ماده ۱۶

۱ - فردي كه در بازداشت به سر مي برد يا در حال سپري كردن دوران محكوميت خود در قلمرو كشور عضوي است و حضورش در كشور عضو ديگر به منظور شناسايي، شهادت يا ارائه كمك به كسب شواهد براي تحقيقات يا پيگرد جرائم مندرج در ماده (۲) درخواست شده است را مي توان در صورت برآورده شدن شرايط زير منتقل نمود: الف) فرد آزادانه رضايت خود را اعلان نمايد؛ ب ) مراجع صالح هر دو كشور با رعايت شرايطي كه آن كشورها ممكن است مقتضي بدانند با يكديگر موافقت نمايند. ۲ - از نظر اين ماده : الف ) كشوري كه فرد به آنجا انتقال مي يابد اختيار و الزام دارد كه فرد انتقال يافته را در توقيف نگه دارد، مگر اين كه كشوري كه فرد از آنجا انتقال يافته به گونه ديگري درخواست كرده يا اجازه داده باشد؛ ب ) كشوري كه فرد به آنجا انتقال يافته است بدون درنگ به تعهد خود مبني بر بازگرداندن فرد به منظور توقيف در كشوري كه از آنجا انتقال يافته به همان صورتي كه قبلاً توافق شده يا به گونه ديگري كه مراجع صالح دو طرف توافق مي نمايند، عمل خواهد نمود؛ پ ) كشوري كه فرد به آنجا انتقال يافته است از كشوري كه فرد از آنجا انتقال يافته نبايد درخواست نمايد كه اقدامات مربوط به استرداد را براي بازگرداندن آن فرد آغاز نمايد؛ ت ) مدت زماني را كه فرد در توقيف كشوري است كه به آنجا انتقال يافته، جزء مدت زمان محكوميتي منظور خواهد شد كه وي بايد در كشوري كه از آنجا انتقال يافته، بگذراند. ۳ - به استثناي مواردي كه كشور عضوي كه فرد قرار است از آنجا طبق اين ماده انتقال يابد، موافقت مي نمايد، آن فرد صرفنظر از تابعيت وي به هيچ عنوان در قلمرو كشوري كه به آنجا انتقال مي يابد در ارتباط با اعمال يا جرائمي كه پيش از حركت از قلمرو كشوري كه از آنجا انتقال يافته است، تحت پيگرد قرار نخواهد گرفت، توقيف نخواهد شد يا مشمول هر نوع محدوديت آزادي قرار نخواهد گرفت .