ماده ۱

تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات به‌ كار رفته به ‌شرح زير خواهد بود: ۱ - اصطلاح «سرمايه‌ گذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايه‌ گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه‌ پذير خوانده مي شود) به ‌كار گرفته شود: الف ) اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها، ب ) سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها، پ ) پول و يا هرگونه مطالبات قابل وصول، ت ) حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، حق اختراع با مدت محدود، طرحها يا نمونه ‌هاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حسن شهرت تجاري، ث ) حق اكتشاف، استخراج يا بهره ‌برداري از منابع طبيعي. ۲ - اصطلاح «سرمايه‌ گذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چهارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايه‌ گذاري كنند: الف ) اشخاص حقيقي كه به‌ موجب قوانين و مقررات هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به ‌شمار آيند و تابعيت طرف متعاهد ديگر را دارا نباشند. ب ) اشخاص حقوقي هر يك از طرفهاي متعاهد كه به ‌موجب قوانين و مقررات همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره يا مركز اصلي فعاليتهاي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. ۳ - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به ‌طور قانوني از سرمايه‌ گذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايه‌ گذاري، سود سهام، كارمزد و حق الامتياز. ۴ - اصطلاح «ارزي كه آزادانه قابل تبديل باشد» به معني هر نوع ارزي است كه صندوق بين ‌المللي پول، هر چند وقت يك ‌بار، به ‌عنوان ارزي كه آزادانه قابل استفاده باشد به ‌موجب اساسنامه صندوق بين‌ المللي پول و هر اصلاحيه آن تعيين مي كند. ۵ - اصطلاح «قلمرو»: فقط از نظر اين موافقتنامه، دامنه شمول اين موافقتنامه قلمرو هر يك از طرفهاي متعاهد خواهد بود كه آنها بر آن حاكميت يا صلاحيت را طبق حقوق بين ‌الملل اعمال مي نمايند.