تعيين و اجازه 1 ـ هر يك از طرفين متعاهدين حق دارد يك شركت هواپيمايي را براي انجام سرويسهاي مورد توافق در مسيرهاي مشخصه تعيين و مراتب را كتباً بهطرف متعاهد ديگر اعلام نمايد. 2 ـ پس از دريافت اعلاميه تعيين، طرف متعاهد ديگر با رعايت مفاد بندهاي 3 و 4 ماده حاضر به شركت هواپيمايي تعيين شده بدون تأخير اجازاتمربوطه را اعطاء خواهد نمود. 3 ـ مقامات هواپيمايي يك طرف متعاهد ميتواند از شركتي كه توسط طرف متعاهد ديگر تعيين شده بخواهد كه مقامات مزبور را قانع سازد كه شرايطمقرر در قوانين و مقرراتي كه معمولاً براي انجام سرويسهاي هواپيمايي بينالمللي توسط مقامات مزبور اعمال ميگردد، حائز ميباشد. 4 ـ هر يك از طرفين متعاهد حق دارد در هر مورد كه قانع نشده باشد كه مالكيت عمده و كنترل مؤثر شركت هواپيمايي مربوطه در دست طرف متعاهديا اتباع طرف متعاهدي است كه شركت مزبور را تعيين نموده، از اعطاي اجازه بهرهبرداري موضوع بند (2) ماده حاضر امتناع ورزد و يا هر شرطي كهبراي اعمال حقوق مشخصه در ماده 2 موافقتنامه حاضر توسط آن شركت هواپيمايي تعيين شده لازم بداند تحميل نمايد. 5 ـ وقتي كه يك شركت هواپيمايي بدين نحو تعيين و اجازه بهرهبرداري كسب نمود ميتواند در هر زمان سرويسهاي توافق شده را مورد بهرهبرداريقرار دهد مشروط بر آن كه ظرفيت توافق شده و تعرفه مربوطه به موجب مقررات ماده 11 و ماده 14 موافقتنامه حاضر در مورد اين سرويسها رعايتگردد.
ماده 3
از قانون موافقتنامه حمل ونقل هوائي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري تركيه — مصوب 1363/10/23