قانون پروتكل راجع به حمايت محيط زيست دريائي در برابر منابع آلودگي مستقر در خشكي مصوب 1371,12,09 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
پروتكل راجع به حمايت محيط زيست دريايي در برابر منابع آلودگي مستقر در خشكي كه در (16) ماده و سه ضميمه در سال 1368در كويت تنظيم شده است، با قيد شرط «حق جمهوري اسلامي ايران براي انعقاد قراردادهاي دوجانبه منطقهاي محفوظ است» تصويب ميگردد و اجازه توديع اسناد آن به سازمان محيط زيست داده ميشود. پروتكل راجع به حمايت محيط زيست دريايي در برابر منابع آلودگي مستقر در خشكي دولتهاي متعاهد: اعضاي كنوانسيون منطقهاي كويت براي همكاري درباره حمايت از محيط زيست دريايي در برابر آلودگي، با وقوف بر خطرات آلودگي منابع مستقر درخشكي بر محيط زيست دريايي و بهداشت انسان و نيز مشكلات جدي ناشي از آن در آبهاي ساحلي بسياري از دولتهاي متعاهد، كه عمدتاً بعلت تخليه فاضلابهاي تصفيه نشده، تصفيه ناقص و يا دفع نامناسب شهري و صنعتي ميباشد، با توجه به لزوم تحكيم تدابير موجود براي جلوگيري،كاهش ومبارزه با آلودگي ناشي از منابع مستقر در خشكي در سطح ملي و منطقهاي، با آگاهي از مواد 194، 207، 212 و 213، بخش 12 كنوانسيون 1982 مللمتحد در مورد حقوق درياها و رهنمودهاي مونترال 1985 براي حمايت از محيط زيست دريايي در برابر منابع آلودگي مستقر در خشكي و بمنظورتحكيم اجراي بند «ب» ماده 3 و ماده 6 كنوانسيون، بشرح زير توافق نمودهاند:
ماده 1
تعاريف از لحاظ پروتكل حاضر:
1
مقصود از «تصفيه مركب»، تصفيه توأم پسابهاي صنعتي با فاضلاب شهري است.
2
مقصود از «مرجع ذيصلاح دولتي»، مرجع قانوني است كه توسط دولت متعاهد به منظور اين پروتكل تعيين گرديده است.
3
مقصود از«دولت متعاهد» هر يك از دولتهاي عضو اين پروتكل ميباشند. 4 -مقصود از«كنوانسيون» كنوانسيون منطقهاي كويت براي همكاري درباره حمايت از محيط زيست دريايي در برابر آلودگي است.
5
مقصود از «شورا» ارگان سازمان است كه در بند ب (1) ماده 16 كنوانسيون به آن اشاره شده است.
6
مقصود از«حد آب شيرين»، مكاني در آبراهها است كه در موقع جذر و در زمان جريان كم آب شيرين، بعلت وجود آب دريا افزايش قابل ملاحظه اي در ميزان شوري آب پديد ميآيد.
7
مقصود از «پيش تصفيه / تصفيه مشترك»، پيشتصفيه / تصفيه كلي پسابهاي بيش از يك منبع صنعتي است.
8
مقصود از «منابع مستقر در خشكي» منابع شهري، صنعتي يا كشاورزي، اعم از ثابت و متحرك بر روي زمين است كه مواد تخليه شده از آنها بشرح مذكور در ماده 3 پروتكل به محيط زيست دريايي ميرسد.
9
مقصود از «محيط زيست دريايي»، منطقه پروتكل بشرح تعريف شده در ماده 2 اين پروتكل ميباشد.
10
مقصود از «سازمان»، سازمان منطقه اي براي حمايت از محيط زيست دريايي است كه طبق ماده 16 كنوانسيون تشكيل گرديده است.
11
مقصود از «آلودگي»، «آلودگي دريايي» بشرح تعريف شده در بند الف ماده 1 كنوانسيون ميباشد.
