قانون كنوانسيون تكميلي كنوانسيون حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن و اجازه الحاق دولت شاهنشاهي ايران بكنوانسيون مذكور. مصوب 1355,11,17 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
كنوانسيون تكميلي كنوانسيون حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (C.1.V) درباره مسئوليت راهآهن در مورد فوت و جرحمسافرين (مورخ 26 فوريه 1966) مشتمل بر يك مقدمه و 28 ماده و پروتكلهاي الف و ب (مورخ 26 فوريه 1966) و پروتكل شماره 2 (مورخ 9نوامبر 1963) تصويب و اجازه تسليم اسناد الحاق آن داده ميشود. قانون فوق مشتمل بر يك ماده و متن كنوانسيون ضميمه پس از تصويب مجلس سنا در جلسه روز چهارشنبه 8/10/2535 در جلسه روز يكشنبههفدهم بهمن ماه دو هزار و پانصدو سي و پنج بتصويب مجلس شوراي ملي رسيد. نايب رئيس مجلس شوراي ملي - دكتر جواد سعيد كنوانسيون الحاقي كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (C.I.V) مورخ 25 فوريه 1961 مربوط به مسئوليت راهآهن درقبال فوت و جرح مسافرين نمايندگان تامالاختيار امضاءكننده زير: با اذعان به مزاياي يكسان نمودن مقررات مربوط به مسئوليت راهآهن در قبال خسارات وارده ناشي از فوت يا جرح يا هر نوع صدمه ديگر بسلامت جسمي يا روحي به يك مسافر حين يك مسافرت بينالمللي و همچنين در قبال آسيبديدگي يا فقدان اشيائي كه اين مسافر بهمراه دارد. تصميمگرفتند كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن ((C.I.V مورخ 25 فوريه 1961 را با انعقاد يك كنوانسيون الحاقي تكميلنمايند. نسبت بمواد زير موافقت نمودند:
ماده 1
موارد شمول كنوانسيون
1
مفاد اين كنوانسيون به مسئوليت راهآهن در قبال خسارات وارده به مسافرين در نتيجه سانحهاي كه در سرزمين يك دولت طرف اين كنوانسيوناتفاق بيفتد- ناظر خواهد بود. از لحاظ اين كنوانسيون «مسافرين» عبارتند از: الف - مسافريني كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (c.1.v) مورخ 25 فوريه 1961انجام ميگيرد.
ب
همراهان محمولاتي كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل كالا بوسيله راهآهن ((C.I.M مورخ 25 فوريه 1961صورت ميگيرد.
2
هر دولت متعاهد ميتواند در موقع امضاء يا هنگام تسليم سند تصويب يا الحاق خود باين كنوانسيون اعلام نمايد اين حق را براي خود محفوظ ميدارد كه مقررات كنوانسيون حاضر را نسبت به مسافرين حادثهديده در سرزمين خود كه تبعه دولت مزبور بوده يا بطور معمول در سرزمين آن دولتاقامت دارند - بموقع اجراء در نياورد.
ماده 2
حدود مسئوليت
1
راهآهن در قبال خسارات ناشي از فوت - جرح يا هر نوع صدمه به سلامت جسمي و روحي يك مسافر كه در نتيجه سانحهاي از عملياتبهرهبرداري راهآهن و در طول مدتي كه مسافر در داخل ترن بوده يا موقع سوار يا پياده شدن از آن برايش حادث شده باشد - مسئول خواهد بود. راهآهن همچنين مسئول آسيبديدگي يا فقدان كلي يا جزئي است كه باشياء مسافر سانحهديده وارد ميشود - اعم از اينكه مسافر اين اشياء را با خودداشته باشد يا مانند بستههاي دستي و حيوانات بهمراه خود حمل نمايد.
2
در صورتيكه موجبات بروز سانحه يا عمليات بهرهبرداري بيارتباط بوده و راهآهن با وجود مراقبتهاي لازمه امكان جلوگيري از آنها و عواقب ناشيهرا نداشته است - از مسئوليت مبري خواهد بود.
3
تا حدودي كه سانحه در اثر عمل اشتباهآميز يا اهمال مسافر و يا رفتار غير منطق او با رفتار معمولي مسافرين رخ داده باشد - راهآهن جزئاً يا كلاً ازمسئوليت مبري خواهد بود.
4
چنانچه سانحه بعلت رفتار شخص ثالث رخ داده و راهآهن با وجود مراقبتهاي لازم امكان رفع آن و نتايج ناشيه را نداشته است - از مسئوليتمبري خواهد بود. چنانچه طبق بند پيشين راه آهن از مسئوليت مبري نگردد - در حدود مقررات اين كنوانسيون مسئول ميباشد ليكن حق تعقيب شخص ثالث برايراهآهن محفوظ خواهد بود.
5
اين كنوانسيون نسبت به مسئوليت راهآهن در موارديكه در بند 1 پيشبيني نشده مؤثر نخواهد بود.
