قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون جلوگيري از آلودگي دريايي ناشي از دفع مواد زايد و ديگر مواد مصوب 1375,06,25 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي شود به كنوانسيون جلوگيري از آلودگي دريايي ناشي از دفع مواد زايد و ديگر مواد، مصوب سال يكهزار و سيصد و پنجاه و يك هجري شمسي برابر با سال يكهزار و نهصد و هفتاد و دو ميلادي، مشتمل بر يك مقدمه، (22) ماده و (3) پيوست ملحق شود و اسناد مربوط را تسليم نمايد. كنوانسيون جلوگيري از آلودگي دريايي از طريق دفع مواد زايد و ديگر مواد اعضاي متعاهد اين كنوانسيون با تصديق اين كه محيط زيست دريايي و موجودات زنده آن براي بشر داراي اهميت حياتي مي باشند، و همه مردم در تضمين اينكه بگونه اي از آنها نگهداري مي شود كه به كيفيت و منابع دريايي آسيبي وارد نمي گردد داراي منافعي هستند، با تصديق اين كه قابليت دريا براي جذب مواد زايد و بي ضرر نمودن آنها و توانايي آن به منظور احيا مجدد منابع طبيعي درياها محدود مي باشد، با تصديق اين كه دولتها بر اساس منشور ملل متحد و اصول حقوق بين الملل داراي حق حاكميت جهت بهره برداري از منابع دريايي خويش بر طبق خط مشي هاي زيست محيطي خود مي باشند و وظيفه دارند اطمينان حاصل كنند كه اين فعاليتها در قلمرو يا كنترل آنها، آسيبي به محيط زيست ساير كشورها يا مناطق فراتر از حدود حاكميت ملي آنها وارد نمي نمايد، با يادآوري قطعنامه 2749 (25) مجمع عمومي ملل متحد در مورد اصول ناظر بر بستر درياها و كف اقيانوس ها و زيربستر متعلق به آنها كه فراتر ازحدود قلمرو حاكميت ملي مي باشند؛ با خاطرنشان ساختن اين كه آلودگي دريايي از بسياري از منابع مانند دفع و تخليه از طريق هوا، رودخانه ها، خورها (مصب ها)، ريزش گاههاي درون رودخانه ها و خطوط لوله نشأت مي گيرد و از اين رو حايز اهميت است كه دولتها بهترين شيوه هاي عملي را جهت جلوگيري از چنين آلودگيهايي بكار بسته، و محصولات و فرآيندهايي را توسعه دهند كه ميزان مواد زايد مضر در درياها را كاهش مي دهند، با اعتقاد به اين كه اقدام بين المللي جهت كنترل آلودگي دريا بواسطه دفع مواد زايد مي تواند و بايد بدون تأخير صورت پذيرد اما اين عمل نبايد خدشه اي بر بحث اقداماتي جهت كنترل ديگر منابع آلوده كننده دريا، در آينده نزديك وارد نمايد، و با آرزوي توسعه حفاظت از محيط زيست دريايي از طريق تشويق كشورهاي داراي منافع مشترك در مناطق جغرافيايي خاص، بمنظور انعقاد توافقنامه هاي مناسب مكمل اين كنوانسيون، به قرار ذيل موافقت نمودند:
ماده 1
اعضاي متعاهد بايد بصورت فردي و جمعي كنترل موثر همه منابع آلودگي محيط زيست دريايي را ترغيب نمايند و به ويژه خود متعهد شوند تا به منظور جلوگيري از آلودگي درياها، از طريق دفع مواد زايد و ساير موادي كه براي سلامت بشر ايجاد خطر مي كنند و منابع زيستي و حيات موجودات دريايي را مخاطره آميز مي نمايند، و به امكانات رفاهي دريا آسيب مي رسانند و يا با ديگر استفاده هاي قانوني از دريا تداخل پيدا مي كنند، همه روشهاي عملي را بكار بندند.
ماده 2
اعضاي متعاهد همانگونه كه در مواد بعدي خواهد آمد، بايد بر اساس تواناييهاي علمي، فني و اقتصادي بطور فردي اقدامات موثري را بعمل آورند و بصورت جمعي بمنظور جلوگيري از آلودگي دريايي در اثر دفع مواد زايد، خط مشي هاي خود را در اين خصوص هماهنگ نمايند.
