ماده 13

حل و فصل اختلافات 1 ـ اگر در رابطه با تفسير يا اجراء اين كنوانسيون، اختلافي به‌وجود آيد يا يك طرف متعاهد ملاحظه نمايد كه اقدام طرف متعاهد ديگر با تعهدات طرف اخير به موجب مواد (5) و (7) اين كنوانسيون، به‌ويژه در زمينه مبناي ممنوعيت يا محدوديت واردات گياهان، فرآورده هاي گياهي يا ساير اقلام تحت كنترل كه مبدأ آنها قلمرو وي مي‌باشد در تضاد است، طرفهاي متعاهد مربوط هر چه سريعتر در جهت حل اختلاف با يكديگر مشورت خواهند كرد. 2 ـ اگر نتوان اختلاف را از طريق روش موضوع بند (1) فوق حل نمود، طرف يا طرفهاي متعاهد مربوط مي‌توانند از مديركل فائو تقاضا كنند تا كارگروهي از كارشناسان را تعيين نمايد تا طبق قواعد و تشريفاتي كه ممكن است به وسيله كميسيون تدوين شود موضوع را بررسي نمايد. 3 ـ اين كارگروه شامل نماينده‌هاي منتخب هر طرف متعاهد مربوط خواهد بود. كارگروه مزبور موضوع مورد اختلاف را با در نظر گرفتن تمامي اسناد و ساير انواع شواهد ارائه‌شده توسط طرف هاي متعاهد مربوط بررسي خواهد كرد. اين كارگروه گزارشي را در مورد جنبه‌هاي فني اختلاف به منظور حل و فصل آن تهيه خواهد كرد. تهيه گزارش و تأييد آن طبق قواعد و تشريفات تدوين‌شده توسط كميسيون خواهد بود و مدير كل اين گزارش را براي طرفهاي متعاهد ارسال خواهد نمود. اين گزارش درصورت درخواست نهاد صلاحيتدار سازمان بين المللي مسؤول حل اختلاف هاي تجاري، براي آن ارسال خواهد شد. 4 ـ طرفهاي متعاهد همچنين توافق مي‌نمايند كه توصيه‌هاي اين كارگروه، اگرچه ماهيتاً لازم‌الاجراء نمي‌باشد، مبناي بررسي مجدد موضوع توسط طرفهاي متعاهد خواهدبود كه بدون آن، عدم توافق ايجاد خواهد شد. 5 ـ طرفهاي متعاهد مربوط، در پرداخت هزينه‌هاي كارشناسي مشاركت خواهندكرد. 6 ـ مفاد اين ماده مكمل تشريفات حل و فصل اختلاف پيش‌بيني‌شده در ساير موافقتنامه‌هاي بين‌المللي خواهد بود كه به موضوعات تجاري مي پردازند و آنها را لغو نخواهد كرد.