6
از لحاظ اين كنوانسيون راهآهن مسئول عبارتست از راهآهني كه طبق فهرست خطوط پيشبيني شده در ماده 59 (C.I.V) بهرهبرداري از خطي راكه سانحه روي آن ايجاد شده - بعهده دارد. چنانچه طبق فهرست مزبور دو راهآهن مشتركاً خط مورد نظر را بهرهبرداري مينمايد - در اين صورت هردو مسئول خواهند بود.
ماده 3
غرامات در صورت فوت مسافر.
1
در صورت فوت مسافر غرامات عبارت خواهد بود از: الف - هزينههاي لازم پس از مرگ بخصوص مخارج حمل جنازه - دفن - يا سوزاندن.
ب
اگر مرگ مسافر بلافاصله اتفاق نيفتاده باشد غرامات طبق ماده 4 تعيين ميشود.
2
و به افرادي كه قانوناً از لحاظ نفقه تحت تكفل مسافر بوده و يا ميبايستي در آينده بوده باشند و در نتيجه فوت مسافر از پشتيباني وي محروم شوندبايد غرامات لازم پرداخت شود - در صورتيكه افراد مزبور تحت تكفل مسافر باشند ولي مسافر در اين مورد الزام قانوني نداشته باشد غرامات تابعقوانين ملي خواهد بود.
ماده 4
غرامات در صورت صدمه مسافر: در صورتيكه مسافر آسيبديده يا بسلامت جسمي و روحي او صدمه وارد شود غرامات عبارت خواهد بود از: الف - هزينههاي لازم مخصوصاً مخارج مداوا و حمل و نقل.
ب
جبران زيان وارده بعلت ازكارافتادگي يا جزئي مسافر يا در نتيجه افزايش احتياجات مربوط به او كه در جريان آسيبديدگي حاصل شده است.
ماده 5
جبران ساير زيانها: اينكه راهآهن در قبال زيانهاي وارده بجز آنچه كه در مواد 3 و 4 پيشبيني شده بخصوص در مورد زيانهاي روحي وجسمي و صدمه به زيبائي بايد غرامتي پرداخت نمايد يا خير و در صورت مثبت ميزان غرامتي كه بايد پرداخت شود توسط قوانين ملي تعيين خواهدشد.
ماده 6
نوع و حدود غرامات در صورت مرگ يا زخمي شدن مسافر.
1
غرامات پيشبيني شده در بند 1 ماده 3 و بند ب ماده 4 بايد بصورت يكجا پرداخت شود ليكن چنانچه قوانين ملي برقراري مستمري را مجاز بداندممكن است در صورت درخواست مسافر مصدوم يا شخص ذيحق كه در بند 2 ماده 3 تعيين شده اين غرامت بشكل مستمري پرداخت شود.
2
ميزان غرامتي كه بايد طبق مفاد بند 1 پرداخت شود بموجب قوانين ملي تعيين خواهد شد. ليكن چنانچه در قوانين ملي حداكثر ميزان غرامتكمتر از 200000 فرانك سوئيس تعيين شده باشد بر طبق كنوانسيون حاضر ميزان اين غرامت براي هر مسافر مبلغ 200000 فرانك بطور يكجا يا بصورت مستمري ساليانه متناسب با مبلغ مزبور خواهد بود.
ماده 7
حدود غرامت در صورت آسيبديدگي يا گم شدن اشياء. هرگاه بموجب مقررات اين كنوانسيون - راهآهن مسئول غرامت در قبال آسيبديدگي يا از بين رفتن كلي يا جزئي اشيائي كه مسافر سانحهديده با خودداشته يا مانند بستههاي دستي و حيوانات - بهمراه خود حمل مينموده باشد - ميتوان براي هر مسافر تا مبلغ 2000 فرانك براي جبران - خسارت مطالبه نمود.
ماده 8
ميزان غرامت در صورت تقلب يا خطاي فاحش. مقررات مواد 6 و 7 اين كنوانسيون با مفاد قوانين ملي در خصوص تعيين ميزان مشخصي براي غرامت در موارديكه خسارت در نتيجه تقلب يا خطايفاحش راهآهن ايجاد شده باشد - قابل اجرا نيست.
ماده 9
بهره و استرداد غرامت.
1
شخص ذيحق ميتواند بهره غرامت را بمأخذ 5 درصد در سال مطالبه نمايد. ميزان اين بهره از تاريخ درخواست رسمي در صورتيكه چنين درخواستي نشده باشد از تاريخ مراجعه به دادگستري محاسبه خواهد شد وليكن در موردغرامات قابل پرداخت تحت مواد 3 و 4 - تاريخ محاسبه بهره از روزي شروع ميشود كه اقدامات مربوط به تعيين مبلغ آغاز شده باشد البته اگر اين روز بعد از تاريخ درخواست مطالبه خسارات يا مراجعه به دادگستري باشد.
2
هر غرامتي كه بنا حق دريافت شده باشد مسترد شود.
ماده 10
منع تجديد مسئوليت. هر گونه شرايط و مقررات مربوط به حمل و نقل يا موافقتنامههاي خاص منعقده بين راهآهن و مسافر كه قبلاً راهآهن را كلاً يا جزئاً از مسئوليت طبقمقررات اين كنوانسيون معاف ميدارد يا در نتيجه آنها وظيفه اقامه دليل كه بعهده راهآهن بوده بعهده مسافر گذارده شده يا حدود پائينتري نسبت بهحدودي كه در بند 2 ماده 6 و 7 تعيين شده - پيشبيني نمايد و بدون اعتبار و باطل خواهد بود. ليكن اين بطلان موجب بياعتباري قرارداد حمل و نقلكه تابع مقررات (C.I.V) و اين كنوانسيون باقي ميماند نخواهد شد.
ماده 11
مسئوليت راهآهن در قبال اعمال كاركنان خود. راهآهن در قبال اعمال كاركنان تحت استخدام خود و اشخاص ديگري كه آنها را براي انجام امور حمل و نقل كه مسئوليت آنرا بعهده دارد اجير نمودهمسئول خواهد بود. ليكن چنانچه كاركنان راهآهن خدماتي را كه راهآهن بهيچوجه موظف بانجام آن نيست طبق درخواست مسافرين براي آنان انجام دهند - اين خدماتخصوصي و مربوط بمسافر تلقي خواهد شد.
ماده 12
اقامه دعاوي پيشبيني نشده در اين كنوانسيون. در مورد مسئوليتهاي پيشبيني نشده در بند 1 ماده 2 هيچگونه دعوي عليه راهآهن اقامه نخواهد شد مگر جهت تحت شرايط و حدود مقرر در اينكنوانسيون. در مورد دعاوي اقامه شده عليه اشخاصي كه راهآهن طبق ماده 11 در قبال آنان مسئول ميباشد نيز بهمين نحو عمل خواهد شد.
ماده 13
دعاوي 1 - ادعاي غرامت بر طبق مقررات اين كنوانسيون اجباري نيست. اين دعاوي را ممكن است بيكي از راه آهنهاي مشروحه زيرتسليم نمود. مشروط بر اينكه مقر آن در سرزمين يكي از دول طرف اين كنوانسيون واقع باشد. الف - راهآهن مسئول - چنانچه طبق بند 6 ماده 2 دو راهآهن مسئول باشند عليه يكي از آن دو.
ب
راهآهن مبدأ.
ج
راهآهن مقصد. د - راهآهن محل سكونت يا اقامتگاه معمولي مسافر.
2
مطالبات بصورت كتبي خواهد بود. اسنادي كه ضميمه كردن آنها به دادخواست بنظر شخص ذيحق مفيد ميباشد بصورت اصل يا كپي و درصورت تقاضاي راهآهن بشكل رونوشت مصدق تهيه و الصاق خواهد شد.
ماده 14
راهآهني كه بر عليه آن ممكن است اقامه دعوي شود. اقامه دعوي مربوط به غرامات تحت اين كنوانسيون فقط بر عليه راهآهن مسئول بعمل خواهد آمد. در موارد بهرهبرداري مشترك توسط دو راهآهنمدعي حق دارد بر عليه يكي از آن دو اقامه دعوي نمايد. اين حق انتخاب پس از اقامه دعوي بر عليه يكي از دو راهآهن منتفي خواهد شد.
ماده 15
صلاحيت. تعقيب قضائي تحت اين كنوانسيون فقط در دادگاه صلاحيتدار دولتي كه سانحه در سرزمين آن براي مسافر حادث شده انجام ميگيرد مگر اينكه بر طبقموافقتنامههاي منعقده بين دولتها يا در اسناد مربوط به واگذاري امتياز بنحو ديگري پيشبيني شده باشد.
ماده 16
سلب حق تعقيب.
1
چنانچه ذيحق در ظرف مدت سه ماه از تاريخ اطلاع بر وقوع خسارت به يك مسافر مراتب را به يكي از راهآهنهائي كه بر طبق ماده 13 ميتواندعاوي را بدانها تسليم نمود اعلام ننمايد - حق تعقيب از او سلب خواهد شد. موقعي كه مدعي شفاهاً وقوع حادثه را اعلام نمايد - تأييديه كتبي ايناعلام شفاهي بايد توسط راهآهن مربوطه بنامبرده تسليم شود.
2
معهذا حق تعقيب در موارد زير از بين نميرود. الف - چنانچه مدعي در ظرف مدت پيشبيني شده در بند 1 - دادخواست خود را به يكي از راهآهنهاي مذكور در بند 1 ماده 13 تسليم نموده باشد.
ب
چنانچه شخص ذيحق ثابت نمايد سانحه در نتيجه خطا يا غفلت راهآهن روي داده است.
ج
چنانچه عدم اعلام وقوع سانحه اعلام آن پس از مهلت مقرر در نتيجه مقتضياتي باشد كه شخص ذينفع در قبال آن مسئول نبوده است. د - چنانچه در مهلت مقرر در بند 1 - راهآهن مسئول يا طبق بند 6 ماده 2 يكي از دو راهآهن مسئول وقوع سانحه براي مسافر بطريق ديگري اطلاعحاصل نموده باشند.
ماده 17
مرور زمان. مبادرت باقدامات جهت اخذ غرامت بر اساس اين كنوانسيون در موارد زير مشمول مرور زمان ميگردد.
الف
در مورد مسافر مصدوم - سه سال بعد از فرداي روز حادثه.
ب
براي ساير اشخاص ذيحق - سه سال بعد از فرداي روز مرگ مسافر يا پنج سال بعد فرداي روز حادثه - هر يك از زودتر باشد.
2
در موارديكه بر طبق ماده 13 بر عليه راهآهن اقامه دعوي شده باشد - سه مهلت مرور زمان پيشبيني شده در بند 1 - تا روزي كه راهآهن دعويمربوطه را كتباً رد نموده و مدارك پيوست به آنرا اعاده نمايد - بحال تعليق در خواهد آمد. در صورتيكه دعاوي بطور قسمتي مورد قبول راهآهن باشد مدتمرور زمان مجدداً براي بقيه دعاوي مورد اختلاف ادامه خواهد يافت. اثبات دريافت دعاوي يا جواب آن با استرداد مدارك بعهده خواهان ميباشد.
3
دعاوي كه مشمول مرور زمان شدهاند. بهيچوجه حتي بعنوان دادخواست متقابل و يا استثنائي قابل رسيدگي نخواهد بود.
4
با رعايت مقررات مذكور در فوق اقدامات مربوطه به مرور زمان بر طبق قوانين ملي انجام خواهد شد.
ماده 18
قوانين ملي.
1
نسبت بمواردي كه در اين كنوانسيون پيشبيني نشده - قوانين ملي حكمفرما خواهد بود.
2
از لحاظ اين كنوانسيون «قوانين ملي» عبارتست از قوانين دولتي كه سانحه در سرزمين آن براي مسافر روي داده از جمله مقررات مربوط بتعارض قوانين.
ماده 19
قواعد كلي دادرسي. در كليه اختلافات حاصله در اثر اجراي اين كنوانسيون – آئين دادرسي قابل اتخاذ آئين دادرسي دادگاه ذيصلاحيت است جز در موارديكه مقررات مغايري در اين كنوانسيون پيشبيني شده باشد.
ماده 20
اجراي احكام - وجهالضمان
1
احكامي كه طبق مقررات اين كنوانسيون - با حضور طرفين يا غياباً بوسيله محكمه صالحه صادر شده طبق قانون مورد استناد اين محكمهلازمالاجراء ميگردند و در سرزمين هر يك از دول ديگر طرف كنوانسيون نيز بمحض انجام تشريفات لازم در كشور مزبور لازمالاجراء خواهند شد.تجديد نظر در ماهيت امر جايز نيست. مقررات مذكور در فوق شامل احكامي كه فقط موقتاً قابل اجراء ميباشد و همچنين احكام محكوميت به پرداختضرر و زيان كه بعلت رد تقاضاي مدعي علاوه بر هزينهها بر عليه او صادر ميگردد - قابل اجراء نخواهد بود. توافقهاي منعقده بين طرفين در نزد محاكم صالحه بمنظور خاتمه دادن بيك اختلاف كه در مورد آنها صورت مجلس قانوني تنظيم شده باشد دارايارزشي همانند احكام قضائي خواهند بود.
2
براي تضمين پرداخت هزينههاي دادرسي مربوط به اقدامات قضائي كه بر طبق مقررات اين كنوانسيون انجام ميشود - نميتوان وجهالضمانمطالبه نمود.
ماده 21
واحد پولي. مبالغ تعيين شده به فرانك در اين كنوانسيون با فرانك طلا بوزن 10.31 گرم و به عيار 900/0 تعيين شده است.
ماده 22
حمل و نقلهاي مختلط.
1
با در نظر گرفتن مقررات بند 2 اين ماده - كنوانسيون حاضر در قبال خسارات وارده هنگام حمل و نقل در راههاي اتومبيل رو يا خطوط كشتيرانيمندرج در فهرست خطوط پيشبيني شده در ماده 59 (C.I.V) قابل اجرا نميباشد.
2
معهذا وقتي كه وسائط نقليه ويژه راهآهن توسط كشتيهاي مخصوص حمل بار حمل ميشوند مقررات اين كنوانسيون در قبال خسارات مذكور در بند 1 ماده 2 كه در اثر سانحهاي ناشي از بهرهبرداري راهآهن و هنگام اقامت مسافر در وسائط نقليه مذكور يا هنگام سوار يا پياده شدن از آنها رخ دادهباشد - قابل اجراء خواهد بود. از لحاظ اجراي مفاد اين بند - منظور از دولتي كه در سرزمين آن حادثه روي داده دولتي است كه پرچم آن به روي كشتي مخصوص حمل بار افراشتهاست.
3
وقتي كه بنا بمقتضيات استثنائي راهآهن مجبور شود موقتاً بهرهبرداري از وسائط خود را متوقف و حمل و نقل مسافرين را با وسائط نقليه ديگرمستقيماً يا با واسطه انجام دهد - در اينصورت طبق قوانين مربوط بآن وسائط نقليه مسئول خواهد بود. معهذا مقررات مواد 13 تا 17 - و بند 2 ماده18 و مواد 19 و 20 اين كنوانسيون كماكان قابل اجرا خواهد بود.
ماده 23
مسئوليت در صورت وقوع حوادث ناشي از نيروي هستهاي: بر طبق اين كنوانسيون راهآهن در قبال خسارات ناشي از حوادث مربوط به انفجارات هستهاي مسئوليتي نخواهد داشت بلكه بر طبق مقرراتمخصوصي لازمالاجرا در سرزمين يك دولت متعاهد ناظر به تعيين مسئوليت در مورد انرژي هستهاي شخصي كه از تأسيسات هستهاي استفاده ميكنديا شخص ديگري كه جانشين او است - مسئول خسارت ميباشد.
ماده 24
امضاء: اين كنوانسيون تا تاريخ اول ژوئيه 1966 جهت امضاء دولتهائي كه براي حضور در كنفرانس منعقده در برن از تاريخ 21 تا 26 فوريه 1669 دعوتشدهاند مفتوح خواهد بود.
ماده 25
تصويب و لازمالاجراء شدن. اين كنوانسيون بتصويب خواهد رسيد و اسناد تصويب آن در اسرع وقت ممكنه نزد دولت سويس سپرده خواهد شد. هنگاميكه پانزده دولت كنوانسيون را تصويب نمودند - دولت سويس در مورد تاريخ لازمالاجرا شدن آن با دول ذينفع تماس خواهد گرفت.
ماده 26
الحاق: اگر يكي از دول طرف كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن C.I.V)) مورخ 25 فوريه 1961 - كنوانسيون حاضر را امضاءننموده ليكن مايل بالحاق بدان باشد - دولت مزبور بايد موضوع را باطلاع دولت سويس برساند و دولت سويس نيز دول طرف كنوانسيون را ازجريان مطلع خواهد نمود. هر الحاق يك ماه پس از آنكه دولت سويس ساير دول طرف را از تقاضاي الحاق مطلع نمود - اعتبار خواهد يافت.
ماده 27
مدت اعتبار و تجديد نظر كنوانسيون: مدت اعتبار اين كنوانسيون همانند كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) 25 فوريه 1961 خواهد بود كه ميتوان آنرا بر طبق روش پيشبيني شده در بند 1 ماده 68 كنوانسيون مورد تجديد نظر قرار داده و يا در موقع خود بصورت جزئي از كنوانسيون مزبور در آورد.
ماده 28
متون كنوانسيون - ترجمههاي رسمي: اين كنوانسيون بر طبق عرف سياسي معمول بزبان فرانسه تنظيم و امضاء شده است. علاوه بر متن فرانسه - متون انگليسي و آلماني و ايتاليائي كنوانسيون كه ترجمه رسمي آن ميباشد بآن ضميمه شده است. در صورت اختلاف متن فرانسه معتبر خواهد بود. بنا بمراتب نمايندگان تامالاختيار ذيل با در دست داشتن اختيارنامههاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود اين كنوانسيون را امضاء نمودند. اين كنوانسيون در تاريخ بيست و ششم فوريه يكهزار و نه صد و شصت و شش در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه نسخه اصلي در بايگانيفدرال سويس ضبط خواهد شد و نسخ مصدق آن جهت هر يك از دول طرف ارسال خواهد شد. اطريش - هلند - چكسلواكي بلژيك - دانمارك – تونس بلغارستان - اسپانيا - تركيه ايتاليا - فنلاند - يوگسلاوي لبنان - فرانسه - لهستان ليختنشتاين - يونان - پرتغال لوكزامبورگ - مجارستان - روماني مغرب - عراق - انگلستان نروژ - سوئد - سوئيس سوريه. پروتكل الف تنظيم شده توسط كنفرانس فوقالعاده كه بمنظور تعيين اعضاء كميته اداري دفتر مركزي حمل و نقل بينالمللي بوسيله راهآهن و تصويب يككنوانسيون (راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين) الحاقي به كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راهآهن(C.I.V) مورخ 25 فوريه 1961 تشكيل گرديده. طي كنفرانس فوقالعاده متشكله در برن از 21 تا 26 فوريه 1966 بمنظور تعيين اعضاي كميته اداري دفتر مركزي حمل و نقل بينالمللي بوسيله راهآهن و تصويب يك كنوانسيون (راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين) الحاقي به كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (C.I.V) مورخ 25 فوريه 1961. نمايندگان تامالاختيار امضاءكننده زير: در موارد زير توافق نمودهاند: با توجه به بسط اخير دامنه اجرائي كنوانسيونهاي بينالمللي به دول آفريقاي شمالي و خاور نزديك و خاورميانه - چون محدود كردن تعداد اعضاءكميته مديريت به نه (9) نفر - بطوريكه در كنوانسيونها پيشبيني شده - از نظر تقسيم جغرافيائي عادلانه بنظر نميرسد: تصميم گرفته شده است: كه مفاد حرف (الف) بند 2 ماده 1 مربوط به ضميمه (C.I.M) V و ضميمه (C.I.V)II به ترتيب زير اصلاح و تعداد اعضاء كميته مديريت به يازده نفرافزايش داده شود: «2 - الف - كميته مديريت در برن منعقد ميشود و از يازده عضو منتخب از بين دولتهاي متعاهد تشكيل ميگردد:» اين پروتكل مكمل كنوانسيونهاي C.I.M وC.I.V مورخ 25 فوريه 1961 بوده و تا تاريخ اول ژوئيه 1966 جهت امضاء مفتوح خواهد ماند. اين پروتكل بطور موقت از تاريخ اول مارس 1966 بمورد اجرا در خواهد آمد. درباره تصويب و لازمالاجراء شدن قطعي آن - مقررات ماده 66 - بند2 ماده 69 C.I.M - ماده 65 و بند 2 ماده 68 C.I.V حسب مورد قابل اجراء خواهد بود. بنا بمراتب نمايندگان تامالاختيار زير با در دست داشتن اختيارنامههاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود - اين پروتكل را امضاء نمودند. اين پروتكل در تاريخ بيست و ششم فوريه يكهزار و نهصد و شصت و شش و در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه اين نسخه در بايگانيكنفدراسيون سويس توديع شده و رونوشتهاي معتبر آن براي هر يك از طرفهاي متعاهد فرستاده خواهد شد. دولتهاي : اطريش - مجارستان - هلند بلژيك - عراق - لهستان بلغارستان - ايتاليا - پرتغال دانمارك - لبنان - روماني اسپانيا- ليختنشتاين -بريتانياي كبير و ايرلند شمالي فنلاند - لوكزامبورگ - سوئد فرانسه - مغرب – سويس يونان - نروژ - سوريه چكسلواكي - تونس - تركيه -يوگسلاوي پروتكل ب تنظيم شده توسط كنفرانس فوقالعاده منعقده بمنظور تعيين اعضاء كميته مديريت دفتر مركزي حمل و نقل بينالمللي بوسيله راهآهن و تصويب يككنوانسيون الحاقي راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين به كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راهآهن (CIV)مورخ 25 فوريه 1961 طي كنفرانس فوقالعاده منعقده در برن از 21 تا 26 فوريه 1966 بمنظور تعيين اعضاء كميته مديريت دفتر مركزي حل و نقلبينالمللي بوسيله راهآهن و تصويب يك كنوانسيون الحاقي راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين به كنوانسيون بينالمللي حمل ونقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 25 فوريه 1961. نمايندگان تامالاختيار امضاءكننده زير: در موارد زير توافق نمودند:
1
با توجه به اينكه كنوانسيون مربوط به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين يك كنوانسيون الحاقي به كنوانسيون بينالمللي حمل و نقلمسافر و توشه بوسيله راهآهن مورخ 25 فوريه 1961 ميباشد. تصميم گرفته شده است: دولتهائيكه كنوانسيونهاي مورخ 25 اكتبر 1952 و مورخ 25 فوريه 1961 را امضاء نكردهاند، يا بخشهائي از سرزمينهاي چنين دولتهائيكه كنوانسيونهاي 25 فوريه 1961 نسبت به خطوط راهآهن آنها لازمالاجراء است ميتوانند بر اساس مقررات قسمت 1 پروتكل الحاقي به كنوانسيونهايبينالمللي مربوط به حمل و نقل كالا بوسيله راهآهن (CIM) و مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) كه در تاريخ 25 فوريه 1961 در برن امضاء شدهاند جزء دول طرف كنوانسيون راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين الحاقي به (CIV) در آيند.
2
اين پروتكل كه مكمل كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 - مربوط به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين ميباشد تا تاريخ اولژوئيه 1966 براي امضاء مفتوح خواهد ماند. اين پروتكل بايستي به تصويب برسد . دولتهائيكه اين پروتكل را قبل از اين تاريخ امضاء نكرده باشند و دولتهاي طرف كنوانسيون الحاقي مذكور درفوق در اجراي ماده 26 آن ميتوانند با دادن اعلام كتبي به پروتكل ملحق گردند. اسناد تصويب يا اعلاميههاي الحاق نزد دولت سويس سپرده خواهد شد. اين پروتكل شش ماه قبل از تاريخ تعيين شده براي لازمالاجراء شدن كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 - لازمالاجراء خواهد شد. بنا بمراتب، نمايندگان تامالاختيار زير با در دست داشتن اختيارنامههاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود - اين پروتكل را امضاء نمودند. اين پروتكل در تاريخ بيست و ششم فوريه يكهزار و نهصد و شصت و شش در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه اين نسخه در بايگانيكنفدراسيون سويس توديع گرديده و رونوشتهاي معتبر آن جهت هر يك از دول طرف ارسال خواهد شد. اطريش - روماني - مغرب بلژيك - بريتانياي كبير و ايرلند شمالي - نروژ بلغارستان - سوئد - هلند چكسلواكي - سويس - دانمارك تونس -سوريه – اسپانيا تركيه - ايتاليا - فنلاند يوگسلاوي - لبنان - فرانسه لهستان - ليختنشتاين - يونان پرتغال - لوكزامبورگ - مجارستان عراق پروتكل شماره 2 تنظيم شده توسط كنفرانس ديپلماتيك منعقده بمنظور لازمالاجراء نمودن كنوانسيونهاي بينالمللي مربوط به حمل و نقل كالا بوسيله راهآهن (CIM)و حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 7 فوريه 1970 در مورد تمديد مدت اعتبار كنوانسيون الحاقي به (CIV) مورخ1961 راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين كه در تاريخ 26 فوريه 1966 امضاء شده و در تاريخ اول ژانويه 1973 بمورد اجرا درآمده است. طي كنفرانس ديپلماتيك منعقده در برن از 5 تا 9 نوامبر 1973 بمنظور لازمالاجرا نمودن كنوانسيونهاي بينالمللي مربوط به حمل و نقل كالا بوسيلهراهآهن (CIM)حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 7 فوريه 1970 نمايندگان تامالاختيار امضاءكننده زير از طرف دول طرفكنوانسيون مورخ 26 فوريه 1966 راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين الحاقي به كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV)مورخ 25 فوريه 1961 پس از مبادله اختيارنامههاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود نسبت بموارد زير توافق نمودند. با توجه باينكه: صرفاً بدلائل صحيح بودن فرم، در ماده 27 كنوانسيون الحاقي به كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهنمورخ 25 فوريه 1961 راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين كه در تاريخ 26 فوريه 1966 امضاء شده و از تاريخ اول ژانويه 1973بمورد اجراء در آمده است - پيشبيني گرديده كه مدت اعتبار آن مانند (CIV) مورخ 1961 خواهد بود و كنوانسيون الحاقي مذكور هنگام تشكيلهفتمين كنفرانس تجديد نظر هنوز لازمالاجراء نگرديده بود و لذا طي كنفرانس مزبور امكان تجديد نظر در آن و يا ادغام آن در (CIV) مورخ 1970 نبوده. و با اذعان به اينكه كنوانسيون الحاقي مذكور بايد حتي بعد از لغو كنوانسيون (CIV)مورخ 1961 و بمورد اجرا در آمدن كنوانسيون 1970 كماكانلازمالاجراء باشد و تمديد مدت اعتبار كنوانسيون الحاقي - با اختيارات تعويض شده به دفتر مركزي براي مطالعه امكان ادغام متون (CIV). دركنوانسيون الحاقي بدان - بمنظور ايجاد مقررات كامل و متحدالشكل بمنظور حمل و نقل مسافرين بوسيله راهآهن - كه مشابه با مقررات مربوط بهساير طرق حمل و نقل باشد مغايرتي ندارد. تصميم گرفته شده است : كه مدت اعتبار كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 تمديد گرديده و در نتيجه اصلاحات زير در متن آن بعمل آيد:
1
عنوان آن بترتيب زير اصلاح ميشود: « كنوانسيون راجع به مسئوليت راهآهن در قبال فوت و جرح مسافرين الحاقي به كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV)مورخ 7 فوريه 1970»
2
بند دوم مقدمه به ترتيب زير اصلاح ميشود: «تصميم گرفتند كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 7 فوريه 1970 را با يك كنوانسيون الحاقي تكميل نمايند.»
3
در بند 1 و ماده 1 قسمتهاي (الف) و (ب) به ترتيب زير اصلاح ميشود: « (الف) - مسافريني كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 7 فوريه 1970انجام ميگيرد.» « (ب) - همراهان محمولاتي كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل كالا بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 7 فوريه 1970- صورت ميگيرد.»
4
بند 6 ماده 2 به ترتيب زير اصلاح ميشود: « بند 6 - از لحاظ اين كنوانسيون راهآهن مسئول راهآهني است كه طبق فهرست خطوط (CIV) بهرهبرداري از خطي را كه سانحه روي آن وقوع يافته بعهده دارد. چنانچه طبق فهرست مزبور دو راهآهن مشتركاً خط مورد نظر را بهرهبرداري مينمايند - در اينصورت هر دو مسئول خواهند بود.»
5
در بند 1 ماده 20 عبارت اول، بترتيب زير اصلاح ميشود: «1 - موقعيكه احكام صادره طبق مقررات اين كنوانسيون - با حضور طرفين يا غياباً بوسيله محكمه صالحه - طبق قانون مورد استناد اين محكمهلازمالاجراء ميگردند - در سرزمين هر يك از دول ديگر طرف كنوانسيون نيز بمحض انجام تشريفات مربوطه لازمالاجرا خواهد شد. تجديد نظر درماهيت امر جايز نيست.
6
بند 1 ماده 22 به ترتيب زير اصلاح ميشود.
1
با در نظر گرفتن مقررات بند 2 اين ماده - كنوانسيون حاضر در قبال خسارات وارده هنگام حمل و نقل در راههاي اتومبيل رو يا قابل كشتيرانيمندرج در فهرست خطوط (CIV) قابل اجراء نميباشد.
7
بند 1 ماده 26، به ترتيب زير اصلاح ميشود: «اگر يكي از دول طرف كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 7 فوريه 1970 كنوانسيون حاضر را امضاء ننموده ليكن مايل بالحاق بدان باشد - دولت مزبور بايد موضوع را باطلاع دولت سويس برساند كه دولت سويس نيز دول طرف كنوانسيون را از جريانمطلع خواهد نمود.»
8
ماده 27 - به ترتيب زير اصلاح ميشود: «مدت اعتبار اين كنوانسيون همانند كنوانسيون بينالمللي حمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن (CIV) مورخ 7 فوريه 1970 خواهد بود كهميتوان آنرا بر طبق روش پيشبيني شده در كنوانسيون مزبور مورد تجديد نظر قرار داده و يا در موقع خود در آن ادغام نمود.
9
بند دوم ماده 28 به ترتيب زير اصلاح ميشود. «علاوه بر متن فرانسه - متون انگليسي و آلماني و ايتاليائي و عربي كنوانسيون كه ارزش ترجمه رسمي را دارند تنظيم خواهد شد.» اين پروتكل تا تاريخ 31 ژانويه 1974 براي امضاء مفتوح خواهد بود. دولتهائي كه اين پروتكل را قبل از اين تاريخ امضاء نكرده باشند دولي كه قبل از لازمالاجراء شدن كنوانسيون (CIV) مورخ 7 فوريه 1970 جزو دولطرف كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 طبق ماده 26 آن گرديده باشند - ميتوانند با دادن اعلاميه كتبي بدولت سويس باين پروتكل ملحقگردند دولت سويس مراتب را باطلاع دول طرف كنوانسيون الحاقي خواهد رسانيد. اين پروتكل همزمان با لازمالاجراء شدن كنوانسيون بينالمللي (CIV) مورخ 7 فوريه 1970 بمورد اجرا در خواهد آمد. بنا بمراتب نمايندگان تامالاختيار زير اين پروتكل را تنظيم و امضاء نمودهاند. اين پروتكل در تاريخ نهم نوامبر هزار و نهصد و هفتاد و سه در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه اين نسخه در بايگاني كنفدراسيون سويستوديع شده و رونوشتهاي معتبر آن براي هر يك از دول طرف فرستاده خواهد شد. الجزاير- امضاء –عراق- امضاء –پرتغال - امضاء آلمان غربي - امضاء- ايران – امضاء- آلمان شرقي- امضاء اطريش - امضاء - ايرلند – امضاء- روماني - امضاء بلژيك - امضاء - ايتاليا - امضاء - بريتانياي كبير و ايرلند شمالي - امضاء بلغارستان - امضاء - لبنان – امضاء- سوئد - امضاء دانمارك - امضاء - ليختنشتاين - امضاء - سويس - امضاء اسپانيا - امضاء - لوكزامبورگ - امضاء- سوريه - امضاء فنلاند - امضاء - مغرب - امضاء - چكسلواكي - امضاء فرانسه - امضاء - نروژ - امضاء - تونس - امضاء يونان - امضاء - هلند - امضاء - تركيه - امضاء مجارستان - امضاء - لهستان - امضاء - يوگسلاوي - امضاء اين متن رونوشت گواهي شده و برابر با نسخه اصلي آن كه در بايگاني فدرال سويس توديع گرديده - ميباشد . برن 15 مارس 1974 از طرف وزارت امور خارجه فدرال سويس بوهر رئيس قسمت معاهدات بينالمللي كنوانسيون فوق مشتمل بر يك مقدمه و بيست و هشت ماده و پروتكلهاي الف و ب و پروتكل ماده منضم بقانون كنوانسيون تكميلي كنوانسيونحمل و نقل مسافر و توشه بوسيله راهآهن و اجازه الحاق دولت شاهنشاهي ايران بكنوانسيون مذكور ميباشد. نايب رئيس مجلس شوراي ملي - دكتر جواد سعيد