ماده 3
از نظر اين كنوانسيون: 1 - (الف) «دفع» يعني: (1) ريختن عمدي هرگونه زوايد يا ساير مواد به دريا از كشتيها، هواپيماها، سكوها يا ديگر سازه هاي ساخت دست بشر در دريا. (2) دفع عمدي مواد كشتيها، هواپيماها، سكوها يا ديگر سازه هاي ساخت دست بشر در دريا، به دريا. (ب) "دفع" شامل موارد ذيل نمي شود: (1) ريختن مواد زايد يا ساير مواد در دريا بطور اتفاقي يا در پي عمليات عادي كشتيها، هواپيماها، سكوها يا ديگر سازه هاي ساخت دست بشر در دريا وتجهيزات آنها بغير از مواد زايد يا ديگر موادي كه بوسيله يا به كشتيها، هواپيماها يا ديگر سازه هاي ساخته دست بشر در دريا كه به قصد دفع مواد مزبورفعاليت مي كنند، حمل مي شود يا از به عمل آوري چنين مواد زايدي يا ساير مواد در كشتيها، هواپيماها، سكوها يا سازه هاي مزبور ناشي مي شود. (2) به جا نهادن مواد با هدفي غير از دفع صرف چنين مواد زايدي مشروط بر اينكه ريختن چنين مواد زايدي با اهداف اين كنوانسيون مغايرت نداشته باشد. (ج) مفاد اين كنوانسيون، دفع مواد زايد يا ديگر موادي را كه بطور مستقيم ناشي از اكتشاف، بهره برداري و شركت در انجام عمليات ساحلي منابع كاني بستر دريا بوده يا مربوط آنها مي باشد، در بر نمي گيرد. 2 - «هواپيماها و كشتيها» به معني حمل كننده هاي دريايي يا هوايي از هر نوعي كه باشند تلقي مي شوند اين اصطلاح، هاوركرافت و دوبه ها را اعم ازخود كششي يا كششي شامل مي شود. 3 - «دريا» به معني كليه آبهاي دريايي بجز آبهاي داخلي كشورها است. 4 - «مواد زايد و يا ديگر مواد» به معني ماده يا شيئي از هر نوع، شكل يا جنس است. 5 - «اجازه خاص» اجازه اي است كه بطور مشخص بنا بر تقاضاي قبلي و طبق ضمايم (2 و 3) اعطا مي شود. 6 - «اجازه عام» به معني اجازه قبلي و بر اساس ضميمه 3 است. 7 - «سازمان» به معني سازماني است كه توسط اعضاي متعاهد تعيين شده است.
ماده 4
اعضاي متعاهد طبق مفاد اين كنوانسيون بايد از دفع مواد زايد يا ديگر مواد به هر شكل يا صورتي به استثناي موارد مشخصي كه در ذيل مي آيد ممانعت بعمل آورند:
الف
دفع مواد زايد يا مواد ديگري كه در ضميمه (1) آمده ممنوع مي باشد.
ب
دفع مواد زايد يا مواد ديگري كه در ضميمه (2) آمده، منوط به اجازه خاص قبلي مي باشد.
ج
دفع كليه مواد زايد يا مواد ديگر مستلزم اجازه عام قبلي مي باشد.
2
هر مجوزي تنها بعد از ملاحظه دقيق كليه عوامل موضوع ضميمه (3) از جمله آگاهي قبلي از ويژگيهاي منطقه دفع مواد زايد همانگونه كه در بخش (ب) و (ج) ضميمه مزبور درج گرديده صادر خواهد شد.
3
هيچيك از مواد اين كنوانسيون به گونه اي تفسير نخواهد شد كه يك عضو متعاهد را تا جايي كه به آن عضو مربوط است از دفع مواد زايد يا ساير مواد ذكر نشده در ضميمه (1) منع نمايد. عضو مزبور اينگونه اقدامات را به اطلاع سازمان خواهد رساند.
ماده 5
1 - در صورتي كه حفظ ايمني جان اشخاص يا كشتيها، هواپيماها، سكوها و يا ديگر سازه هاي ساخت دست بشر در درياها در موارد بسيار ضروري ناشي از شرايط نامطلوب آب و هوايي يا در موردي كه جان انسان را به مخاطره افكند و يا تهديدي جدي براي كشتيها، هواپيماها، سكوها و ديگر سازه هاي ساخته دست بشر در دريا باشد، ضرورت داشته باشد، اگر دفع مواد زايد تنها راه جلوگيري (رفع) از تهديد باشد و اگر احتمال كمي وجود داشته باشد كه در نتيجه دفع مواد زايد، خسارت كمتر از زماني بشود كه در غير از آن صورت اتفاق خواهد افتاد مفاد ماده (4) اعمال نخواهد شد. دفع مزبور بمنظور به حداقل رساندن احتمال آسيب و ضرر به انسان يا حيات آبزيان انجام خواهد شد و بدون فوت وقت به سازمان گزارش خواهد شد. 2 - يك عضو متعاهد مي تواند بصورت استثنا براي جزء (الف) بند (1) ماده (4)، در مواقع اضطراري كه خطرات غيرقابل قبولي در ارتباط با سلامتي انسان ايجاد مي كند و با قبول اينكه راه حل معقول ديگري درباره آنها وجود ندارد، اجازه خاص صادر كند. عضو مزبور قبل از انجام چنين عملي بايد با كشور يا كشورهايي كه ممكن است تحت تاثير قرار گيرند، و نيز با سازمان كه بعد از مشاوره با ديگر اعضا و در صورت اقتضا سازمانهاي بين المللي،بر اساس ماده (14)، بدون فوت وقت مناسبترين روشها را براي اتخاذ به عضو متعاهد توصيه خواهد كرد، مشورت نمايد. عضو متعاهد اين پيشنهادها را تا عملي ترين حد متناسب با زماني كه عمل بايد در محدوده آن صورت مي گيرد و منطبق با تعهد كلي پرهيز از خسارت وارد آوردن به محيط زيست دريايي، انجام داده و سازمان را از عمل انجام شده مطلع خواهد كرد. متعهد مي شوند در چنين شرايطي به يكديگر مساعدت نمايند. 3 - هر عضو متعاهدي مي تواند درزمان يا بعد از تصويب يا الحاق به كنوانسيون، از حقوق خود در مورد بند (2) صرفنظر نمايد.
