ماده ۹

حل و فصل اختلافات بين يك طرف متعاهد و سرمايه‌ گذار طرف متعاهد ديگر ۱ - چنانچه به موجب اين موافقتنامه اختلافي ميان يك طرف متعاهد و يك سرمايه ‌گذار طرف متعاهد ديگر درباره يك سرمايه‌ گذاري سرمايه‌ گذار در قلمرو طرف متعاهد نخست بروز كند، طرف متعاهد نخست و سرمايه ‌گذار در ابتداء تلاش خواهند كرد كه اختلاف را از طريق مذاكره و مشاوره حل ‌و فصل كنند. ۲ - چنانچه اين اختلاف ظرف مدت شش ‌ماه از تاريخ ابلاغ كتبي ادعا توسط يك طرف به طرف ديگر اختلاف به ‌نحوي كه در بند (۱) اين ماده پيش ‌بيني شده است، حل و فصل نشود، اختلاف مي ‌تواند براي حل‌ و فصل به انتخاب سرمايه ‌گذار ارجاع شود به: الف - دادگاه صلاحيتدار كشور طرف متعاهد نخست، ب - داوري مركز بين‌ المللي حل ‌و فصل اختلافات سرمايه‌ گذاري (ايكسيد) كه به‌ موجب كنوانسيون حل ‌و فصل اختلافات سرمايه‌ گذاري بين دولتها و اتباع دولتهاي ديگر كه در تاريخ ۲۷ /۱۲ /۱۳۴۳ هجري شمسي برابر با ۱۸ مارس ۱۹۶۵ ميلادي جهت امضاء در واشنگتن مفتوح شده،‌ براي حل ‌و فصل اختلاف طبق مفاد اين كنوانسيون تشكيل شده است (مشروط به اينكه براي هر دو طرف متعاهد لازم ‌الاجراء شده باشد)، پ - ديوان داوري موردي كه به موجب قواعد داوري كميسيون حقوق تجارت بين‌ الملل سازمان ملل متحد (آنسيترال) تشكيل شود. ۳ - ديوان داوري براي طرفهاي اختلاف، قطعي و لازم ‌الاتباع خواهد بود. هر طرف متعاهد اجراي اين تصميم را بر طبق قوانين و مقررات خود تضمين مي‌ كند.