اجراء درخواست ها 1 ـ مقام مركزي طرف درخواستشونده بايد تقاضا را براي اجراء به مقام ذيصلاح ارجاع دهد. مقام ذيصلاح مذكور بايد حداكثر تلاش خود را براي اجراء تقاضا به كار بندد. مقام قضائي طرف درخواستشونده ميتواند براي اجراء تقاضا، احضاريه، قرار يا هر حكم ديگري صادر كند. 2 ـ تقاضاها بايد مطابق با قوانين ملي طرف درخواستشونده اجراء گردند، و روش هاي مشخصشده در تقاضا بايد تا آنجا كه مغايرتي با قوانين ملي طرف درخواستشونده ندارند، اعمال شود و در صورتيكه مفاد اين موافقتنامه يا تقاضا، روش هاي خاصي را مشخص نميكنند، تقاضا بايد به روشي اجراءگردد كه طرف درخواستشونده تعيين ميكند. 3 ـ چنانچه مقام مركزي طرف درخواستشونده تشخيص دهد كه اجراء يك تقاضا با تحقيقات و رسيدگي هاي قضائي جاري تداخل ايجاد ميكند و يا اينكه اجراء آن تقاضا تحت شرايط ضروري خاصي امكانپذير است، بايد با مقام مركزي طرف درخواستكننده دراين باره مشورت كند. اگر طرف درخواستكننده معاضدت را تحت شرايطي كه طرف درخواستشونده تعيين ميكند بپذيرد، بايد شرايط موردنظر را برآورده سازد. 4 ـ طرف درخواستشونده بايد حداكثر تلاش خود را به كار بندد تا تقاضاي طرف درخواستكننده، تقاضا و محتوي آن را محرمانه حفظ كند. چنانچه اجراء تقاضا بهطور محرمانه ممكن نباشد، مقام مركزي طرف درخواستشونده بايد مقام مركزي طرف درخواستكننده را از اينمسئله آگاه سازد و در اينصورت طرف درخواستكننده درخصوص اين كه تقاضا با اين وجود بايد انجام شود، تصميم گيري خواهد كرد. 5 ـ مقام مركزي طرف درخواستشونده بايد به خواستههاي موجه مقام مركزي طرف درخواستكننده در مورد فرآيند اجراء تقاضا پاسخ گويد. 6 ـ مقام مركزي طرف درخواستشونده بايد مقام مركزي طرف درخواستكننده را از نتايج اجراء تقاضا مطلع گرداند. چنانچه تقاضا ردّ شده است يا اجراء آن به تعويق يا تأخير افتاده است، مقام مركزي طرف درخواستشونده بايد مقام مركزي طرف درخواستكننده را از دلايل تأخير، تعويق يا ردّ تقاضا مطلع گرداند.
ماده 6
از قانون موافقتنامه معاضدت حقوقي دوجانبه در موضوعات كيفري بين جمهوري اسلامي ايران و امارات متحده عربي — مصوب 1389/09/30