ماده 2
منطقه اجراء منطقه اجراي اين پروتكل (كه از اين پس منطقه پروتكل ناميده خواهد شد) شامل منطقه دريايي طبق تعريف ارائه شده در بند الف ماده 2 كنوانسيون ونيز آبهاي طرف خشكي خطوط مبداء است كه از آنجا عرض درياي سرزميني دولتهاي متعاهد اندازه گيري شده و در صورت وجود آبراهها تا حد آب شيرين و از جمله مناطق بين جذر و مد و باتلاقهاي آب شور كه با دريا ارتباط دارند، گسترش مييابد.
ماده 3
منابع آلودگي اين پروتكل به مواد تخليه شده از منابع مستقر در خشكي سرزمينهاي دولتهاي متعاهد اختصاص دارد كه به منطقه پروتكل برسد. عليالخصوص:
الف
از مجاري و لولههاي فاضلاب كه به دريا تخليه ميگردد.
ب
از رودخانهها كانالها يا ساير آبراهها، از جمله جريانهاي آبهاي زيرزميني.
ج
از تأسيسات ثابت يا متحرك دريايي كه به منظوري غير از اكتشاف و بهرهبرداري از بستر دريا، زير بستر و فلات قاره بكار ميرود. و
د
از ساير منابع مستقر در خشكي واقع در سرزمينهاي دولتهاي متعاهد، اعم از طريق آب، هوا يا مستقيماً از ساحل.
ماده 4
كنترل منبع
1
دولتهاي متعاهد، اجراي برنامههاي عملياتي را بر اساس كنترل منبع كه در ضميمه 1 اين پروتكل تعيين شده است بعهده ميگيرند. بدين منظوربرنامهها و تدابير لازم را مشتركاً يا جداگانه تهيه و اجرا خواهند كرد.
2
برنامهها و تدابير و فهرست زمانبندي اجراي آنها به منظور كاهش آلودگي ناشي از منابع مستقر در خشكي توسط دولتهاي متعاهد تعيين ميشود وبطور ادواري، در صورت لزوم هر دو سال يكبار، طبق مفاد ماده 14 اين پروتكل مورد بررسي و تجديد نظر قرار ميگيرد.
ماده 5
تصفيه مشترك و يا مركب پسابها
1
دولتهاي متعاهد در تلاش به منظور عدم جلوگيري از گسترش صنايع جديد، و بخصوص عمليات صنعتي كوچك و ضمن تشخيص مشكلاتاقتصادي و فني كه غالباً چنين عملياتي در تصفيه صحيح پسابهاي خود بطور جداگانه با آن مواجه اند، اجراي برنامههاي مربوط به طرح تعيين محلصنعتي را مطابق با ضميمه 2 اين پروتكل، تا حد امكان بعهده ميگيرند. بدين منظور مشتركاً و يا جداگانه تدابير و برنامههاي لازم را تهيه و اجراءخواهند كرد.
2
رهنمودها و ضوابط منطقه اي همراه با برنامهها و تدابير و فهرست زمان بندي اجراي آنها به منظور كاهش آلودگي ناشي از منابع مستقر در خشكي ازطريق تصفيه مشترك و يا مركب پسابها، توسط دولتهاي متعاهد تعيين ميشود و بطور ادواري در صورت لزوم هر دو سال يكبار، طبق مفاد ماده14 اين پروتكل مورد بررسي و تجديد نظر قرار ميگيرد.
ماده 6
مقررات منطقهاي و محلي / مجوز براي تخليه فضولات 1 - دولتهاي متعاهد بر طبق ضميمه 3 اين پروتكل بتدريج نسبت به تهيه و تصويب موارد زير، در صورت اقتضاء با همكاري سازمانهاي ذيصلاح منطقهاي و بينالمللي اقدام خواهند كرد. الف - رهنمودها، استانداردها و ضوابط منطقهاي براي كيفيت آب دريا در زمينه مصارف خاص، به منظور حمايت از بهداشت انسان، منابع زنده واكوسيستمها.
