رد تقاضاي معاضدت 1 ـ مقام مركزي طرف درخواستشونده مي تواند تقاضاي معاضدت را رد كند، اگر: الف ـ تقاضا مربوط به جرم به موجب قوانين نظامي باشد. ب ـ اجراء تقاضا به حاكميت، امنيت، نظم عمومي يا ديگر منافع اساسي آن لطمه وارد كند يا با اصول قانون اساسي آن تعارض داشته باشد. ج ـ تقاضا به جرم سياسي مربوط شود. د ـ چنانچه درخواست به عملي مربوط باشد كه مطابق قوانين طرف درخواستشونده جرم محسوب نميشود. ه ـ ـ تقاضا مطابق با مفاد اين موافقتنامه مطرح نشده باشد. و ـ تقاضا به جرمي مربوط شود كه تحت پيگرد يا رسيدگي قضائي است، يا طرف درخواستشونده در حيطه صلاحيت خود حكم قضائي درباره آن جرم صادر كرده باشد. 2 ـ طرف درخواستشونده قبل از رد درخواست معاضدت به موجب مفاد اين ماده، بايد با مقام مركزي طرف درخواستكننده مشورت كند تا مشخص شود آيا ميتوان در صورت لزوم، معاضدت را تحت شرايطي خاص ارائه كرد يا خير. اگر طرف درخواستكننده انجام معاضدت تحت چنين شرايطي را بپذيرد، بايد شرايط موردنظر را رعايت كند. 3 ـ چنانچه مقام مركزي طرف درخواستشونده در اجراء مفاد اين ماده از ارائه معاضدت خودداري كند، بايد مقام مركزي طرف درخواستكننده را از دلايل خود براي رد تقاضا مطلع گرداند.
ماده 4
از قانون موافقتنامه معاضدت حقوقي دوجانبه در موضوعات كيفري بين جمهوري اسلامي ايران و امارات متحده عربي — مصوب 1389/09/30