اقدامات موقتي
1
طرفهاي اختلاف ، به هنگام حل و فصل اختلاف طبق اين بخش، تمامي تلاش خود را براي انعقاد ترتيبات عملي موقتي بكار خواهند گرفت.
2
بدون هيچگونه خدشهاي بر ماده (290) كنوانسيون، دادگاه يا ديواني كه اختلاف، بموجب اين بخش به آن ارجاع شده است، ميتواند اقداماتموقتي را كه تحت شرايطي، مناسب تشخيص ميدهد براي حفظ حقوق مربوط طرفهاي اختلاف يا بمنظور جلوگيري از ايراد خسارت به ذخاير موردنظر و نيز در شرايط موضوع بند (5) ماده (7)، و بند (2) ماده (16) تجويز نمايد.
3
كشور عضو اين موافقتنامه كه عضو كنوانسيون نيست، ميتواند اعلام نمايد كه با وجود بند (5) ماده (290) كنوانسيون، ديوان بينالمللي برايحقوق درياها، مجاز به تجويز، اصلاح يا فسخ اقدامات موقتي بدون موافقت كشور مزبور نميباشد.