ماده ۹

۱ - هر كشور عضو با كسب اطلاعاتي مبني بر اين كه شخصي كه مرتكب جرم مندرج در ماده (۲) گرديده يا ادعا گرديده كه آن را مرتكب شده است ، ممكن است در قلمرو آن حضور داشته باشد، اقدامات لازم را طبق قوانين داخلي خود براي تحقيق در مورد حقايق موجود در آن اطلاعات اتخاذ خواهد نمود. ۲ - هر كشور عضوي كه در قلمرو آن مجرم يا متهم مورد ادعا حضور دارد، به محض اين كه مجاب شد شرايط ايجاب مي كند، اقدامات مقتضي را به موجب قوانين داخلي خود اتخاذ خواهد نمود به نحوي كه از حضور آن شخص براي پيگرد يا استرداد اطمينان حاصل نمايد. ۳ - هر فردي كه اقدامات موضوع بند (۲) درباره وي اتخاذ مي گردد، از حقوق زير برخوردار خواهد بود: الف) تماس بلادرنگ با نزديك ترين نمايندگي مربوط كشوري كه آن شخص از اتباع آن مي باشد يا در غير اين صورت كشوري كه محق است از حقوق آن شخص حمايت كند، يا چنانچه فرد بدون تابعيت باشد، كشوري كه در قلمرو آن، شخص مزبور به طور دائم سكونت دارد؛ ب) ملاقات با نماينده آن كشور؛ پ) اطلاع از حقوق افراد به موجب جزءهاي (الف) و (ب). ۴ - حقوق موضوع بند (۳) طبق قوانين و مقررات كشوري كه در قلمرو آن فرد مجرم يا متهم مورد ادعا حضور دارد، اعمال خواهد گرديد مشروط بر اين كه قوانين و مقررات مذكور موجب گردد اهدافي كه حقوق اعطايي به موجب بند (۳) براي آنها در نظر گرفته شده به طور كامل نافذ گردد. ۵ - مفاد بندهاي (۳) و (۴) به حق هيچ يك از كشورهاي عضو كه طبق جزء (ب) بند (۱) يا جزء (ب) بند (۲) ماده (۷) مدعي احراز صلاحيت هستند، براي دعوت از كميته بين المللي صليب سرخ براي ايجاد تماس يا ملاقات با متهم مورد ادعا خدشه اي وارد نخواهد آورد. ۶ - چنانچه كشور عضوي به موجب اين ماده فردي را توقيف كرده باشد، بايد بلادرنگ مراتب توقيف شخص مزبور و شرايطي كه توقيف وي را ايجاب مي كند به طور مستقيم يا از طريق دبيركل سازمان ملل متحد به اطلاع كشورهاي عضوي كه طبق بند (۱) يا (۲) ماده (۷) احراز صلاحيت كرده اند و چنانچه صلاح بداند به اطلاع ساير كشورهاي عضو ذي نفع برساند. كشوري كه تحقيق مندرج در بند (۱) را انجام مي دهد، بلافاصله كشورهاي عضو مذكور را از يافته هاي خود مطلع خواهد ساخت و تمايل يا عدم تمايل خود را براي احراز صلاحيت قضائي مشخص خواهد كرد.