قانون موافقتنامه اساسي در زمينه همكاريهاي علمي و فني بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت ممالك متحده مكزيك مصوب 1355,02,06 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
موافقتنامه اساسي در زمينه همكاريهاي علمي و فني بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت ممالك متحده مكزيك مشتمل بر يكمقدمه و چهارده ماده كه در تاريخ 30 تير ماه 1354 (21 ژوئيه 1975) در تهران بامضاء رسيده است تصويب و اجازه مبادله اسناد تصويب آن داده ميشود. قانون فوق مشتمل بر يك ماده و متن موافقتنامه ضميمه پس از تصويب مجلس شورايملي در جلسه روز پنجشنبه 18 دي ماه 1354 (2534شاهنشاهي) در جلسه روز دوشنبه ششم ارديبهشت ماه دو هزار و پانصد و سي و پنج شاهنشاهي بتصويب مجلس سنا رسيد. رئيس مجلس سنا - جعفر شريفامامي موافقتنامه اساسي بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت ممالك متحده مكزيك در زمينه همكاريهاي علمي و فني دولت شاهنشاهي ايران و دولت ممالك متحده مكزيك با علاقهاي كه به تحكيم مناسبات صميمانه و دوستانه موجود بين دو كشور دارند - و با توجه به سابقه علاقه مشترك خود به بسط تكنولوژي و علوم براي مقاصد صلحجويانه و سازگار با هدفهاي گسترش اقتصادي و اجتماعي دو كشور. بشرح زير موافقت نمودند:
ماده 1
طرفين همكاري علمي و فني بين دو كشور را تشويق خواهند كرد و براي اين منظور با توجه ويژه به زمينهها و رشتههاي مورد علاقه متقابل برنامهاي با هدفها و پيشنهادات خاص تنظيم خواهند نمود.
ماده 2
از نظر اجراي اين موافقتنامه همكاري بين دو كشور ميتواند بهر يك از انحاء و اشكال ذيل صورت گيرد:
الف
فراهم ساختن خدمات مربيان، معلمان، پژوهشگران، تكنيسينها يا كارشناسان (كه از اين پس در موافقتنامه عموماً «كارشناس» خوانده ميشوند) بمنظور: (يكم) - شركت در پژوهش و تحقيق. (دوم) - همكاري در كارآموزي كادر علمي و فني. (سوم) - بذل مساعدت فني و علمي در زمينه مسائل خاص. (چهارم) - كمك به بررسي و مطالعه طرحهائي كه مشتركاً از جانب دو دولت انتخاب ميشود.
ب
شركت در مطالعات و برنامههاي آموزش حرفهاي و آزمايشات علمي و گروههاي اجرائي و ساير فعاليتهاي مربوطه.
ج
تشكيل دورههاي مطالعاتي و كارآموزي و اعطاي بورس.
د
تهيه وسائل و تجهيزات مورد نياز براي كارآموزي يا پژوهش - و
ه
- همكاري علمي يا فني بهر نحو و شكل ديگري كه ممكن است بين دولتين ترتيب داده شود.
ماده 3
1 - از نظر اجراي اين موافقتنامه يك كميسيون مختلط با همكاري علمي و فني ايران و مكزيك (كه در اين موافقتنامه «كميسيون» ناميده خواهد شد) برقرار ميشود كه هر دو سال يكبار به نوبت در ايران و مكزيك تشكيل جلسه دهد، اين كميسيون متشكل خواهد بود از تعداد مساوي اعضاي ايراني و مكزيكي كه براي شركت در هر يك از جلسات آن از جانب طرفين و از مجاري سياسي تعيين و معرفي شوند. (2) - كميسيون برنامه دوساله فعاليتهائي را كه بايد صورت پذيرد پيشنهاد خواهد كرد و امور مربوط باجراي اين موافقتنامه را مورد رسيدگي قرار خواهد داد و هر چند گاه يكبار در برنامه مزبور كلا تجديد نظر و توصيهها و پيشنهاداتي بطرفين خواهد كرد. علاوه بر اين، كميسيون ميتواند تشكيل جلسات ويژهاي را براي مطالعه طرح يا موضوع خاصي پيشنهاد كند. (3) - كميسيون آئيننامه داخلي خود را تنظيم و در اولين اجلاس خود تصويب خواهد كرد.
