ماده 10

2 - نقض يا خدشه به تعهدات 1 – هر گاه يك طرف تشخيص دهد كه هر گونه منفعتي كه به موجب اين موافقتنامه به طور مستقيم يا غيرمستقيم به آن تعلق مي گرفت از بين رفته يا لطمه ديده است يا از نيل به هريك از اهداف اين موافقتنامه به دليل: الف ) قصور طرف ديگر در اجراي تعهدات خود بر اساس اين موافقتنامه، يا ب ) انجام هر اقدامي توسط طرف ديگر اعم از اين كه با مفاد اين موافقتنامه مغايرت داشته يا نداشته باشد، يا پ ) وجود هر وضعيت ديگري، جلوگيري به عمل آمده است، مي تواند به منظور تعديل رضايت بخش موضوع، توضيحات يا پيشنهادهاي مكتوب خود را به طرف ديگر ارائه نمايد. هر طرفي كه بدين ترتيب مخاطب قرار مي گيرد، توضيحات يا پيشنهاد هاي ارائه شده را با نظر مساعد مورد توجه قرار خواهد داد. 2 - چنانچه در مدت متعارفي حداكثر تا 60 روز تعديل رضايت بخشي بين طرف ها برقرار نشود يا مشكلي از نوع مذكور در جزء (پ) بند (1) اين ماده وجود داشته باشد، مسئله مي تواند به كارگروه مشترك ارجاع شود. كارگروه مشترك فوري چنين موضوع ارجاعي را مورد بررسي قرار خواهد داد و توصيه هاي مناسب را ارائه يا تصميم مقتضي را درخصوص موضوع اتخاذ خواهد كرد. 3 - چنانچه كارگروه مشترك شرايط را براي انجام اقدام مزبور به اندازه كافي جدي تشخيص دهد، در صورتي كه در آن شرايط مقتضي تشخيص دهد مي تواند به يك طرف اجازه دهد نسبت به تعليق امتيازات مزبور يا ساير تعهدات به طرف ديگر به موجب اين موافقتنامه اقدام كند. 4 - چنانچه كارگروه مشترك موفق به ايجاد اجماع بين طرف ها نگردد و موضوع همچنان ادامه داشته باشد، طرف مربوط مي تواند نسبت به تعليق يك طرفة امتيازات خود اقدام نمايد، بدون آن كه به حق طرف ديگر براي اقامة دعوا در اين زمينه به موجب فصل 8 اين موافقتنامه خدشه وارد شود. 5 - طرف مزبور، تا 60 روز پس از تاريخ تعليق امتيازات طبق بند 4 اين ماده، طرف ديگر را به طور كتبي از اين تعليق مطلع خواهد ساخت.