طرفين متعاهدين باشخاص و مؤسسات و شركتهاي حمل و نقل و مسافربري يكديگر اجازه ميدهند كه وسائل حمل و نقل و مسافربريخود را براي حمل و نقل مسافر و كالاهاي ترانزيتي در داخل خاك يكديگر در راههاي ترانزيتي مذكور در پروتكل شماره 1 بكار اندازند. اين اجازه شامل وسائل حمل و نقل و كالا و مسافر كه مبداء و مقصد آنها يكي از دو كشور باشد نيز خواهد بود.
ماده 2
از قانون موافقت نامه ترانزيت بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت كويت — مصوب 1350/08/24