قانون موافقتنامه همكاري در زمينه استفاده صلح جويانه از انرژي هسته اي فيما بين دولت فدراسيون روسيه و دولت جمهوري اسلامي ايران

قانون موافقتنامه همكاري در زمينه استفاده صلحجويانه از انرژي هسته‌اي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت ‌فدراسيون روسيه مصوب 1372,01,24 با اصلاحات و الحاقات بعدي

ماده واحده

موافقتنامه همكاري در زمينه استفاده صلح جويانه، از انرژي هسته‌اي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت فدراسيون روسيه ‌مشتمل بر يك مقدمه و 10 ماده تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده ميشود. بنام خدا ‌موافقتنامه همكاري در زمينه استفاده صلحجويانه از انرژي هسته‌اي فيمابين دولت فدراسيون روسيه و دولت جمهوري اسلامي ايران ‌با توجه به روابط دوستانه بين دو كشور، و با در نظر گرفتن وضعيت برنامه‌هاي درازمدت همكاريهاي علمي، فني، بازرگاني و اقتصادي بين اتحاد‌جماهير شوروي سوسياليستي و جمهوري اسلامي ايران تا سال 2000 مورخ 22 ژوئن 1989 مطابق 1 تير ماه 1368. ‌و اهميت فراوان استفاده از انرژي هسته‌اي در اهداف صلحجويانه و علاقمندي طرفين براي همكاري در اين زمينه و با علم به اينكه فدراسيون روسيه‌ دولتي داراي انرژي هسته‌اي بوده و عضو پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مورخ اول ژوئيه 1968 (10 تير ماه 1347) ميباشد و در فدراسيون‌روسيه موافقتنامه اجراي پادمان هسته‌اي امضاء شده توسط اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي مورخ 21 فوريه 1985(2 اسفند ماه 1364) عمل ميشود، ‌و با توجه باينكه جمهوري اسلامي ايران عضو پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مورخ اول ژوئيه 1968 (10 تير ماه 1347) ميباشد و ضمناً ‌جمهوري اسلامي ايران در تاريخ 16 ژوئيه 1973 (25 تير ماه 1352) موافقتنامه مربوط به پادمان هسته‌اي را با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي امضاء ‌نموده است، ‌و اعتقاد به نقش مهم پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مورخ اول ژوئيه 1968 (10 تير ماه 1347) در ايجاد رژيم مؤثر بين‌المللي عدم توسعه‌سلاحهاي هسته‌اي و تحكيم امنيت بين‌المللي، موارد ذيل را مورد توافق قرار دادند:

ماده 1

طرفين از طريق سازمانهاي ذيربط و با توجه به نيازها و اولويت‌هاي برنامه‌هاي هسته‌اي ملي، همكاري در زمينه استفاده صلح جويانه از انرژي‌هسته‌اي را بر اساس مفاد اين موافقت ‌نامه توسعه و تحكيم خواهند بخشيد. طرفين توافق كردند كه در زمينه‌هاي زير همكاري نمايند:

ماده 2

همكاريهايي كه در اين موافقتنامه پيش‌بيني شده است به طريق ذيل انجام ميپذيرد: ‌الف - انجام امور مشاوره‌اي در زمينه تحقيقات و تكنولوژي.

ماده 3

موافقتنامه‌هاي جداگانه كه مشخص‌ كننده شرايط همكاري، حقوق و تعهدات عمومي سازمانهاي ذيربط خواهد بود را ميتوان در چارچوب اين‌موافقتنامه منعقد نمود. ‌همكاريهاي فني بصورت موافقتنامه‌هاي مكمل و قرارداد، بين سازمانهاي ذيربط دو طرف كه در آن حجم كار، بهاء، مدت و ساير مسائل امور اجرايي‌مشخص شده است، صورت مي‌پذيرد.

ماده 4

سازمانهاي منصوب جهت اجراي اين موافقتنامه از طرف فدراسيون روسيه وزارت انرژي اتمي و از طرف جمهوري اسلامي ايران سازمان‌انرژي اتمي ايران خواهند بود.

ماده 5

همكاري موضوع اين موافقتنامه منحصراً در راستاي استفاده صلحجويانه از انرژي اتمي و بر اساس تعهدات طرفين تحت پيمان منع گسترش‌سلاحهاي هسته‌اي مورخ 1 ژوئيه 1968 (10 تير ماه 1347) انجام ميگيرد. مواد هسته‌اي و غير هسته‌اي تجهيزات همانطوري كه در اسناد آژانس ‌بين‌المللي انرژي اتمي INFCIRC/209 و 254INFCIRC/ و همچنين متمم‌هاي مربوط بدان و مواد هسته‌اي و غير هسته‌اي كه بر اساس آن و با‌كمك آن توليد ميشود: ‌الف - براي توليد سلاحهاي هسته‌اي يا ساير وسايل انفجاري هسته‌اي و همچنين براي هر گونه اهداف نظامي نميتوانند مورد استفاده قرار گيرند.