ماده 4
(1) - طرفين پيشنهادات كميسيون را مورد بررسي قرار خواهند داد تا مشتركاً تعيين كنند كداميك از پيشنهادات مورد علاقه طرفين بايد عملي شود. (2) - طرفين پس از آنكه بالاتفاق تعيين كردند كه پيشنهادي عملي گردد متفقاً جزئيات اجراي آنرا معين خواهند كرد. (3) - طرفين جزئيات اجرا را ضمن ترتيبات جداگانهاي تنظيم خواهند كرد.
ماده 5
طرفين با توجه بمفاد اين موافقتنامه، ميتوانند اجراي طرحهاي خاصي را به ترتيب ويژهاي از مجاري سياسي پيشنهاد و توصيه و زمينه همكاري و شرايط و تأمين اعتبار و نحوههاي اجراي آنرا مشخص كنند.
ماده 6
1 - تبادل اطلاعات علمي و فني از طريق سازمانهائي صورت خواهد گرفت كه طرفين براي اين منظور تعيين و معرفي كنند عليالخصوص مؤسسات آموزشي و تحقيقاتي و مراكز مراجعات و كتابخانههاي تخصصي.
2
اطلاعاتي را كه در چهارچوب مفاد اين موافقتنامه بدست طرفين ميرسد ميتوان به مؤسسات آموزشي و سازمانها و دواير دولتي و توابع بخشعمومي ارسال داشت. ارسال و ابلاغ اين اطلاعات را ميتوان بر اساس ترتيباتي كه موافق و مطابق بند (3) ماده 4 اين موافقتنامه داده ميشود محدود كرد يا بسط داد يا ممنوع ساخت. ابلاغ و ارسال اطلاعات مزبور به ساير هيئتها و مؤسسات يا اشخاص صرفاً با موافقت طرفين صورت خواهد گرفت.
ماده 7
طرفين تا حدود امكان طبق قوانين ملي و مقررات كنوانسيونهاي مربوطه بينالمللي كه در آنها عضويت دارند مبادله و استفاده از تجربيات و تدابير فني و روشهاي صنعتي را كه در سرزمين آنها بوجود آمده است تشويق خواهند نمود.
ماده 8
1 - هزينه مسافرتهاي بينالمللي بين ايران و مكزيك و بالعكس كه ناشي از اعزام افراد مذكور در جزء ( الف) از ماده 2 موافقتنامه حاضر توسط يكي از طرفين بسرزمين طرف ديگر ميباشد و نيز حقوق اين افراد توسط طرف اعزامكننده پرداخت خواهد گرديد.
2
هزينه مسكن و مسافرتهاي داخلي توسط دولت پذيرنده پرداخت خواهد شد اين هزينهها يا از طريق تأمين مسكن و وسائل مسافرت يا بصورت پرداختهاي ماهانه كه براي رفع نيازهاي افراد مذكور كافي باشد انجام خواهد شد. دولت پذيرنده همچنين هزينههاي لازم براي اجراي برنامه را پرداخت خواهد نمود مگر آنكه در ترتيبات جداگانهاي مذكور در بند (3) ماده 4 و ماده 5 اين موافقتنامه بنحو ديگري توافق شده باشد.
ماده 9
1 - هر يك از طرفين ورود كارشناساني را كه براي همكاري در فعاليتهاي مشترك در چهارچوب موافقتنامه حاضر به كشور طرف مقابل مسافرت ميكنند و همچنين خروج آنها را از سرزمين مزبور تسهيل خواهد نمود. افراد تحت تكفل كارشناسان نيز مشمول تسهيلات مذكور خواهند بود.
