تعاريف: مفاهيم به كار برده شده در اين موافقت نامه عبارتند از: "طرف درخواست كننده" به معناي طرفي است كه از طرف هاي ديگر درخواست مي نمايد گروه هاي نجات، تجهيزات و اقلام امدادي را ارسال نمايند. "طرف ارائه دهنده" به معناي طرفي است كه در پاسخ به درخواست طرف درخواست كننده، گروه هاي نجات، تجهيزات و اقلام امدادي را ارسال مي نمايد. "نهاد ذيصلاح" به معناي نهادي دولتي است كه توسط هركدام از طرف ها به منظور هدايت، هماهنگي و اجراي كارهاي مربوط به اجراي اين موافقت نامه انتخاب شده است. " گروه هاي نجات" به معناي گروه هايي است مركب از نجات دهندگان حرفه اي كه به طور مناسب تجهيز بوده (به همراه سگ هاي ردياب در صورت نياز) و مسئول امدادرساني در بلاياي طبيعي و اضطراري مي باشند، كه از جانب طرف ارائه دهنده اعزام مي گردند. با موافقت طرف درخواست كننده، كاركنان نظامي را هم مي توان در گروه نجات داخل نمود. "وضعيت اضطراري" به معناي وضعيتي است در يك منطقه معين در نتيجه سانحه، پديده طبيعي خطرناك، فاجعه و بلاياي طبيعي يا غير طبيعي كه مي تواند به تلفات يا خسارات به سلامت مردم و محيط زيست اطراف، ضررهاي مادي عمده و وخامت اوضاع زندگي انسان ها منجر شود يا منجر شده است. "امدادرساني در وضعيت اضطراري" به معناي امدادرساني و ساير اقدامات فوري است كه در طول فاجعه به منظور نجات زندگي و حفظ سلامتي مردم، كاهش خسارات زيست محيطي و ضرر و زيان هاي مادي و پيشگيري از گسترش خسارت ها و از ميان بردن عواملي كه نوعا مخاطره آميز هستند، انجام مي گيرد. "پيشگيري از وضعيت اضطراري" به معناي اقدامات جامعي مي باشد كه به منظور كاهش احتمال بلايا، حفظ سلامت انسان ها و كاهش خسارات زيست محيطي و ضرر و زيان هاي مالي در طول فاجعه از قبل صورت مي گيرد. "منطقه فاجعه زده" به معناي قلمرو كشور درخواست كننده است كه دچار فاجعه گرديده است. "امدادرساني در بلايا" به معناي اقداماتي است كه با هدف نجات مردم، ارزش هاي مادي و فرهنگي، حفظ محيط زيست در منطقه آسيب ديده، پيشگيري از گسترش خسارات و كاهش عوامل مخاطره بلايا صورت مي گيرند. "تجهيزات»، به غير از سلاح و مهمات، به معناي اقلام، تجهيزات فني، وسايل نقليه، البسه گروه هاي نجات و اعضاي گروه نجات است كه براي امدادرساني در بلاياي اضطراري مورد نياز مي باشند. "لوازم امداد رساني" به معناي لوازمي است كه براي قربانيان در منطقه حادثه ديده فراهم مي گردند. "كشور گذر(ترانزيت)" به معناي عضوي از اين موافقت نامه به غير از طرف هاي درخواست كننده و ارائه دهنده است كه از طريق قلمرو آن گروه هاي نجات، تجهيزات و لوازم امدادرساني انتقال مي يابند. كشورهاي ثالث به معني كشورهايي است كه طرف اين موافقت نامه نيستند و توسط همه دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي به رسميت شناخته مي شوند.
ماده 1
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04