1- مقامات صلاحيتدار فقط در صورتي ميتوانند اهالي يك ناحيه را بكشت و زرع اجباري وادار سازند كه بيم نكث محصول و بروز قحطي مشهود باشد و در هر حال بايد غلات يا محصولات ديگري كه از اين طريق بدست ميايد بخود افراد يا دستجاتي كه بكشت آن مبادرت ورزيدهاند واگذار شود.
2
در مواردي كه طبق قانون يا عرف و عادت محلي كشت و زرع بطور دستهجمعي و موافق اصول اشتراكي صورت ميگيرد و محصولات يا سود حاصل شده باجتماع مربوطه تعلق ميگيرد نبايد مقررات اين ماده طوري تعبير و تفسير شود كه افراد اجتماعات مزبور از انجام وظائفي كه از اين بابت بعهده دارند معاف گردند.