ماده 6
1 - هر عضو متعاهد بايد مقام يا مقامهاي صلاحيتداري را براي موارد زير تعيين نمايد:
الف
صدور اجازه هاي خاصي كه از قبل و براي دفع مواد زايد فهرست شده در ضميمه (2) و در شرايط كه در بند (2) ماده (5) منظور شده است، لازم مي باشد.
ب
صدور اجازه عامي كه از قبل و براي دفع كليه مواد ديگر ضروري مي باشد.
ج
ثبت نوع و مقدار همه موادي كه اجازه دفع آنها داده شده و محل، زمان و روش دفع آنها.
د
نظارت فردي و يا همكاري با ساير اعضاي متعاهد و سازمانهاي ذيصلاح بين المللي در خصوص وضعيت درياها بمنظور تحقق اهداف اين كنوانسيون . 2 - مقام يا مقامهاي صلاحيتدار عضو متعاهد در موارد زير اجازه خاص يا عام قبلي بر اساس بند (1) در مورد ماده مورد نظر جهت دفع صادر خواهند كرد:
الف
بارگيري در قلمرو آن عضو انجام شده باشد.
ب
زماني كه بارگيري در قلمرو كشوري كه عضو كنوانسيون نيست توسط كشتي يا هواپيمايي كه در قلمرو آن عضو ثبت شده يا با پرچم آن تردد مي كند، انجام شده باشد. 3 - در صدور مجوز دفع طبق جزء (الف) و (ب) بند (1) فوق، مقام يا مقامهاي صلاحيتدار، ضميمه (3) را به همراه معيارها، اقدامات و الزامات ديگري كه مقتضي تشخيص دهند رعايت خواهند نمود. 4 - هر عضو متعاهدي بطور مستقيم و يا از طريق دبيرخانه اي كه به موجب موافقتنامه منطقه اي ايجاد شده، اطلاعات مندرج در جزء (ج) و (د) بند (1) بالا و معيارها و اقدامات و الزاماتي را كه طبق بند (3) فوق الذكر اتخاذ مي كند به سازمان و در صورت اقتضا به اعضاي ديگر گزارش خواهد كرد. روش اجرا و ماهيت گزارش هاي مزبور با مشورت اعضاي متعاهد مورد توافق قرار خواهد گرفت.
ماده 7
1 - هر عضو متعاهد اقدامات لازم را در خصوص اجراي اين كنوانسيون براي كليه موارد زير بكار خواهد گرفت:
الف
كشتيها و هواپيماهايي كه در قلمرو آن عضو ثبت شده و يا با پرچم آن حركت مي كنند.
ب
كشتيها و هواپيماهايي كه در قلمرو آن عضو يا درياهاي سرزميني آن، موادي را بارگيري مي كنند كه قرار است دفع گردد.
