مساعدت براي وصول :
1
مقامهاي صلاحيتدار دو دولت متعاهد تعهد مينمايند در مورد وصول ماليات به انضمام هزينههاي مالي، هزينهها و مجازاتهاي مدني مرتبط با اينگونه ماليات كه در اين ماده به عنوان «مطالبه درآمد مالياتي» ناميده خواهد شد، به يكديگر مساعدت كنند.
2
درخواست مساعدت از طرف مقام صلاحيتدار يك دولت متعاهد براي «مطالبه درآمد مالياتي» ميبايد منضم به گواهينامهاي از طرف آن مقام مبنيبر آنكه طبق قوانين آن دولت اين «مطالبه درآمد مالياتي» به قطعيت رسيده است، باشد. از لحاظ اين ماده «مطالبه درآمد مالياتي» وقتي قطعي خواهد بودكه يك دولت متعاهد طبق قوانين داخلي خود حق وصول اين «مطالبه درآمد مالياتي» را داشته باشد و مؤدي مالياتي هيچ نوع حقي براي جلوگيري ازوصول آن نداشته باشد.
3
«مطالبه درآمد مالياتي» يك دولت متعاهد كه وصول آن توسط مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر پذيرفته شده است، همانند «مطالبه درآمد مالياتي» خود آن دولت كه به قطعيت رسيده است، توسط آن دولت متعاهد ديگر مطابق با قوانين مربوط به وصول مالياتهاي آن وصول خواهد شد.
4
مبالغ وصول شده توسط مقام صلاحيتدار يك دولت متعاهد به موجب اين ماده، به مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر تقديم خواهد شد.
5
هيچگونه مساعدتي براي «مطالبه درآمد مالياتي يك دولت متعاهد» به موجب اين ماده در مورد مؤدي مالياتي كه «مطالبه درآمد مالياتي» وي مرتبط با مدتي باشد كه طي آن مدت مؤدي مزبور مقيم دولت متعاهد ديگر بوده است، انجام نخواهد شد.
6
عليرغم مقررات ماده (2) (مالياتهاي موضوع موافقتنامه)، مقررات اين ماده شامل كليه مالياتهاي وصول شده توسط يا از طرف يك دولت متعاهد خواهد شد.
7
مقررات اين ماده چنين تعبير نخواهد شد كه هر يك از دو دولت متعاهد را وادار سازد كه اقدامات اداري كه ماهيتاً متفاوت از آنچه در وصول مالياتهاي خود معمول ميدارد، يا مغاير با سياست عمومي (نظم عمومي) آن دولت باشد، به كار برد.