مساعدت براي وصول:
1
مقامهاي صلاحيتدار دو دولت متعاهد تعهد مينمايند در مورد وصول ماليات به انضمام هزينههاي مالي و مجازاتهاي مدني مرتبط با اين گونه ماليات كه در اين ماده به عنوان «مطالبه ماليات» ناميده خواهد شد، به يكديگر مساعدت كنند.
2
درخواست مساعدت از طرف مقام صلاحيتدار يك دولت متعاهد براي وصول «مطالبه ماليات» ميبايد با يك گواهينامه از طرف آن مقام مبني برآنكه طبق قوانين آن دولت متعاهد اين مطالبه ماليات به قطعيت رسيده است، باشد. از لحاظ اين ماده «مطالبه ماليات» وقتي قطعي خواهد بود كه يكدولت متعاهد طبق قوانين داخلي خود حق وصول اين مطالبه ماليات را داشته باشد و مؤدي مالياتي هيچ نوع حقي براي تعليق وصول آن نداشته باشد.
3
«مطالبه ماليات» يك دولت متعاهد كه وصول آن توسط مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر پذيرفته شده است، همانند «مطالبه ماليات» خود آن دولت متعاهد ديگر كه به قطعيت رسيده است، توسط آن دولت متعاهد ديگر مطابق با قوانين مربوط به وصول مالياتهاي آن وصول خواهد شد.
4
مبالغي كه به موجب اين ماده توسط مقام صلاحيتدار يك دولت متعاهد وصول ميشود بدون تأخير بيدليل، به مقام صلاحيتدار دولت متعاهد ديگر تقديم خواهد شد. معذلك، جز در مواردي كه مقام صلاحيتدار دولتهاي متعاهد طور ديگري توافق نمايند، مخارج معمولي هزينه شده براي مساعدت در وصول، بر عهده دولت متعاهد مقدمالذكر خواهد بود و هر گونه مخارج فوقالعاده هزينه شده، بر عهده دولت متعاهد ديگر خواهد بود.
5
هيچگونه مساعدتي براي «مطالبه مالياتي» به موجب اين ماده، در مورد مؤدي مالياتي كه «مطالبه ماليات» وي مرتبط با مدتي باشد كه طي آن مدت مؤدي مزبور مقيم دولت متعاهد ديگر بوده است، انجام نخواهد شد.
6
عليرغم مقررات ماده (2)، مقررات اين ماده در مورد كليه مالياتهاي وصول شده در يك دولت متعاهد جاري خواهد بود.
7
هيچ يك از مفاد اين ماده چنين تعبير نخواهد شد كه هريك از دو دولت متعاهد را وادار سازد كه اقدامات اداري كه ماهيتاً متفاوت از آنچه در وصول مالياتهاي خود معمول ميدارد، يا مغايرت سياست عمومي آن دولت متعاهد باشد، به كار برد.