ماده 1

تعاريف از نظر اين موافقتنامه اصطلاحات ذيل داراي معاني مندرج در زير خواهد بود: 1 - اصطلاح « سرمايه¬گذاري» به معناي هر نوع اموال يا دارايي و به خصوص (اما نه منحصراً) موارد زير است كه توسط سرمايه¬گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و برابر قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر ( كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه¬پذير خوانده مي¬شود ) به كار گرفته شود: الف ) اموال منقول و غير منقول و حقوق مربوط به آنها شامل رهن، حق حبس يا وثيقه؛ ب) سهم¬الشركه، سهام و اوراق قرضه يا ساير اشكال مشاركت در شركتها؛ پ) حق نسبت به پول يا هر عملياتي كه به موجب قرارداد داراي ارزش اقتصادي باشد؛ ت) حقوق مالكيت صنعتي و معنوي از قبيل حق اختراع، نمونه‌هاي كاربردي، طرحها يا نمونه‌هاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حسن شهرت تجاري. ث) حق اكتشاف، استخراج و بهره¬برداري از منابع طبيعي و نيز ديگر حقوق كسبي اعطاء شده به موجب قانون يا قرارداد قانوني. 2 - اصطلاح « سرمايه¬گذار» از نظر هر طرف متعاهد عبارت از اشخاص زير است كه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايه¬گذاري كنند: الف ) اشخاص حقيقي كه برابر قوانين همان طرف متعاهد از تابعيت آن طرف متعاهد برخوردار بوده و تابعيت طرف متعاهد ديگر را دارا نباشند؛ ب ) اشخاص حقوقي هر طرف متعاهد كه برابر قوانين همان طرف متعاهد تشكيل و تأسيس شده باشند و مقر و فعاليت اقتصادي اصلي آنها در قلمرو همان طرف متعاهد قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به¬طور قانوني از سرمايه‌گذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايه¬گذاري، سود تسهيلات مالي، سود سهام، حق‌الامتياز و كارمزد. 4 - اصطلاح «قلمرو» به معني قلمرو تحت حاكميت يا صلاحيت هر طرف متعاهد است و شامل مناطق دريايي مربوط به آنها نيز مي شود.