ج
كشتيها، هواپيماها و سكوهاي ثابت يا شناور تحت حاكميت آنها با اين باور كه در امر دفع مواد زايد دخيل مي باشند. 2 - هر عضو در قلمرو خود بايد اقدامات مناسب را به منظور جلوگيري و مجازات هر عملي كه مغاير با مفاد اين كنوانسيون باشد، اتخاذ نمايد. 3 - اعضا موافقت نمودند در تعميم و گسترش روشهاي اجراي موثر اين كنوانسيون بويژه در درياهاي آزاد، از جمله روشهاي گزارش دادن در مورد كشتيها و هواپيماهايي كه برخلاف كنوانسيون در حال دفع مواد زايد مشاهده شوند، همكاري نمايند. 4 - اين كنوانسيون در مورد آن دسته از كشتيها و هواپيماهايي كه طبق حقوق بين الملل از مصونيت دولتي برخوردارند، اعمال نمي شود با اين وجود هر عضوي با اتخاذ اقدامات مناسبي اطمينان حاصل خواهد كرد كه چنين كشتيها و هواپيماهايي كه به آن تعلق دارند يا توسط آن مورد بهره برداري قرارمي گيرند به گونه اي عمل خواهند كرد كه با موضوع و هدف اين كنوانسيون مطابقت و سازگاري داشته باشند و مراتب را به سازمان اطلاع خواهد داد. 5 - هيچ يك از مفاد اين كنوانسيون بر حقوق هر عضو متعاهدي جهت اتخاذ اقدامات ديگري بر اساس اصول حقوق بين الملل در مورد جلوگيري از دفع مواد زايد در درياها تاثير نمي گذارد.
ماده 8
بمنظور پيشبرد اهداف اين كنوانسيون، اعضاي متعاهد داراي منافع مشترك به منظور حمايت از محيط زيست دريايي در يك منطقه جغرافيايي معين با در نظر گرفتن تركيب ويژگيهاي منطقه اي، بمنظور انعقاد توافقنامه منطقه اي مطابق اين كنوانسيون براي جلوگيري از آلودگي به ويژه از طريق دفع مواد زايد تلاش خواهند كرد. اعضاي متعاهد اين كنوانسيون كوشش خواهند كرد مطابق با اهداف و مفاد توافقنامه هاي منطقه اي مزبور، كه از طرف سازمان به آنان اعلام مي شود عمل نمايند. اعضاي متعاهد سعي خواهند نمود با طرفهاي توافقنامه هاي منطقه اي بمنظور توسعه روشهاي هماهنگي كه قرار است توسط اعضاي كنوانسيون هاي مختلف مربوط پيگيري شود، همكاري نمايند. توجه خاصي به همكاري در زمينه كنترل و تحقيق علمي بعمل خواهد آمد.
ماده 9
اعضاي متعاهد با تشريك مساعي با سازمان و نهادهاي بين المللي ديگر، حمايت از آندسته از اعضاي متعاهدي كه تقاضاي موارد زير را دارند، ترجيحاً در كشورهاي مربوط به گونه اي كه اهداف و مقاصد اين كنوانسيون را به پيش برد، ترغيب خواهند كرد.
الف
آموزش فني و علمي پرسنل.
ب
تامين تجهيزات و ابزارهاي مورد نياز در امر تحقيق و كنترل.
ج
دفع و تصفيه مواد زايد و اقدامات ديگر بمنظور جلوگيري يا كاهش آلودگي بر اثر دفع.
ماده 10
اعضاي متعاهد متعهد مي شوند طبق اصول حقوق بين الملل در خصوص مسووليت دولتها در زمينه خسارت وارد كردن به محيط زيست ديگركشورها و يا به هر ناحيه زيست محيطي ديگر درنتيجه دفع مواد زايد و ديگر مواد از هر نوع كه باشد، در زمينه گسترش روشهاي تعيين مسووليت و حل و فصل اختلاف هاي مربوط به دفع مواد زايد، اقدام نمايند.
ماده 11
اعضاي متعاهد در اولين نشست مشورتي خود شيوه هاي حل و فصل مناقشات مربوط به تفسير و اجراي اين كنوانسيون را مورد بررسي قرارمي دهند.
ماده 12
اعضاي متعاهد خود را ملزم مي نمايند تا از طريق سازمانهاي تخصصي صلاحيتدار و نهادهاي بين المللي ديگر اقدامهايي بمنظور حفاظت از محيط زيست دريايي در مقابل آلودگي ناشي از مواد زير را ترغيب نمايند:
الف
هيدروكربن ها، از جمله نفت و مواد زايد آنها.
ب
ساير مواد مضر و خطرناكي كه بوسيله كشتي ها با هدفي غير از دفع حمل مي شوند.
ج
مواد زايد ايجاد شده در جريان عمليات كشتي ها، هواپيماها، سكوها و ديگر سازه هاي ساخته دست بشر در دريا.
د
آلودگي هاي راديواكتيويته از همه منابع، از جمله كشتي ها،
ه
- عوامل جنگ شيميايي و بيولوژيكي،
و
مواد زايد و ديگر موادي كه بطور مستقيم در نتيجه يا در ارتباط با اكتشاف، بهره برداري پردازش ساحلي مربوط به اعضاي متعاهد همچنين از طريق سازمان صلاحيتدار بين المللي، تدوين علايم مورد استفاده كشتي هايي را كه در امر دفع مواد زايد شركت دارند، ترغيب خواهند كرد.
