حل و فصل اختلافات بين يك طرف متعاهد و سرمايهگذاران طرف متعاهد ديگر 1 - اختلافاتي كه ممكن است بين يك طرف متعاهد و سرمايهگذار طرف متعاهد ديگر در مورد يك سرمايهگذاري در چهارچوب اين موافقتنامه بروز كند بايد به طور كتبي با ذكر اطلاعات تفصيلي توسط سرمايهگذار به اطلاع طرف متعاهد نخست برسد. طرفين ذي ربط تا آنجا كه ممكن است سعي خواهند كرد اين اختلافات را بطور دوستانه حل وفصل كنند. 2 - اگر اين اختلافات ظرف مدت 6 ماه از تاريخ اطلاعيه كتبي مذكور در بند (1) بطور دوستانه حل و فصل نشود، اختلاف ميتواند به انتخاب سرمايه گذار ارجاع شود به : - دادگاه صالح طرف متعاهدي كه سرمايه گذاري در قلمرو آن انجام شده است، يا - ديوان داوري موردي كه به موجب قواعد داوري كميسيون حقوق تجارت بينالملل سازمان ملل متحد تشكيل شود يا - مركز بينالمللي حل و فصل اختلافات سرمايهگذاري (ايكسيد) كه توسط كنوانسيون حل و فصل اختلافات سرمايه گذاري بين دولتها و اتباع دولتهاي ديگر كه درتاريخ 28/12/1343 هجري شمسي برابر با 18 مارس 1965 ميلادي در واشنگتن براي امضاء مفتوح شد، تشكيل شده است، در صورتيكه هر دو طرف متعاهد عضو اين كنوانسيون باشند، يا اتاق بازرگاني بينالمللي به موجب قواعد داوري آن. 3 - تصميمات ديوان داوري براي طرفين دعوي قطعي و لازمالاجرا خواهد بود.هرطرف متعاهد متعهد ميشود كه تصميمات مذكور را بر طبق قانون داخلي خود اجرانمايد.
ماده 11
از قانون موافقتنامه تشويق و حمايت متقابل ازسرمايهگذاري بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولتپادشاهي اسپانيا — مصوب 1382/10/23