اصطلاحاتي كه در اين قانون بكار برده ميشود از نظر اجراي اين قانون بشرح زير تعريف ميشود: كشاورزي: عبارتست از بهره برداري از آب و زمين بمنظور توليد محصولات گياهي و حيواني (از قبيل زراعت – باغداري - درختكاري مثمر و غيرمثمر – جنگلداري – جنگلكاري – دامداري - پرورش طيور و زنبورعسل و آبزيان) احياء ارضي : عملياتي است كه با تغيير وضع طبيعي زمين و بوسيله اقداماتي كه در عرف آباد كردن محسوب است (از قبيل زراعت – درختكاري - بنا ساختن - ايجاد تأسيسات و غيره (آنرا براي بهره برداري آماده سازد. انواع اراضي بشرح ذيل تعريف ميگردد: الف ـ اراضي موات : زمينهائي است كه سابقه احياء و بهره برداري ندارد و بصورت طبيعي باقي مانده است. ب ـ اراضي داير: زمينهاي احياء شده است كه مستمراً مورد بهره برداري است. ج ـ اراضي آيش : زمين دايري است كه بصورت متناوب طبق عرف محل براي دوره معيني بدون كشت بماند. د ـ اراضي باير : زمينهائي است كه سابقه احياء دارد ولي بعلت اعراض و عدم بهره برداري براي مدت 5 سال متوالي بدون عذر موجه متروك مانده و يا بماند. ه (منسوخه 19ˏ06ˏ1399) ـ جنگل و بيشه طبيعي: جنگل يا بيشه طبيعي به مجتمعي اطلاق ميشود متشكل از عرصه و هوائي و مركب از موجودات زنده از منشاء نباتي (درخت ـ درختچه ـ بوته ـ نهال ـ علف ـ خزه) و حيواني، صرفنظر از درجه تكامل آن كه دست بشر در ايجاد و پرورش آن دخيل نبوده باشد. و ـ مرتع: زميني است اعم از كوه و دامنه يا زمين مسطح كه در فصل چرا داراي پوششي از نباتات علوفه اي خودرو بوده و با توجه به سابقه چرا عرفاً مرتع شناخته شود، اراضي كه آيش زراعتند و لو آنكه داراي پوشش نباتات علوفه اي خودرو باشند مشمول تعريف مرتع نيستند. اگر مرتع داراي درختان جنگلي خودرو باشد مرتع مشجر ناميده ميشود. ز ـ اراضي جنگلي ـ به جنگل تكامل نيافته اي اطلاق ميشود كه بيكي از اشكال زير باشد:
1
تعداد كنده درخت يا نهال با بوته جنگلي در هر هكتار آن جداگانه يا مجموعاً از يكصد عدد تجاوز نمايد.
2
درختان جنگلي بصورت پراكنده موجود باشد بنحوي كه حجم آن در هر هكتار در شمال ايران (از حوزه آستارا تا حوزه گليداغي) كمتر از پنجاه مترمكعب و در ساير نقاط ايران كمتر از بيست مترمكعب باشد. اگر در اراضي (بند 2) درخت شمشاد وجود داشته باشد و حجم درختان آن بيش از سي مترمكعب در هكتار باشد جنگل شمشاد محسوب ميگردد. ح (منسوخه 19ˏ06ˏ1399) ـ اراضي مستحدثه: زميني است كه در نتيجه خشك افتادن آب درياها، درياچه ها و تغيير بستر رودخانه ها يا خشك شدن تالاب ايجاد شده باشد. ط (منسوخه 19ˏ06ˏ1399) ـ اراضي ساحلي: زمينهائي است كه در مجاورت حريم دريا و درياچه و يا اراضي مستحدثه قرار دارد و با توجه بتعريف انواع اراضي مذكور در اين قانون برحسب مورد در حكم يكي از آنها محسوب خواهد شد.