ماده 6

1 - طرفين همكاري سازمانهاي تحت حاكميت خود را در مواردي كه تحت پوشش اين موافقتنامه قرار ميگيرد ترغيب و تسهيل خواهند نمود. 2 - طرفين كليه تدابير احتياطي لازم را طبق قوانين و مقررات مربوطه جهت محرمانه نگاه داشتن اطلاعات از جمله اسرار صنعتي و بازرگاني كه ما بين ‌سازمانهاي تحت حاكميت آنها مبادله ميگردد، اتخاذ خواهند نمود. 3 - هيچيك از طرفين از وضعيت اين موافقتنامه بمنظور كسب امتيازات بازرگاني يا براي ايجاد مشكلات در روابط اقتصادي طرف ديگر، استفاده‌ نميكند. 4 - طرفين با عنايت به مسؤوليتهاي خود تحت ماده 5 اين موافقتنامه بدينوسيله صدور بموقع كليه مجوزها و پروانه‌ها و غيره را جهت انتقال ‌تكنولوژي، تجهيزات، مواد و غيره كه مورد نياز براي اجراي قراردادهايي كه در چارچوب اين موافقتنامه منعقد ميگردد را تضمين مينمايند. چنين‌ تضمينهايي بويژه در خصوص مواد و تجهيزات و غيره به شرح مدارك آژانس بين‌المللي انرژي اتمي 209INFCIRC/ و الحاقيه شماره INEFCIRC/254/1‌ جاري ميباشد.

ماده 7

موافقتنامه حاضر حقوق و تعهدات طرفين و از آنجمله تبادل اطلاعات ناشي از امضاء موافقتنامه‌هاي منعقده با كشورهاي ثالث را تحت تأثير‌قرار نخواهد داد.

ماده 8

با درخواست هر يك از طرفين و در هر زمان جلسات مشاوره‌اي بمنظور اجراي مؤثر تعهدات در چارچوب موافقتنامه حاضر تشكيل خواهد‌شد.

ماده 9

هر گونه اختلاف، عدم توافق و يا مسائلي كه در ارتباط با تفسير يا اجراي هر يك از مواد موافقتنامه حاضر ميان طرفين بروز نمايد از طريق‌انجام مذاكرات يا از طريق روشهاي ديگر كه مورد توافق طرفين قرار گيرد حل و فصل خواهد شد. اگر طرفين موافقت كردند اختلافات خود را به ديوان ‌داوري ارجاع نمايند، آن گاه تمام مسائل مربوط به داوري، فيمابين وزارت انرژي اتمي فدراسيون روسيه و سازمان انرژي اتمي ايران مورد توافق قرار‌ميگيرد.

ماده 10

1 - موافقتنامه حاضر 30 روز بعد از تاريخ دريافت آخرين اعلاميه طرفين مبني بر تأييد اتمام تشريفات داخل كشور كه براي تصويب آن مورد‌نياز ميباشد، نافذ خواهد شد. 2 - موافقتنامه حاضر ميتواند با توافق طرفين تغييراتي پيدا كند. تغييرات بصورت مكتوب و بنحو مندرج در بند 1 ماده حاضر به مورد اجراء گذاشته‌ ميشود. 3 - موافقتنامه حاضر براي مدت 15 سال منعقد ميگردد و بعد از آن براي پنجساله‌هاي متوالي تمديد ميگردد، مگر آنكه يكي از طرفين بصورت‌ مكتوب 12 ماه قبل از انقضاي مدت اعتبار به طرف مقابل اعلام نمايد كه مايل به فسخ موافقتنامه ميباشد. 4 - در صورت فسخ موافقتنامه حاضر تعهدات طرفين در چارچوب مواد 3 و 5 و 6 موافقتنامه حاضر تا كسب موافقت طرفين اعتبار خواهد داشت. ‌موافقتنامه حاضر در تهران در تاريخ 24 اوت 1992 مطابق با دوم شهريور ماه 1371 هجري شمسي در دو نسخه به زبانهاي روسي و فارسي كه هر دو‌داراي اعتبار يكسان ميباشد تنظيم و امضاء گرديد. ‌از طرف فدراسيون روسيه از طرف جمهوري اسلامي ايران ‌جناب آقاي ميخائيلف جناب آقاي امراللهي ‌وزير انرژي اتمي معاونت رياست جمهور و رئيس سازمان انرژي اتمي ايران قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و 10 ماده در جلسه علني روز سه شنبه مورخ بيست و چهارم فروردين ماه يكهزار و سيصد و هفتاد و دو مجلس‌شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 5/2/1372 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است. علي اكبر ناطق نوري - رئيس مجلس شوراي اسلامي