ماده 13
هيچ يك از مفاد اين كنوانسيون به تدوين و توسعه حقوق درياها بوسيله كنفرانس سازمان ملل متحد در خصوص حقوق درياها كه به موجب قطعنامه (24) ج 2750 مجمع عمومي سازمان ملل متحد برگزار گرديد و نيز دعاوي حال و آينده و ديدگاههاي حقوقي هر كشوري در ارتباط با حقوق درياها و ويژگي و دامنه حاكميت ساحلي كشور صاحب پرچم لطمه اي نخواهد زد. اعضاي متعاهد موافقت كردند تا در جلسه اي كه توسط سازمان بعد از كنفرانس حقوق درياها تشكيل مي شود و در هر صورت بعد از سال 1355 هجري شمسي مطابق با 1976 ميلادي نخواهد بود بمنظور تعريف ويژگي و دامنه حقوق و مسووليت كشور ساحلي در به اجرا درآوردن كنوانسيون در منطقه اي مجاور ساحل خود مشورت نمايند.
ماده 14
1 - دولت بريتانياي كبير و ايرلند شمالي بعنوان امين، بمنظور تصميم گيري در خصوص موضوعات سازماني حداكثر (3) ماه بعد از لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون اجلاس اعضاي متعاهد را تشكيل خواهند داد. 2 - اعضاي متعاهد سازمان صلاحيتداري را كه در زمان تشكيل آن اجلاس وجود دارد، مسوول وظايف دبيرخانه اي در ارتباط با اين كنوانسيون مي كنند، هر عضو متعاهد اين كنوانسيون كه عضو اين سازمان نباشد، بايد سهم مناسبي براي هزينه هايي كه توسط سازمان در اجراي اين وظايف صرف شده است، در نظر بگيرد. 3 - وظايف دبيرخانه اي سازمان مذكور شامل موارد زير است:
الف
برپايي نشستهاي مشورتي اعضاي متعاهد غالبا كمتر از هر دو سال يكبار و جلسات ويژه اعضا در هر زمان بنا به تقاضاي دوسوم اعضا.
ب
همكاري و آمادگي در مشورت با اعضاي متعاهد و سازمانهاي بين المللي مربوط در خصوص توسعه و اجراي روشهايي كه در جزء (هـ) بند (4) اين ماده به آن اشاره شده است.
ج
بررسي تحقيقات انجام شده از سوي اعضاي متعاهد و اطلاعات دريافتي از آنان، مشورت با آنها و سازمانهاي بين المللي مربوط و ارايه پيشنهاداتي به اعضا درباره مسايل مربوط به اين كنوانسيون كه بطور مشخص در كنوانسيون عنوان نشده است.
د
انتقال تمام اطلاعيه هايي كه طبق بند (3) ماده (4)، بند (1) و (2) ماده (5)، بند (4) ماده (6) و مواد (15)، (20) و (21) توسط سازمان دريافت شده به اعضاي مربوط. قبل از تعيين سازمان اين وظايف در صورت لزوم توسط كشورهاي امين كه دولتهاي بريتانياي كبير و ايرلند شمالي مي باشند، انجام خواهد شد. 4 - در جلسات مشورتي يا ويژه اعضاي متعاهد، اجراي اين كنوانسيون و از جمله موارد زير مورد بررسي مستمر قرار خواهد گرفت.
الف
بررسي و تصويب اصلاحيه هاي اين كنوانسيون و ضمايم آن طبق ماده (15).
ب
دعوت نهاد يا نهادهاي علمي مربوط جهت همكاري و مشاوره با اعضا يا سازمان، در مورد هر جنبه فني يا علمي مرتبط با كنوانسيون، بويژه مفاد ضمايم.
ج
دريافت و بررسي گزارشهاي تهيه شده بر اساس بند (4) ماده (6).
د
ارتقا سطح همكاري با - و بين - سازمانهاي منطقه اي كه در ارتباط با جلوگيري از آلودگي دريايي هستند.
ه
- توسعه يا تصويب روشهاي موضوع بند (2) ماده (5) از جمله معيارهاي اساسي براي تعيين و تشخيص وضعيتهاي فوق العاده و استثنايي و روش هايي جهت راهنماييهاي مشورتي و دفع صحيح و اصولي مواد در چنين شرايطي، از جمله تعيين مناطق مناسب دفع و پيشنهاد آن با مشورت سازمانهاي بين المللي مربوط.
و
بررسي هر نوع اقدام ديگري كه ممكن است مورد نياز باشد. 5 - اعضاي متعاهد در اولين نشست مشورتي خود آيين كار را در صورت لزوم وضع خواهند كرد.
ماده 15
1 - (الف) اصلاحات كنوانسيون در جلسات اعضاي متعاهد كه طبق ماده (14) تشكيل مي شود توسط دوسوم اكثريت اعضاي حاضر تصويب مي گردد. يك اصلاحيه براي اعضايي كه آنرا پذيرفته اند در شصتمين روز پس از آنكه دوسوم اعضا سند پذيرش اصلاحيه را نزد سازمان توديع نمايند لازم الاجرا خواهد گرديد. پس از اين تاريخ اصلاحيه براي هر عضو ديگر، سي روز پس از تاريخي كه سند پذيرش اصلاحيه را توديع نمايد لازم الاجرا خواهد گرديد. (ب) سازمان، تمامي اعضاي متعاهد را از هرگونه درخواست مطرح شده براي تشكيل جلسه ويژه به موجب ماده (14) و هرگونه اصلاحات تصويب شده در جلسات اعضاي متعاهد و تاريخي كه اين اصلاحات براي هر عضوي لازم الاجرا مي گردد، مطلع خواهد ساخت. 2 - اصلاحات ضمايم بر اساس ملاحظات فني و علمي خواهد بود. اصلاحات ضمايم كه به تصويب دوسوم اكثريت اعضا حاضر در جلسه اي كه بر طبق ماده (14) تشكيل مي شود برسد، در مورد هر عضو متعاهد بلافاصله از تاريخ اطلاعيه پذيرش آن عضو به سازمان و در مورد كليه اعضاي ديگر يكصد روز بعد از تصويب اصلاحيه بوسيله جلسه، بجز آنهايي كه قبل از پايان يكصد روز اعلام مي نمايند كه قادر نيستند اصلاحيه ها را در آن زمان بپذيرند، لازم الاجرا خواهد شد. اعضا بايد تلاش كنند پذيرش اصلاحيه را از جانب خود در اسرع وقت بعد از تصويب در جلسه، به سازمان اعلام نمايند. هر عضو متعاهدي در هر زماني مي تواند پذيرش را جايگزين اعلاميه قبلي اعتراض نمايد و بر اين اساس اصلاحيه اي كه قبلا مورد اعتراض واقع شده، براي آن عضو لازم الاجرا خواهد شد. 3 - پذيرش يا اعلام اعتراض طبق اين ماده با ارايه سند به سازمان انجام خواهد گرفت. سازمان همه اعضاي متعاهد را از دريافت چنين اسنادي مطلع خواهد ساخت. 4 - پيش از تعيين و انتخاب سازمان، وظايف دبيرخانه اي مختص آن بطور موقت بوسيله كشورهاي بريتانياي كبير و ايرلند شمالي بعنوان يكي از امناي اين كنوانسيون صورت ميپذيرد.
ماده 16
اين كنوانسيون جهت امضا توسط هر كشوري در لندن، مكزيكوسيتي، مسكو و واشنگتن از 8 دي 1351 تا 10 دي 1352 هجري شمسي برابر با 29 دسامبر 1972 تا 31 دسامبر1973 ميلادي، مفتوح خواهد بود.
ماده 17
اين كنوانسيون منوط به تصويب خواهد بود. اسناد تصويب نزد كشورهاي مكزيك، اتحاد جماهير سوسياليست شوروي، بريتانياي كبير، ايالات متحده آمريكا و ايرلند شمالي، توديع خواهد شد.
ماده 18
بعد از 10 دي 1352 هجري شمسي برابر با 31 دسامبر 1973 ميلادي اين كنوانسيون جهت الحاق هر كشوري مفتوح خواهد بود. اسناد الحاق نزد دولتهاي مكزيك، اتحاد جماهير سوسياليستي شوروي، ايالات متحده آمريكا، بريتانياي كبير و ايرلند توديع خواهد شد.
ماده 19
ماده 19 -
1
اين كنوانسيون در سي امين روز بعد از تاريخ ارايه پانزدهمين سند تصويب يا الحاق لازم الاجرا خواهد شد.
2
اين كنوانسيون براي هر عضو متعاهدي كه بعد از ارايه پانزدهمين سند تصويب يا پذيرش، اين كنوانسيون را تصويب نموده يا به آن ملحق مي شود در سي امين روز بعد از ارايه اسناد تصويب يا الحاق توسط عضو متعاهد مزبور لازم الاجرا خواهد شد.
ماده 20
كشورهاي امين موارد ذيل را به اطلاع اعضاي متعاهد خواهند رساند:
الف
امضاي اين كنوانسيون و توديع اسناد تصويب، الحاق يا انصراف طبق مواد (16، 17، 18، 21) و
ب
تاريخي كه اين كنوانسيون طبق ماده (19) لازم الاجرا مي شود.
ماده 21
هر عضو متعاهدي مي تواند با اعلام كتبي (6) ماهه به كشورهاي امين كنوانسيون، انصراف خود را از اين كنوانسيون اعلام نمايد، اعلام مزبور سريعا به اطلاع كليه اعضاي متعاهد خواهد رسيد.
ماده 22
نسخه اصلي اين كنوانسيون كه به زبانهاي انگليسي، فرانسوي، روسي و اسپانيولي است به يك اندازه معتبر مي باشد و نزد دولتهاي مكزيك، اتحاد جماهير سوسياليستي شوروي، بريتانياي كبير، ايرلند شمالي و ايالات متحده آمريكا توديع خواهد شد و دولتهاي مذكور نسخه هاي مصدق آن را به كليه كشورها ارسال خواهند نمود. بنا به مراتب فوق امضاكنندگان زير كه از طرف دولتهاي متبوع خود، براي اين منظور مجاز شناخته شده اند اين كنوانسيون را امضا نمودند. اين كنوانسيون در چهار نسخه در هشتم ديماه 1351 هجري شمسي برابر با بيست و نهم دسامبر 1972 ميلادي در لندن، مكزيكوسيتي، مسكو و واشنگتن تنظيم گرديد. ضميمه (1)
1
تركيبات ارگانو هالوژنها.
2
جيوه و تركيبات آن.
3
كادميوم و تركيبات آن.
4
پلاستيكهاي پايدار و ديگر مواد تركيبي پايا، بطور نمونه، تور ماهيگيري و طنابهايي، كه ممكن است بصورت شناور يا معلق در دريا باقي بمانند بطوري كه با كشتيراني و ماهيگيري و ديگر استفاده هاي قانوني در دريا تداخل پيدا كنند.
5
نفت خام، نفت سياه، نفت سنگين ديزل و روغنهاي روان كننده، مايعات هيدروليكي و هرگونه مخلوطي كه داراي چنين موادي بوده و با هدف دفع، بارگيري شده باشند.
6
مواد زايد داراي راديواكتيويته بسيار قوي يا ساير مواد راديواكتيويته قوي كه بوسيله نهاد بين المللي ذيصلاح در اين زمينه - كه در حال حاضر آژانس بين المللي انرژي اتمي مي باشد- در زمينه هاي بهداشت عمومي، زيست شناسي و ديگر زمينه ها به عنوان مواد نامناسب براي دفع در دريا تعريف شده اند.
7
هرگونه مواد به هر شكل (به عنوان مثال جامد، مايع، نيمه مايع، گازها يا در حالت زنده) كه براي جنگهاي بيولوژيكي و شيميايي توليد شده است.
8
بندهاي بالاي اين ضميمه موادي را كه به سرعت از طريق روشهاي فيزيكي، شيميايي و بيولوژيكي در دريا به مواد بي ضرر تبديل مي شوند در بر نمي گيرد، به شرط آنكه:
الف
جانداران دريايي خوراكي را نامطبوع ننمايد، يا اگر ترديدي در بي ضرر بودن مواد وجود داشته باشد، روش مشورتي موضوع ماده (14) توسط اعضاي متعاهد رعايت خواهد شد.
ب
موجبات تهديد سلامتي بشر يا حيوانات اهلي را فراهم ننمايند. ضميمه (2) موادي كه در زير جهت اهداف جزء (الف) بند (1) ماده (6) مي آيند نياز به مراقبت ويژه دارند.
الف
زوايدي كه داراي مقادير مشخصي از موادي هستند كه بصورت زير فهرست شده اند: آرسنيك سرب مس و تركيبات آنها روي تركيبات ارگانوسيليكن ها سيانيدها فولورايدها حشره كش ها و مشتقات آنها كه در ضميمه (1) آورده نشده اند.
ب
در خصوص صدور مجوز جهت دفع مواد اسيدي و قليايي به مقدار فراوان، وجود احتمالي چنين موادي در بند (الف) بالا و مواد اضافه شده زير مورد بررسي و توجه قرار خواهد گرفت: بريليوم كروميوم نيكل و تركيبات آنها واناديوم
ج
كانتينرها، تراشه هاي فلزات و ديگر زوايدي كه بصورت انبوه قابليت غرق شدن در دريا را دارند و مي توانند بطور جدي مانعي براي ماهيگيري يا دريانوردي باشند.
د
زوايد راديواكتيو يا ساير مواد راديواكتيو كه در ضميمه (1) آورده نشده اند. اعضاي متعاهد بايد در صدور مجوزها براي دفع اين مواد توصيه هاي نهادهاي بين المللي ذيصلاح را در اين زمينه – كه در حال حاضر آژانس بين المللي انرژي اتمي مي باشد – مد نظر قرار دهند . ضميمه (3) مقرراتي كه در ايجاد معيارهاي راجع به صدور مجوزها براي دفع مواد زايد در دريا مورد توجه قرار مي گيرند، با درنظر گرفتن بند (2) ماده (4) شامل موارد ذيل مي باشد:
الف
مشخصات و تركيبات مواد:
1
مجموع مقادير و ميزان متوسط تركيب مواد دفع شده (بطور نمونه در هر سال).
2
شكل مواد (براي مثال مواد جامد، لجن، مايع يا گازي).
3
خواص: فيزيكي (براي مثال حلال بودن و وزن مخصوص مواد)، شيميايي و بيوشيميايي (براي نمونه: اكسيژن خواهي، مغذيها) و از نظر بيولوژيكي (براي مثال وجود ويروس ها، باكتري ها، انگلها و مخمرها)
4
ميزان سمي بودن،
5
پايداري، از نظر فيزيكي، شيميايي و بيولوژيكي،
6
ذخيره و تغيير شكل زيستي در مواد بيولوژيكي يا رسوبات،
7
حساسيت در مقابل تغييرات فيزيكي، شيميايي و بيوشيميايي و واكنش در محيط آبي با ديگر مواد آلي و غيرآلي قابل حل،
8
احتمال ايجاد آلودگي ها يا ديگر تغييراتي كه باعث كاهش در قابليت فروش منابع (ماهي، صدف و غيره) مي شود.
ب
ويژگيهاي محل دفع و روش ريختن مواد زايد:
1
محل (براي مثال هماهنگي منطقه دفع، عمق و مقدار فاصله از ساحل)، محل آن در رابطه با ديگر محل ها ( براي مثال مطلوبيت محل ها، محل تخم ريزي و پرورش ماهي و محلهاي ماهيگيري و منابع قابل بهره برداري).
2
شاخص ريختن مواد زايد در هر مرحله خاص (براي مثال، مقدار مواد در هر روز، هفته و ماه)
3
روش هاي بسته بندي در صورت لزوم.
4
رقيق سازي اوليه حاصل از روش پيشنهادي آزادسازي مواد،
5
ويژگيهاي پراكنده سازي مواد (مانند تاثير جريانات آبي، جزر و مد، باد بر جابجايي عمودي و تركيب افقي مواد)،
6
ويژگيهاي آبي (مانند درجه حرارت، PH، ميزان شوري، طبقه بندي شاخصهاي اكسيژن در آلودگي، اكسيژن محلول، اكسيژن خواهي شيميايي، اكسيژن خواهي بيوشيميايي، نيتروژن موجود به شكل آلي و معدني از جمله آمونياك، مواد معلق و ديگر مغذي ها و باروري).
7
ويژگيهاي بستر و كف (مانند نقشه برداري، ويژگيهاي ژيولوژيكي و ژيوشيميايي و باروري بيولوژيكي)،
8
وجود و اثرات دفع هاي ديگري كه در منطقه دفع انجام شده است (مانند مطالعات زمينه اي فلزات سنگين و عناصر محتوي كربن آلي)،
9
اعضاي متعاهد بايد در خصوص صدور مجوز دفع، با درنظر گرفتن تنوع فصلها وجود يك ماخذ علمي مناسب را جهت ارزيابي نتايج چنين دفعي همانطوريكه در ضميمه (1) آمده است، مورد بررسي قرار دهند.
ج
ملاحظات و شرايط كلي:
1
اثرات احتمالي بر مطلوبيت محيط (مانند وجود ماده به هم تابيده يا شناور، تيرگي، بدبويي، بيرنگي و كف).
2
اثرات احتمالي بر زندگي جانوران دريايي، رشد ماهيها و ماهيهاي صدف دار (خرچنگ و ميگو)، انبارهاي ماهي و شيلات، كاشت و برداشت جلبك دريايي.
3
اثرات احتمالي بر ديگر استفاده هاي از دريا (آسيب وارد كردن بر كيفيت آب به دليل استفاده هاي صنعتي، خوردگي سازه ها در زير آب، اختلال در عمليات كشتي ناشي از مواد شناور در آب، اختلال در ماهيگيري و كشتيراني از طريق ريختن زوايد يا مواد جامد در كف دريا و حفاظت از مناطق داراي اهميت ويژه براي مقاصد علمي يا حفاظتي).
4
فراهم بودن عملي روشهاي جايگزين ساحلي تصفيه، دفع يا از ميان بردن يا تصفيه بمنظور كاهش خطر مواد براي دفع در دريا. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن كنوانسيون شامل مقدمه و بيست و دو ماده و سه ضميمه در جلسه علني روز يكشنبه مورخ بيست و پنجم شهريورماه يكهزار و سيصد و هفتاد و پنج مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 1 /7 /1375 به تاييد شوراي نگهبان رسيده است. رييس مجلس شوراي اسلامي – علي اكبر ناطق نوري