ماده 5

مقر دائم 1 - از لحاظ اين موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم» به محل ثابت كسب و كاري اطلاق مي شود كه از طريق آن كسب و كار يك مؤسسه كلاً يا جزئاً انجام مي شود. 2 - اصطلاح «مقر دائم» به ويژه شامل موارد زير است: الف ) محل اداره، ب ) شعبه، پ ) دفتر، ت ) كارخانه، ث ) كارگاه، ج ) محل فروش، چ ) انبار كالا مربوط به شخصي كه تسهيلات نگهداري كالا را براي ديگران فراهم مي كند، ح ) مزرعه، كشتزار يا محل ديگري كه كشاورزي، جنگلداري، كاشت يا فعاليت هاي مرتبط در آن انجام مي گيرد، خ ) معدن، چاه نفت يا گاز، معدن سنگ يا هر محل ديگر اكتشاف، بهره‌ برداري و يا استخراج از منابع طبيعي. 3 - الف) كارگاه ساختماني، طرح (پروژه) ساخت، سوار كردن يا نصب، يا فعاليتهاي مربوط به سرپرستي و نظارت مرتبط با آن، «مقر دائم» محسوب مي شوند ولي فقط چنانچه ‌اين كارگاه، طرح (پروژه) يا فعاليتها بيش از 270 روز به طول انجاميده يا ادامه داشته باشد. ب ) ارائه خدمات، از جمله خدمات مشاوره اي توسط مؤسسه از طريق كارمندان يا ساير كاركناني كه مؤسسه براي چنين منظوري به كار گرفته است، مقر دائم محسوب مي شود اما فقط چنانچه فعاليت هاي داراي اين ماهيت (براي همان طرح (پروژه) يا طرح (پروژه)‌ هاي مرتبط) در داخل كشور براي يك دوره يا دوره هايي ادامه يابد كه مجموع آنها بيشتر از 90 روز در هر دوره دوازده ماهه باشد. 4 - عليرغم مقررات قبلي اين ماده اصطلاح «مقر دائم» شامل موارد ذيل نمي گردد: الف ) استفاده از تأسيسات، صرفاً به منظور انبار كردن يا نمايش اجناس يا كالاهاي متعلق به مؤسسه. ب ) نگهداري موجودي كالا يا اجناس متعلق به مؤسسه، ‌صرفاً به منظور انبار كردن يا نمايش. پ ) نگهداري موجودي كالا يا اجناس متعلق به مؤسسه، صرفاً به منظور فرآوري آنها توسط مؤسسه ديگر. ت ) نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور خريد كالاها يا اجناس، ‌يا گردآوري اطلاعات براي آن مؤسسه. ث ) نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور انجام ساير فعاليت هايي كه براي آن مؤسسه داراي جنبه تمهيدي يا كمكي باشد. ج) نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور تركيبي از فعاليت هاي مذكور در جزء هاي (الف) تا (ث)، به شرط آنكه فعاليت كلي محل ثابت شغلي حاصل از اين تركيب، داراي جنبه تمهيدي يا كمكي باشد. 5 - عليرغم مقررات بندهاي (1) و (2) در صورتي كه شخصي (غير از عاملي كه داراي وضعيت مستقل بوده و مشمول بند (7) است) در يك دولت متعاهد از طرف مؤسسه دولت متعاهد ديگر فعاليت كند، آن مؤسسه در مورد هرگونه فعاليتهايي كه اين شخص براي آن مؤسسه انجام مي‌ دهد، در دولت متعاهد نخست داراي مقر دائم تلقي خواهد شد، چنانچه شخص مزبور: الف ) در آن دولت داراي اختيار انعقاد قرارداد به نام مؤسسه مزبور بوده و آن را به طور معمول اعمال نمايد، مگر آنكه فعاليت هاي شخص مزبور محدود به موارد مذكور در بند (4) باشد، كه در آن صورت چنانچه آن فعاليت ها از طريق محل ثابت كسب و كار انجام گيرند، آن محل ثابت كسب و كار را به موجب مقررات بند مذكور به مقر دائم تبديل نخواهد نمود؛ يا ب ) داراي چنين اختياري نباشد ولي به طور معمول در دولت نخست انبار كالا يا اجناسي نگهداري نمايد كه از محل آن به طور منظم، كالا يا اجناس را از طرف آن مؤسسه تحويل دهد؛ يا پ ) به طور معمول در دولت نخست اقدام به دريافت سفارش يا صدور پيش صورتحساب (پيش فاكتور) به طور كامل يا تقريباً كامل براي خود مؤسسه نمايد. 6 - عليرغم مقررات قبلي اين ماده، در صورتي كه مؤسسه بيمه يك دولت متعاهد، به غير از بيمه اتكايي، از طريق شخصي غير از عامل داراي وضعيت مستقل كه مشمول بند (7) است در قلمرو دولت ديگر حق بيمه وصول كند يا خطرات (ريسك) واقع در آن دولت را بيمه كند، آن مؤسسه در دولت متعاهد ديگر داراي مقر دائم تلقي خواهد شد. 7 - يك مؤسسه صرفاً به سبب آنكه در دولت متعاهد ديگر از طريق حق ‌العملكار، دلال يا هر عامل مستقل ديگري به انجام امور مي ‌پردازد، در آن دولت ديگر داراي مقر دائم تلقي نخواهد شد مشروط بر آنكه اشخاص مزبور اين كار را در جريان عادي كسب و كار خود انجام دهند. معذالك، هرگاه فعاليت هاي چنين عاملي به طور كامل يا تقريباً كامل به آن مؤسسه تخصيص يافته باشد، او به عنوان عامل داراي وضعيت مستقل به مفهوم به كار رفته در اين بند قلمداد نخواهد شد. 8 - صرف اينكه شركت مقيم يك دولت متعاهد، ‌شركتي را كه مقيم دولت متعاهد ديگر است نظارت (كنترل) مي‌ كند يا تحت نظارت (كنترل) آن قرار دارد يا در آن دولت ديگر فعاليت تجاري انجام مي‌ دهد (خواه از طريق مقر دائم و خواه به نحو ديگر) به خودي خود براي اينكه يكي از آنها مقر دائم ديگري محسوب شود، كافي نخواهد بود.