ماده ۲۰

شناسايي و اجراي تصميمات قضائي ۱ ـ طرفها بايد تصميمات قضائي قابل اجراي يكديگر در امور مدني، ازدواج، موضوعات خانوادگي، احوال شخصيه، امور مربوط به انحصار وراثت و موضوعات مربوط به اموال در پرونده هاي كيفري و اداري را كه توسط مراجع صلاحيتدار يكديگر صادر شده، جز در موارد زير به رسميت بشناسند: الف ) تصميم لازم الاجراء كه قبلاً توسط مرجع صلاحيتدار طرف درخواست شونده در همان موضوع صادر شده است؛ ب ) مرجع صلاحيتدار طرف درخواست شونده داراي صلاحيت انحصاري در خصوص موضوع پرونده بر اساس قوانين داخلي آن طرف و مفاد اين موافقتنامه باشد. ۲ ـ اين موافقتنامه نبايد مانع از شناسايي و اجراي تصميمات قضائي در چهارچوب شرايط مجاز در قانون داخلي طرف درخواست شونده گردد.