1 ـ انتقال اشخاص محكوم فقط با رضايت آنان صورت خواهد گرفت. 2 ـ در صورتي كه شخص محكوم در وضعيت رواني مثبت براي اعلام رضايت معتبر خود نباشد، رضايت نماينده قانوني وي أخذ خواهد شد. 3 ـ كشور صادركننده تضمين خواهد كرد كه رضايت مذكور در بند (1) اين ماده به طور آزادانه، داوطلبانه و با آگاهي كامل از پيامد آن اعلام شده است. 4 ـ كشور اجراءكننده حق دارد از طريق كنسول يا مقام ديگر خود كه مورد توافق كشور صادركننده ميباشد از رضايت شخص محكوم به انتقال آن و شرايط اين رضايت كه توسط كشور صادركننده اعلام شده است اطمينان حاصل كند.
ماده 55
از قانون موافقتنامه همكاري حقوقي در امور مدني و كيفري بين جمهوري اسلامي ايران و جمهوري تركيه — مصوب 1389/09/30