ماده 1

سازمان و تشكيل كنگره ها و كنگره هاي فوق العاده 1 - نمايندگان كشورهاي عضو حداكثر چهار سال پس از پايان سال برگزاري كنگره قبلي، در كنگره جديد گردهم خواهند آمد. 2 - هر كشور عضو يك يا چند نماينده با اختيارات لازم را توسط دولت خود به كنگره معرفي مي كند و درصورت لزوم مي تواند نمايندگي خود را به يك كشور ديگر عضو اتحاديه تفويض نمايد. با اين وجود هر هيأت نمايندگي نمي تواند نمايندگي بيش از يك كشور عضو ديگر، به غير از خودش را برعهده گيرد. 3 - به موجب محدوديت هاي تعيين شده در ماده (129)، هر كشور در مذاكرات فقط يك حق رأي دارد. 4 - اصولاً هر كنگره بايد كشوري را كه كنگره بعدي در آن برگزار خواهدشد تعيين كند و چنانچه اين امر صورت نگيرد، شوراي اداري مجاز است كشوري را كه كنگره بعدي در آن برگزار خواهد شد، پس از رايزني قبلي با اين كشور تعيين نمايد. 5 - پس از رايزني با دفتر بين الملل، دولت دعوت كننده، تاريخ و محل قطعي كنگره را تعيين مي كند. اصولاً يك سال قبل از اين تاريخ، دولت ميزبان براي دولت هر كشور عضو دعوتنامه مي فرستد. اين دعوتنامه ممكن است مستقيماً يا به وسيله دولت ديگري و يا از طريق مديركل دفتر بين الملل ارسال شود. 6 - هنگامي كه كنگره اي بايد برگزار شود و از طرف هيچ دولتي دعوت به عمل نيامده باشد، دفتر بين الملل، با موافقت شوراي اداري و پس از رايزني با دولت كنفدراسيون سوئيس اقدامات لازم جهت برگزاري و سازماندهي كنگره در كشور مقر اتحاديه را به عمل مي آورد. در اين حالت، دفتر بين الملل نقش دولت ميزبان را ايفا مي كند. 7 - محل برگزاري يك كنگره فوق العاده، پس از رايزني با دفتر بين الملل، توسط كشورهاي عضوي كه اقدام به برگزاري كنگره فوق العاده نموده اند تعيين خواهد شد. 8 - بندهاي (2 تا 6) به طور همسان براي كنگره هاي فوق العاده نيز قابل اجراء است.