ب
مقررات منطقهاي براي تخليه فضولات و يا ميزان تصفيه كليه انواع مهم منابع آلودگي مستقر در خشكي.
ج
مقررات محلي شديدتر براي تخليه فضولات و يا ميزان تصفيه منابع آلودگي خاص بر اساس مشكلات آلودگي محلي و ملاحظات مربوط بهاستفاده مطلوب از آب. وضع مقررات شديدتر براي منابع آلودگي خاص به منظور حفظ كيفيت آب دريا براي مصارف مورد نظر انجام ميگيرد. در تهيه چنين مقرراتيخصوصيات فيزيكي، جغرافيايي و اكولوژيكي محل و همچنين سطح آلودگي موجود در محيط زيست دريايي بايد در نظر گرفته شود. 2 - براي اجراي تدابير فوق برنامههاي مربوطه بايد تنظيم شود و براي اجراي تدريجي آنها، هزينه تدابير متخذه، ظرفيت تطبيق و تبديل تأسيسات موجود، توانائي اقتصادي دولتهاي متعاهد و نياز آنها به توسعه مستمر در نظر گرفته ميشود. 3 - مسوولين آلودگي بايد از مراجع ذيصلاح دولتي براي تخليه فضولات مجوز دريافت كنند. در چنين مجوزهائي بايد امكان بررسي و اصلاح شرايط تخليه با توجه به مقررات جديد ادواري در نظر گرفته ميشود. 4 - رهنمودها، استانداردها و ضوابط، همراه با مقررات، برنامهها و تدابير بايد طبق مفاد ماده 14 اين پروتكل تهيه و اتخاذ شود و بطور ادواري، درصورت لزوم هر دو سال يكبار، براي انعكاس اطلاعات جديد حاصل از برنامه نظارت مندرج در ماده 7 اين پروتكل، تغييرات پيشآمده در فعاليتهاي صنعتي و ساير فعاليتهاي انساني و پيشرفتهاي احتمالي در علم و در تكنولوژيهاي كنترل آلودگي، تجديد شود.
ماده 7
مراقبت و مديريت دادهها
1
دولتهاي متعاهد در چارچوب مفاد ماده 10 كنوانسيون و در صورت لزوم با همكاري سازمانهاي ذيصلاح منطقهاي و بينالمللي، فعاليتهاي لازم راجهت مراقبت به منظور تأمين اهداف زير اعمال خواهند كرد:
الف
جمعآوري اطلاعات درباره شرايط طبيعي منطقه پروتكل در ارتباط با خصوصيات فيزيكي، بيولوژيكي و شيميايي.
ب
جمعآوري اطلاعات درباره ورود مواد يا انرژي كه بالفعل و يا بالقوه از طريق منابع مستقر در خشكي باعث آلودگي شوند، منجمله اطلاعات مربوطبه توزيع منابع و ميزان ورود مواد آلوده كننده به منطقه پروتكل.
ج
ارزيابي منظم ميزان آلودگي آبهاي داخلي و سرزميني، بالاخص با توجه به موادي كه ممكن است اثرات بالقوه قابل توجهي بر محيط زيست دريايي داشته باشند، براي انتخاب محل هاي نمونه برداري و موادي كه بايد اندازه گيري شود، اطلاعات موجود، منجمله فهرست موجودي منابع، مجاري تخليه وخصوصيات محيط زيست دريايي بايد در نظر گرفته شود. د - ارزيابي تدابير اتخاذ شده در اين پروتكل براي دستيابي به اهداف زيست محيطي.
2
دولتهاي متعاهد بطور مشترك يا جمعي براي تنظيم برنامههاي مراقبت مشابه، همراه با برنامههاي كنترل كيفي آزمايشها و نيز ترويج ذخيره سازي، بازيافت و تبادل دادهها همكاري خواهند كرد.
