در صورتيكه ثابت شود خسارت در نتيجه عمل يا قصور متصدي حمل و نقل يا مستخدمين و عاملين او بقصد وارد ساختن خسارت و يادر اثر بياحتياطي و با علم باحتمال وقوع خسارت رخ داده است حدود مسئوليت پيشبيني شده در بند 2 ماده 22 قابل اجرا نخواهد بود مشروط براينكه در مورد عمل يا قصور يكي از مستخدمين و عاملين متصدي حمل و نقل - ثابت شود كه آنها در حدود وظايف خود عملكردهاند». ماده يازدهم - در ماده 25 (الف) كنوانسيون بندهاي 1 و 3 حذف و متن ذيل جايگزين آن ميگردد. « 1 - چنانچه عليه يكي از مستخدمين و عاملين متصدي حمل و نقل در مورد خساراتي كه در كنوانسيون منظور است اقامه دعوي گردد در صورتيكه مستخدم و عامل مذكور ثابت نمايد كه در حدود وظايف خويش عمل نموده است مجاز خواهد بود از حدود مسئوليتي كه خود متصدي حمل و نقل بموجب مقررات اين كنوانسيون حق دارد بآن استناد نمايد بهرهمند گردد.
3
اگر ثابت شود كه خسارت حاصله در مورد حمل و نقل كالا از يك عمل يا قصور يكي از مستخدمين يا عاملين متصدي حمل و نقل خواه به قصدوارد ساختن خسارت و خواه از روي بياحتياطي و با علم باينكه اين امر احتمالاً موجب خسارت خواهد شد - ناشي گرديده درآن صورت مقررات بندهاي 1 و 2 اين ماده قابل اجرا نخواهد بود». ماده دوازدهم - در ماده 28 كنوانسيون بند 2 كنوني به بند 3 تبديل ميگردد و بند 2 جديد بشرح ذيل افزوده ميشود. « 2 - در مورد خسارت ناشيه از فوت - آسيب بدني يا تأخير حركت يك مسافر و همچنين خسارت ناشي از انهدام - فقدان و يا تأخير حمل لوازم شخصي دعوي مربوطه را ميتوان در يكي از محاكم مندرج در بند 1 اين ماده و يا در سرزمين يكي از طرفهاي معظم متعاهد - نزد دادگاهي كه متصديحمل و نقل در حوزه قضائي آن داراي مؤسسه بوده و نيز مسافر در سرزمين همان طرف معظم متعاهد سكني يا اقامت دائم داشته باشد - طرح نمود.» ماده سيزدهم - پس از ماده 30 كنوانسيون ماده زير درج ميگردد: ماده 30 الف - هيچكدام از مقررات اين كنوانسيون تأثيري در اين مسئله كه آيا شخصي كه بموجب مقررات آن مسئول خسارت وارده ميباشد حقمراجعه بشخص ديگري را دارد يا خير نخواهد داشت.» ماده چهاردهم - پس از ماده 35 كنوانسيون ماده زير درج ميگردد: