ماده 11

حل و فصل اختلافات بين طرفهاي متعاهد 1 - اختلافات مربوط به تفسير يا اجراي ايران[اين] موافقتنامه، در صورت ممكن از طريق‌مشاوره و مذاكره حل و فصل خواهد شد. 2 - چنانچه اختلافات ظرف مدت شش ماه از تاريخ مطرح شدن آن توسط هر‌طرف متعاهد، حل و فصل نشود بايد به ‌درخواست هر طرف متعاهد به يك ديوان داوري‌ارجاع شود. 3 - ديوان مذكور بايد براي هر مورد به روش زير تشكيل شود: هر طرف متعاهد يك داور انتخاب خواهد نمود و دو داوري كه بدين روش انتخاب ‌مي‌شوند با توافق، تبعه يك كشور ثالث را كه توسط دو طرف متعاهد به عنوان رئيس ديوان ‌داوري تعيين خواهد شد انتخاب خواهند نمود. همه داوران بايد ظرف دو ماه از تاريخ‌اطلاع يك طرف متعاهد به طرف متعاهد ديگر مبني بر قصد او براي ارجاع اختلاف به‌داوري انتخاب شوند. 4 - چنانچه مهلت‌هاي مقرر در بند (3) رعايت نشود، هر طرف متعاهد، در صورت ‌نبودن توافق ديگري، از رئيس ديوان داوري بين‌المللي دعوت خواهد نمود كه انتخابهاي‌لازم را به‌عمل آورد. چنانچه رئيس ديوان تبعه يك طرف متعاهد باشد يا به ‌نحو ديگري از‌انجام وظيفه مذكور معذور باشد، عضوي از ديوان كه در رتبه بعد از او قرار داشته و تابعيت‌هيچيك از طرفهاي متعاهد را نداشته باشد انتخاب‌ها را به‌عمل خواهد آورد. 5 - ديوان با اكثريت آراء اتخاذ تصميم خواهد نمود. اين تصميمات براي طرفين‌قطعي و الزام آور خواهد بود. ‌ديوان داوري قواعد رسيدگي خود را تعيين خواهد نمود. ديوان بنا به درخواست‌هر طرف متعاهد رأي را تفسير خواهد نمود. به‌جز در شرايط ويژه كه توسط ديوان تصميم ‌ديگري اتخاذ خواهد شد، هزينه‌ها از جمله هزينه داوران بايد به‌طور مساوي توسط دو‌طرف متعاهد پرداخت شود.