ماده 8
ارزيابي اثرات زيست محيطي 1 - دولتهاي متعاهد بر مبناي اولويت از اثرات بالقوه زيست محيطي در مراحل برنامهريزي و اجراي پروژههاي عمراني منتخب در داخل سرزمينهاي خود، بخصوص در مناطق ساحلي، كه ممكن است خطرات قابل توجه آلودگي از منابع مستقر در خشكي براي منطقه پروتكل در بر داشته باشد،ارزيابي به عمل خواهند آورد تا اطمينان حاصل شود كه تدابير مناسب براي جلوگيري و كاهش چنين خطراتي معمول ميگردد. 2 - دولتهاي متعاهد، با كمك سازمان، رهنمودهاي فني و ساير رهنمودها را براي ارزيابي اثرات بالقوه زيست محيطي پروژههاي عمراني اشاره شده دربند 1، منجمله اثرات احتمالي برونمرزي آنها، تعيين خواهند كرد. اين ارزيابي بر حسب مورد شامل موارد زير نيز خواهد بود: الف - تشريح محل جغرافيايي فعاليتهائي كه قرار است اجراء گردد.
ب
تشريح وضعيت اكولوژيكي اوليه محيط زيست دريايي و منطقه ساحلي كه ممكن است تحت تأثير اين فعاليتها قرار گيرد.
ج
تعيين ماهيت، اهداف و حوزه عمل فعاليتهاي پيشنهاد شده.
د
تشريح روش ها، تأسيسات و ساير وسايلي كه مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
ه
تشريح اثرات مستقيم و غير مستقيم كوتاه مدت و بلندمدت قابل پيشبيني فعاليتها بر محيط زيست دريايي، شامل اثر بر جانوران، گياهان و توازناكولوژيكي. و - ارائه بيانيه اي در توضيح تدابير پيشنهادي به منظور به حداقل رساندن خطر آلودگي ناشي از اجراي فعاليتها، بعلاوه بيان فرآيندهاي ممكن وراه حلهاي جانشين چنين تدابيري براي كاهش آلودگي. ز - تعيين تدابيري به منظور حمايت از محيط زيست دريايي در برابر آلودگي در خلال و در صورت لزوم در پايان فعاليتهاي پيشنهادي.
ح
تعيين تعهدات مربوط به فعاليتهاي جاري نظارت و مديريت زيست محيطي.
ط
تجزيه و تحليل سود و زيان در صورت لزوم. ي - شرح خلاصهاي از ارزيابي. 3 - اجراي پروژههاي منتخب اشاره شده در بند 1 بايد منوط به اجازه كتبي قبلي از مراجع ذيصلاح دولتي باشد كه در آن يافتههاي ارزيابي اثرات زيستمحيطي كاملاً ملحوظ ميگردد. 4 - دولتهاي متعاهد براي تهيه روش هاي ارسال گزارش مربوط به نتايج ارزيابي به ساير دولتهاي متعاهد با سازمان همكاري خواهند كرد تا بدين وسيلهدولتهاي متعاهدي كه ممكن است تحت تأثير اثرات زيست محيطي پروژههاي عمراني قرار گيرند بتوانند با دولت متعاهد مربوطه مشورت نمايند.
ماده 9
همكاري علمي و فني دولتهاي متعاهد، بر طبق ماده 10 كنوانسيون در زمينههاي علمي و فني مربوط به آلودگي ناشي از منابع مستقر در خشكي، بخصوص تحقيقات مربوط به ورود، مسير عبور و اثرات مواد آلودهكننده و نيز توسعه روشهاي جديد براي تصفيه، كاهش و حذف اين مواد با يكديگر همكاري خواهند كرد. بدين منظور، دولتهاي متعاهد بطور اخص در زمينههاي زير تلاش خواهند نمود: الف - مبادله اطلاعات علمي و فني.