2
هر يك از طرفين تسهيلات لازم را جهت ورود تجهيزات و مواد ضروري براي اجراي طرحهاي مربوطه فراهم خواهد نمود.
3
تسهيلات مذكور در اين ماده طبق مفاد قوانين ملي دولت پذيرنده فراهم خواهد گرديد و حدود آن از طريق مجاري ديپلماتيك تعيين خواهد شد.
ماده 10
افرادي كه توسط يكي از طرفين تحت موافقتنامه حاضر بكشور مقابل اعزام ميگردند مشمول قوانين ملي كشور پذيرنده خواهند بود. افراد مذكور بدون اجازه قبلي دولت پذيرنده در هيچگونه فعاليتي كه مستقيماً با وظايف آنها در كشور پذيرنده مربوط نباشد شركت نخواهند نمود.
ماده 11
كارشناساني كه از آنان در اين موافقتنامه ياد شده در اوقاتي كه بمنظور انجام وظائف خود در سرزمين دولت پذيرنده ميباشند همچنان در استخدام طرف اعزامكننده باقي خواهند ماند ليكن در اجراي وظائف معينه مربوط به برنامه همكاري در قبال مؤسسه و طرف پذيرنده مسئول خواهند بود. اين كارشناسان در قبال خدماتي كه انجام ميدهند حق مطالبه وجهي جز آنچه كه طرفين مقرر نمودهاند نخواهند داشت.
ماده 12
طرف پذيرنده كارشناسان - كادر كمكي و دستياراني را كه در سطوح ديگر لازم باشند بخدمت خواهد گماشت. كارشناسان مزبور اطلاعات فني مربوط به شيوهها و روشهاي مورد استفاده در رشتههاي فعاليت خودشان و نيز اصولي را كه شيوه و روشهاي مزبور بر آن مبتني است باطلاع طرفپذيرنده خواهند رساند.
ماده 13
هيئتهاي ملي مسئول همكاريهاي علمي و فني هر يك از طرفين بر طبق قوانين داخلي خود مسئول همآهنگ ساختن برنامه و تنظيم ترتيبات ويژهاي خواهند بود كه در بند 3 از ماده (4) و ماده (5) موافقتنامه حاضر پيشبيني شده است مسئوليت اجرائي اين برنامه همچنان بعهده هيئتهائي است كه هر يك از دولتين از طريق مجاري ديپلماتيك باين منظور معرفي خواهند كرد.
ماده 14
(1)- اين موافقتنامه از تاريخي كه طرفين يكديگر را از انجام تشريفات لازمه قانوني خود آگاه سازند- لازمالاجراء خواهد شد. (2) - اين موافقتنامه براي مدتي نامحدود نافذ و مجري خواهد بود و هر يك از طرفين ميتواند در هر زمان آنرا فسخ كند كه در اين صورت مفاد آن ششماه پس از وصول اعلام فسخ از درجه اعتبار ساقط خواهد بود. (3) - مدت مقرر در بند پيشين اصولا اثري در انجام برنامههاي موجود نخواهد داشت. بنا بمراتب - امضاءكنندگان زير كه از دول متبوعه خود داراي اختيار ميباشند موافقتنامه حاضر را امضاء نمودند. موافقتنامه حاضر در تاريخ بيست و يكم ژوئيه يكهزار و نهصد و هفتاد و پنج مطابق سيام تيرماه يكهزار و سيصد و پنجاه و چهار در شهر تهران در دو نسخه بامضاء رسيد كه هر دو متن داراي اعتبار يكسان ميباشد. از طرف دولت شاهنشاهي ايران از طرف دولت ممالك متحده مكزيك موافقتنامه فوق مشتمل بر يك مقدمه و چهارده ماده منضم به قانون موافقتنامه اساسي در زمينه همكاريهاي علمي و فني بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت ممالك متحده مكزيك ميباشد. رئيس مجلس سنا - جعفر شريفامامي