار مي پردازد، واپايش (كنترل) مي كند يا تحت واپايش (كنترل) آن قرار دارد (خواه از طريق مقر دائم و خواه به گونه ديگر) به خودي خود براي اينكه يكي از آنها مقر دائم ديگري محسوب شود، كافي نخواهد بود.
ماده 5
از قانون موافقتنامه بين جمهوري اسلامي ايران و جمهوري فنلاند به منظور اجتناب از اخذ ماليات مضاعف و جلوگيري از فرار مالياتي در مورد مالياتهاي بر درآمد — مصوب 1404/01/21