ب
هماهنگي برنامههاي تحقيقاتي با ماهيت مشترك.
ماده 10
كمكهاي علمي، فني و غيره.
1
دولتهاي متعاهد مستقيماً و يا با كمك سازمان يا سازمانهاي ذيصلاح منطقهاي و بينالمللي به منظور تنظيم و اجراي برنامههاي كمك، بخصوص در زمينههاي علمي، آموزشي و فني براي پيشگيري كاهش و كنترل آلودگي ناشي از منابع مستقر در خشكي، همكاري خواهند كرد.
2
اين كمك فني بطور اخص شامل تربيت پرسنل علمي و فني، همچنين كسب، كاربري، نگهداري و توليد وسايل مناسب ميشود.
ماده 11
آبراههاي مشترك ميان دولتها.
1
هر گاه احتمال داشته باشد كه تخليه يك آبراه جاري در سرزمينهاي دولتهاي متعاهد، موجب آلودگي منطقه پروتكل گردد، از دولتهاي متعاهد مربوطه تا آنجا كه بموجب مفاد اين پروتكل به هر كدام از آنها مربوط ميگردد، براي همكاري به منظور تضمين اجراي كامل پروتكل دعوت به عملميآيد.
2
هيچ دولت متعاهد مسوول آلودگي ناشي از سرزمين يك دولت غير متعاهد نخواهد بود. اما، دولتهاي متعاهد كوشش خود را براي همكاري با چنيندولتي به منظور اجراي كامل پروتكل به عمل خواهد آورد.
ماده 12
مبادله اطلاعات
1
دولتهاي متعاهد يكديگر را مستقيماً يا از طريق سازمان در جريان اقدامات انجام شده، نتايج بدست آمده و در صورت لزوم مشكلات پيشآمده دراجراي اين پروتكل قرار ميدهند. روش هاي جمعآوري و ارائه چنين اطلاعاتي توسط شورا تعيين ميگردد.
2
اين اطلاعات از جمله شامل موضوعات زير است: الف - اطلاعات آماري مربوط به موجب مواد 6 و 7 اين پروتكل.
ب
اطلاعات منتج از برنامه مراقبت كه در ماده 7 اين پروتكل پيشبيني شده است.
ج
ميزان مواد آلودهكننده تخليه شده يا منتشر شده از سرزمينهاي آنها. د - اقدامات انجام شده به موجب مواد 4 و 5 و 6 اين پروتكل.
ماده 13
مسووليت و جبران خسارت
1
دولتهاي متعاهد اطمينان خواهند داد كه در نظامهاي حقوقي آنها امكان مراجعه براي جبران سريع و كافي خسارت يا چاره ديگري در برابر زيان ناشي از آلودگي محيط زيست دريايي توسط اشخاص حقيقي يا حقوقي تحت صلاحيت آنها پيشبيني شده است.
2
دولتهاي متعاهد براي تعيين مسووليت خسارت ناشي از آلودگي منابع مستقر در خشكي روش هاي مناسب را تنظيم و تصويب خواهند نمود.
ماده 14
ترتيبات سازماني شورا به موجب ماده 17 كنوانسيون مسئوليت ناشي از نظارت بر اجراي اين پروتكل را بعهده دارد. بدين منظور شورا اقداماتي را انجام خواهد داد ازآن جمله: الف - بررسي كارآيي اقدامات انجام شده و مناسب بودن اتخاذ تدابير ديگر، بالاخص بصورت ضمائم.
ب
تجديد نظر و اصلاح هر يك از ضميمههاي اين پروتكل در صورت لزوم.
ج
تنظيم، اتخاذ و بررسي برنامهها و تدابير مربوط به مواد 4، 5، 6، 7، 9 و 10 اين پروتكل. د - اتخاذ رهنمودها، استانداردها يا ضوابط منطقهاي به موجب مواد 4، 5 و 6 اين پروتكل.
ه
تنظيم روش ها براي مبادله اطلاعات بموجب مواد 8 و 12 اين پروتكل.
و
بررسي اطلاعات ارائه شده توسط دولتهاي متعاهد طبق مواد 8 و 12 اين پروتكل. ز - انجام وظايف ديگري كه به منظور اجراي اين پروتكل لازم باشد. و
ح
ايجاد هر گونه مكانيسم سازماني كه براي حصول اهداف اين پروتكل ضرورت داشته باشد.
ماده 15
مقررات عمومي.
1
پروتكل حاضر مشمول مقررات مندرج در كنوانسيون ناظر بر هر پروتكل خواهد بود.
2
روش هاي تدوين اصلاحيهها و الحاقيههاي پروتكل ها، موضوع مواد 20 و 21 كنوانسيون در مورد پروتكل حاضر مجري خواهند بود.
3
آئيننامه داخلي و مقررات مالي و اصلاحيههاي آن كه بر مبناي ماده 22 كنوانسيون مورد تصويب قرار گرفتهاند در مورد پروتكل حاضر مجري خواهند بود.
4
ضمائم اين پروتكل جزء لايتجزاي آن هستند مگر در مواردي كه بنحوي ديگر تصريح شده باشد.
ماده 16
مقررات نهائي.
1
پروتكل حاضر از تاريخ 21 فوريه لغايت 21 مه 1990 مطابق با دوم اسفند ماه سال 1368 لغايت سي و يكم ارديبهشت ماه سال 1369 هجريشمسي در كويت براي امضاء هر يك از دولتهاي عضو كنوانسيون منطقهاي كويت براي همكاري درباره حمايت از محيط زيست دريايي در برابر آلودگيمفتوح خواهد بود.
2
پروتكل حاضر منوط به تصويب، پذيرش، موافقت يا الحاق دول عضو كنوانسيون خواهد بود. اسناد تصويب، پذيرش، موافقت يا الحاق به دولت كويت كه عهده دار وظايف دولت امانت دار ميباشد، سپرده خواهد شد.
3
پروتكل حاضر در پايان نودمين روز پس از تاريخ سپردن حداقل پنج سند تصويب، پذيرش يا موافقت پروتكل يا الحاق به آن توسط دولتهايمشروح در بند 1 اين ماده لازمالاجراء خواهد بود. در تأييد مراتب فوق نمايندگان تامالاختيار امضاءكننده زير كه داراي اختيارات لازم از سوي دولتهاي خود ميباشند، پروتكل حاضر را امضاء نموده اند. اين پروتكل در تاريخ 21 فوريه 1990 مطابق با دوم اسفند ماه سال 1368 هجري شمسي در كويت به زبانهاي فارسي، عربي و انگليسي تنظيم و امضاءگرديده است و هر سه متن از اعتبار واحد برخوردارند. ضميمه 1 كاهش آلودگي از طريق كنترل منبع با توجه به موضوع كاهش آلودگي از طريق كنترل منبع كه در ماده 4 اين پروتكل بدان اشاره شده است، كنترل و جايگزيني تدريجي محصولات،تأسيسات، فرآيندهاي صنعتي و غير آن كه موجب آلودگي قابل ملاحظه در محيط زيست دريائي ميشوند، بايد مورد توجه قرار گيرد. در اين رابطه توجه خاصي به ويژه به عوامل زير خواهد شد: الف - تقليل و يا تنظيم واردات، حمل و نقل، ساخت يا تهيه برخي از مواد زيانآور.
ب
تغيير مواد خام.
ج
تغيير فرآيندهاي توليد. د – روش هاي مطلوب عمليات و اداره امور.
