ورود، گذر و اقامت خدمه 1 - هر يك از طرفهاي متعاهد به خدمه كشتي طرف متعاهد ديگر كه داراي يكي از مدارك موضوع بندهاي (1) و (3) ماده (10) اين موافقتنامه مي باشند، اجازه خواهد داد تا طبق قوانين و مقررات ملي لازم الاجراي آن طرف متعاهد به ساحل بروند و در محوطه شهر بندري توقف نمايند، مگر آنكه دلايل موجهي براي عدم اجازه به جهات بهداشت عمومي، ايمني عمومي، نظم عمومي يا امنيت ملي داشته باشد. در صورت امتناع از اعطاي اجازه مزبور، طرف متعاهد مربوط بنا به درخواست، از موضوع و دلايل ياد شده از طريق نمايندگي سياسي يا كنسولي آن طرف متعاهد آگاه خواهد شد. 2 - هر خدمه اي كه داراي مدارك مورد اشاره در بندهاي (1) و (3) ماده (10) اين موافقتنامه و در صورت لزوم رواديد مي باشد مي تواند از قلمرو طرف متعاهد ديگر براي اهداف زير گذر نمايد:
الف
ملحق شدن به كشتي خود يا انتقال به كشتي ديگر؛
ب
ملحق شدن به كشتي خود در كشور ديگر يا براي بازگشت به كشور موطن خود؛
پ
هرگونه منظور ديگر كه به تأييد مقامهاي صلاحيتدار طرف متعاهد ديگر رسيده باشد. 3 - مقامهاي صلاحيتدار طرفهاي متعاهد براي هر خدمه اي كه در قلمرو آنها در بيمارستان پذيرش شده باشد، براي مدت زمان لازم جهت درمان، اجازه اقامت را صادر خواهند نمود. 4 - طرف متعاهد با رعايت بند (1) اين ماده، حق ممانعت از ورود افراد نامطلوب به قلمرو خود را حتي در مواردي كه اين افراد داراي مدارك موضوع ماده (10) اين موافقتنامه و در صورت لزوم رواديد باشند، براي خود محفوظ مي دارند. 5 - مفاد بندهاي (1) تا (4) اين ماده تأثيري بر قوانين و مقررات ملي طرفهاي متعاهد در زمينه ورود، گذر، اقامت و خروج افراد بيگانه نخواهد داشت.