موافقتنامه تأسيس دالان حمل و نقل و گذر بين المللي بين دولتهاي جمهوري اسلامي ايران، جمهوري اسلامي افغانستان و جمهوري هند (موافقتنامه چابهار) مشتمل بر يك مقدمه و پانزده ماده به شرح پيوست تصويب و اجازه تسليم اسناد آن داده مي شود.
تبصره
رعايت اصل يكصد و سي و نهم (139) قانون اساسي در ارجاع به داوري موضوع بند (3) ماده (11) و رعايت اصل هفتاد و هفتم (77) قانون اساسي در خصوص مواد (9) و (14) اين موافقتنامه الزامي است. بسم الله الرحمن الرحيم موافقتنامه تأسيس دالان حمل و نقل و گذر بين المللي بين دولتهاي جمهوري اسلامي ايران، جمهوري اسلامي افغانستان و جمهوري هند (موافقتنامه چابهار) مقدمه دولت هاي جمهوري اسلامي ايران، جمهوري اسلامي افغانستان و جمهوري هند كه از اين پس طرفهاي متعاهد ناميده ميشوند: با تمايل به پشتيباني و تحكيم همكاري ها و توسعه روابط اقتصادي بين ملت هاي خود، همچنين در سطوح منطقه اي و جهاني؛ با درك نياز افغانستان به عنوان كشور محصور در خشكي، براي دسترسي به درياهاي آزاد از طريق بندر چابهار طبق كنوانسيون هاي بين المللي مربوط؛ با در نظر گرفتن بندر چابهار به عنوان يكي از كانون هاي (هاب هاي) اصلي منطقه اي در همكاري هاي حمل و نقلي ميان سه طرف متعاهد با هدف بهره گيري از امكانات ريلي، جاده اي و يا هوايي و امكانات گمركي بندر چابهار و منطقه آزاد و صنعتي چابهار؛ با ابراز تمايل خويش نسبت به توسعه و بهبود توانمندي هاي خود جهت تسهيل حمل و نقل و گذر كالا و مسافر بر اساس قوانين ملي موجود و طبق كنوانسيون هاي بين المللي و استانداردهاي حمل و نقل كه طرفهاي متعاهد عضو آن مي باشند؛ با تأكيد بر بهره برداري از زيرساخت هاي موجود و آتي حمل و نقل به منظور حمل و نقل و گذر كالا و مسافر از طريق قلمرو خود؛ با تأكيد بر اهميت بندر چابهار به عنوان كانون (هاب) توسعه همكاري هاي حمل و نقلي و گذري ميان سه كشور؛ با يادآوري يادداشت تفاهم منعقده در دي ماه ۱۳۸۱ هجري شمسي برابر با ژانويه ۲۰۰۳ ميلادي ميان جمهوري اسلامي ايران و جمهوري اسلامي افغانستان و جمهوري هند در خصوص توسعه زيرساخت هاي حمل و نقلي و گذري در قلمرو سه كشور؛ به شرح زير توافق نموده اند: