ماده ۱

از نظر اين معاهده (كنوانسيون): ۱ - «وجوه» به هر نوع دارائي اطلاق مي شود، اعم از دارايي هاي مشهود يا غيرمشهود، منقول يا غيرمنقول ، به هر نحوي كه كسب شده باشد و مدارك يا اسناد حقوقي به هر شكل از جمله الكترونيكي يا رقومي (ديجيتالي) ، يا مداركي كه دال بر مالكيت يا سهم در اين دارايي ها مي باشد از جمله – اما نه منحصراً- اعتبارات بانكي، چكهاي مسافرتي، چكهاي بانكي، حوالجات، سهام، اوراق بهادار، اوراق قرضه، برات، اعتبار نامه ها. ۲ - «تأسيسات كشوري يا دولتي» به تأسيسات دائمي يا موقتي يا وسيله اي اطلاق مي شود كه توسط نمايندگان كشور، اعضاي دولت، قوه مقننه يا قضائيه يا مقامات يا كاركنان كشور يا هر مقام يا مرجع دولتي ديگر يا مقامات يا كاركنان سازمان بين الدولي در ارتباط با انجام وظايف محوله آنها مورد استفاده قرار مي گيرد يا در تصرف آنها مي باشد. ۳ - «منافع حاصله» به وجوهي اطلاق مي شود كه به طور مستقيم يا غيرمستقيم به واسطه ارتكاب جرم مندرج در ماده (۲) كسب يا حاصل گرديده باشد.