تعاريف: از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات به كار رفته به شرح زير خواهد بود:
1
اصطلاح «سرمايهگذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارائي است كه توسط سرمايهگذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه پذير خوانده ميشود) به كار گرفته شود از جمله موارد زير: الف - اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها.
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها.
پ
پول و هر گونه مطالبات قابل وصول.
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، نمونههاي بهرهوري، طرحها يا نمونههاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني وحسن شهرت تجاري.
ث
حق اكتشاف، استخراج يا بهره برداري از منابع طبيعي. هر گونه تغيير در شكل سرمايهگذاري دارائيها، مشروط به تصويب آن توسط مقامهاي صلاحيتدار كشوري كه سرمايهگذاري در آن انجام ميشود، ماهيت آنها را به عنوان سرمايهگذاري تغيير نميدهد.
2
اصطلاح «سرمايهگذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چهارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايهگذاري كنند: الف - اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد بشمار آيند و تابعيت طرف متعاهد سرمايه پذير را دارا نباشند.
ب
اشخاص حقوقي هر يك از طرفهاي متعاهد كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره يا مركز اصلي فعاليتهاي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
3
اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايهگذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايهگذاري، سود سهام، كارمزد و حقالامتياز.
4
اصطلاح «قلمرو» به معني مناطقي است كه حسب مورد تحت حاكميت يا صلاحيت هر يك از طرفهاي متعاهد قرار دارد و شامل مناطق دريائي مربوط آنها نيز ميشود.