تعاريف از نظر اين موافقتنامه: ۱ - اصطلاح «سرمايه گذاري» به هر نوع دارايي اطلاق مي گردد كه توسط سرمايه گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايه گذاري شده است و طبق قوانين و مقررات طرف اخير پذيرفته شده و به ثبت رسيده است و بخصوص شامل موارد زير مي گردد:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و نيز حقوق مربوط به آنها، مانند رهن، حق حبس، وثيقه يا حق انتفاع،
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها،
ج
حق مالكيت نسبت به پول يا هر عملياتي كه داراي ارزش اقتصادي باشد،
د
حق التأليف، حقوق مالكيت صنعتي مانند حق اختراع، مدلهاي بهره برداري، طرحها يا مدلهاي صنعتي، علايم تجاري يا خدماتي، اسامي تجارتي، دانش فني، حق كسب و پيشه و سرقفلي، هـ- حق اكتشاف، استخراج يا بهره برداري از منابع طبيعي و نيز ديگر حقوق كسبي اعطا شده به وسيله قانون، قرارداد يا تصميم قانوني مراجع صلاحيتدار. ۲ - اصطلاح سرمايه گذار در ارتباط با هر يك از طرفهاي متعاهد ناظر است بر:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد، اتباع طرف متعاهد مذكور به شمار مي آيند،
ب
اشخاص حقوقي كه تحت قوانين همان طرف متعاهد تأسيس شده باشند، و مقر و فعاليت اقتصادي حقيقي آنها در قلمروي همان طرف متعاهد قرار گرفته باشد، و در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايه گذاري نمايند. 3 - اصطلاح «عوايد» به معناي مبالغي است كه به موجب قوانين حاصل سرمايه گذاري بوده و بخصوص - بدون قيد انحصار - شامل سود، هزينه مالي،عايدات سرمايه اي، سود سهام، حق الامتياز و كارمزد مي باشد. ۴ - اصطلاح «قلمرو» به معناي قلمرو هرطرف متعاهد شامل مناطق دريايي مجاور ساحل كشور مربوط تا حدي كه آن كشور طبق حقوق بين الملل بر آن مناطق حق حاكميت يا صلاحيت قضايي اعمال مي كند، مي باشد.