تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات بكار رفته به شرح زير خواهد بود: 1 - اصطلاح «سرمايه گذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايه گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه پذير خوانده ميشود) بكار گرفته شود:
الف
اموال منقول و غير منقول و حقوق مربوط به آنها.
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها.
ج
مالكيت نسبت به پول و يا هرگونه عملياتي كه داراي ارزش اقتصادي باشد.
د
حقوق مالكيت معنوي از قبيل حقالتأليف، حق اختراع، نمونههاي بهرهوري، طرحها يا نمونههاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ه
حقوق اعطاء شده به موجب قوانين ملي طرف متعهاد سرمايه پذير. 2 - اصطلاح «سرمايه گذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايه گذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد بشمار آيند و تابعيت طرف متعاهد سرمايه پذير را دارا نباشند.
ب
اشخاص حقوقي هر يك از طرفهاي متعاهد كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره يا مركز اصلي فعاليتهاي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه بطور قانوني از سرمايه گذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايه گذاري، سود سهام، كارمزد و حقالامتياز. 4 - اصطلاح «قلمرو» به معني مناطقي است كه تحت حاكميت يا صلاحيت هر يك از طرفهاي متعاهد قرار دارد و شامل مناطق دريايي مربوط آنها نيز ميشود. 5 - اصطلاح «پذيرش» به معني تصويب سرمايه گذاري خارجي در قلمرو هر طرف متعاهد است.