ماده واحده

موافقتنامه همكاري در زمينه استفاده صلح جويانه، از انرژي هسته‌اي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت فدراسيون روسيه ‌مشتمل بر يك مقدمه و 10 ماده تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده ميشود. بنام خدا ‌موافقتنامه همكاري در زمينه استفاده صلحجويانه از انرژي هسته‌اي فيمابين دولت فدراسيون روسيه و دولت جمهوري اسلامي ايران ‌با توجه به روابط دوستانه بين دو كشور، و با در نظر گرفتن وضعيت برنامه‌هاي درازمدت همكاريهاي علمي، فني، بازرگاني و اقتصادي بين اتحاد‌جماهير شوروي سوسياليستي و جمهوري اسلامي ايران تا سال 2000 مورخ 22 ژوئن 1989 مطابق 1 تير ماه 1368. ‌و اهميت فراوان استفاده از انرژي هسته‌اي در اهداف صلحجويانه و علاقمندي طرفين براي همكاري در اين زمينه و با علم به اينكه فدراسيون روسيه‌ دولتي داراي انرژي هسته‌اي بوده و عضو پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مورخ اول ژوئيه 1968 (10 تير ماه 1347) ميباشد و در فدراسيون‌روسيه موافقتنامه اجراي پادمان هسته‌اي امضاء شده توسط اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي مورخ 21 فوريه 1985(2 اسفند ماه 1364) عمل ميشود، ‌و با توجه باينكه جمهوري اسلامي ايران عضو پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مورخ اول ژوئيه 1968 (10 تير ماه 1347) ميباشد و ضمناً ‌جمهوري اسلامي ايران در تاريخ 16 ژوئيه 1973 (25 تير ماه 1352) موافقتنامه مربوط به پادمان هسته‌اي را با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي امضاء ‌نموده است، ‌و اعتقاد به نقش مهم پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مورخ اول ژوئيه 1968 (10 تير ماه 1347) در ايجاد رژيم مؤثر بين‌المللي عدم توسعه‌سلاحهاي هسته‌اي و تحكيم امنيت بين‌المللي، موارد ذيل را مورد توافق قرار دادند: