تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات بكار رفته به شرح زير خواهد بود: 1 - اصطلاح «سرمايهگذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارائي از جمله موارد زير استكه توسط سرمايهگذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر به كار گرفته شود:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبيل اجاره، رهن، حق حبس، وثيقه و حقانتفاع؛
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها از قبيل اوراق بهادار، اوراق قرضه، سهام سرمايه و اعتبارات؛
پ
پول و/.يا هرگونه مطالبات قابل وصول و هرگونه عمليات مرتبط باسرمايه گذاري كه داراي ارزش اقتصادي باشد و همچنين سرمايهگذاري مجدد عوايد وافزايش ارزش سرمايهگذاري اوليه؛
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي شامل علائم تجاري، حق اختراع، طرحهايصنعتي، فرآيندهاي فني، دانش فني، اسرار تجاري، اسامي تجاري و حسن شهرت تجاري؛
ث
حقوقي كه داراي ارزش اقتصادي باشد از قبيل حق اكتشاف، استخراج وبهرهبرداري از منابع طبيعي. 2 - اصطلاح «سرمايهگذار» عبارت از اشخاص زير است كه در چارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايهگذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين يك طرف متعاهد اتباع آن طرف متعاهد بشمار آيند.
ب
اشخاص حقوقي كه به موجب قوانين يك طرف متعاهد تأسيس يا تشكيل شدهو مركز اصلي فعاليتهاي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه از سرمايهگذاري حاصل شده باشد ازجمله سود حاصل از سرمايهگذاري، سود تسهيلات مالي، سود سهام، حقالامتياز، حقپروانه و ساير كارمزدها. 4 - اصطلاح «قلمرو» :
الف
در مورد جمهوري اسلامي ايران به معني مناطقي است كه تحت حاكميت يا صلاحيت جمهوري اسلامي ايران قرار دارد و شامل مناطق دريائي مربوط به آن نيز ميشود.
ب
درمورد جمهوري اتريش به معني قلمرو خشكي، آبهاي داخلي و فضاي بالايآن كه جمهوري اتريش طبق حقوق بينالملل بر آنها اعمال حقوق مالكيت و صلاحيتمينمايد.