ماده 12

حق الامتيازها 1 – حق الامتيازهايي كه در يك دولت متعاهد حاصل و به مقيم دولت متعاهد ديگر پرداخت شده، مي‌ تواند در آن دولت ديگر مشمول ماليات ‌شود. 2 - با وجود اين، حق الامتيازهاي مزبور مي‌ تواند در دولت متعاهدي كه حاصل شده طبق قوانين آن دولت نيز مشمول ماليات شود، ولي چنانچه مالك منافع حق ‌الامتيازها مقيم دولت متعاهد ديگر باشد، ماليات متعلقه بيش از ده ‌درصد (10 %) مبلغ ناخالص حق الامتياز نخواهد بود. 3 - اصطلاح «حق الامتياز» به گونه مورد استفاده در اين ماده به هر نوع وجوه دريافت شده در ازاي استفاده يا حق استفاده از هر نوع نسخه برداري از آثار ادبي، هنري يا علمي از جمله فيلم هاي سينمايي يا فيلم ها يا نوارهاي مورد استفاده براي پخش در راديو يا تلويزيون، هرگونه حق اختراع، علامت تجاري، طرح يا نمونه، نقشه، دستور (فرمول) يا فرآيند سري، يا در ازاي استفاده يا حق استفاده از تجهيزات صنعتي، تجاري يا علمي، يا اطلاعات مربوط به تجارب صنعتي، بازرگاني يا علمي اطلاق مي شود. 4 - هرگاه مالك منافع حق الامتياز، مقيم يك دولت متعاهد بوده و در دولت متعاهد ديگر كه حق الامتياز حاصل مي شود از طريق مقر دائم واقع در آن فعاليت شغلي داشته باشد، يا در آن دولت ديگر از طريق پايگاه ثابت واقع در آن خدمات شخصي مستقل انجام دهد و حق يا اموالي كه حق الامتياز نسبت به آنها پرداخت مي شود به طور مؤثري با اين مقر دائم يا پايگاه ثابت ارتباط داشته باشد، مقررات بندهاي (1) و (2) اعمال نخواهد شد. در اين صورت حسب مورد، مقررات ماده (7) يا ماده (15) مجري خواهد بود. 5 - الف ) حق الامتياز در صورتي حاصل شده در يك دولت متعاهد تلقي خواهد شد كه پرداخت كننده، مقيم آن دولت باشد. معذالك در صورتي كه، شخص پرداخت كننده حق الامتياز، خواه مقيم يك دولت متعاهد باشد يا نباشد، در يك دولت متعاهد داراي مقر دائم يا پايگاه ثابتي باشد كه مسئوليت پرداخت حق الامتياز در رابطه با آن ايجاد شده و پرداخت چنين حق الامتيازي بر عهده مقر دائم يا پايگاه ثابت مذكور باشد، حق الامتياز در دولت متعاهدي حاصل شده تلقي خواهد شد كه مقر دائم يا پايگاه ثابت مزبور در آن واقع است. ب ) در صورتي كه طبق جزء (الف)، حق الامتيازها در يكي از دولت هاي متعاهد حاصل نشود و حق الامتيازها مربوط به استفاده يا حق استفاده از حق يا اموال در يكي از دولت هاي متعاهد باشد، حق الامتياز حاصل شده در آن دولت متعاهد تلقي خواهد شد. 6 - چنانچه به سبب وجود رابطه ‌اي خاص ميان پرداخت كننده و مالك منافع يا بين هر دوي آنها با شخص ديگري، مبلغ حق الامتيازي كه با در نظر گرفتن استفاده، حق، يا اطلاعاتي كه بابت آنها پرداخت مي شود، از مبلغي كه در صورت عدم وجود چنين ارتباطي بين پرداخت كننده و مالك منافع توافق مي‌ شد بيشتر باشد، مقررات اين ماده فقط نسبت به مبلغ اخيرالذكر مجري خواهد بود. در اين گونه موارد، قسمت مازاد پرداختي طبق قوانين هر يك از دولت هاي متعاهد و با رعايت ساير مقررات اين موافقتنامه مشمول ماليات باقي خواهد ماند.