ه
جداسازي جريان هاي فضولات و به حداقل رساندن ترقيق مواد آلودهكننده پيش از تصفيه. و - بازيافت، استفاده مجدد و گردش دوباره مواد. برنامهها، اقدامات و فهرست زمانبندي مورد نياز براي اجراي كنترل منبع بايد تهيه شده و اولويتها بر اساس نتايج مطالعات ارزيابي جاري تعيين گردد. مسائل مربوطه مورد علاقه منطقه كه انجام اقدامات مقرون به صرفه درباره آنها امكانپذير باشد، جهت ايجاد طرحهاي مديريت عمومي مورد توجه قرارخواهند گرفت. اين زمينهها براي نمونه جمعآوري، تصفيه و دفع مناسب باقيمانده روغن هاي روانكننده، خون و شكمبه كشتارگاهها، كنترل فرآيندهاياحتراق سوخت و اجراي كنترل منبع در مراحل معيني از توليد صنايع بزرگ را شامل ميشود. ضميمه 2 ترويج تصفيه مشترك و يا مركب پسابها بدون هر گونه تبعيض غير ضروري نسبت به تنگناهاي متعددي كه غالباً در انتخاب محل صنايع جديد تأثير دارد، برنامهاي با توجه به ماده 6 اين پروتكل به منظور ترويج موارد زير تهيه خواهد شد: الف - تجمع صنايع به نحوي كه امكان پيش تصفيه و يا تصفيه مشترك پسابها، بر حسب نياز فراهم شود.
ب
قرار دادن انواع خاصي از صنايع در محدوده شبكه فاضلاب شهري بنحوي كه امكان تصفيه مركب فاضلاب هاي شهري و صنعتي فراهم آيد. ترويج تصفيه مشترك و يا مركب پسابها در صورت برنامه ريزي صحيح موجب كاهش قابل ملاحظه هزينههاي تصفيه، نظارت و اجراء شده و در عينحال ميزان قابليت اطمينان تصفيه را افزايش ميدهد. بدين منظور رهنمودها و ضوابط منطقهاي در خصوص موضوعات مورد علاقه مشترك تهيهخواهد شد، مانند: - سازگاري پساب منابع مختلف. - شرايط پيشتصفيه قبل از تخليه به شبكههاي فاضلاب شهري و يا صنعتي. - اشتراك در هزينه ساختمان و عمليات تصفيهخانهها. چنين رهنمودها و ضوابط دولتهاي متعاهد را در بسط برنامهها و تدابير خاص خودياري خواهد داد. در حاليكه طرح هاي اوليه ممكن است به مشكلانتخاب محل صنايع جديد بپردازد، هدف نهايي، جذب تدريجي صنايع منتخب كوچك، همزمان با توسعه تأسيسات زيربنائي و تسهيلات در مناطقمورد نظر ميباشد. ضميمه 3 رهنمودها، مقررات و مجوزها براي تخليه فضولات 1 - با در نظر گرفتن رهنمودها و استانداردها يا ضوابط، همچنين مقررات، برنامهها، تدابير و مجوزهاي تخليه فضولات كه در ماده 6 اين پروتكل بداناشاره شده است، توجه خاصي عليالخصوص به عوامل زير مبذول خواهد شد: الف - تعيين مقررات منطقهاي براي تخليه فضولات و يا ميزان تصفيه براي هر نوع منبع كه در صورت لزوم ممكن است براي منابع موجود و جديدمتفاوت باشد. مقررات بايد بر اساس تكنولوژي تصفيه، ملاحظات مربوط به هزينه و ماهيت مواد آلوده كننده همچنين بررسي كامل وضعيت محيطزيست در منطقه پروتكل استوار باشد. ب - تهيه رهنمودهاي منطقهاي و در صورت مقتضي استانداردها و ضوابط براي كيفيت آب دريا در مصارف گوناگون. ج - در نظر گرفتن مقررات محلي شديدتر براي تخليه فضولات و يا ميزان تصفيه در مناطقي كه استانداردهاي كيفيت آب براي مصرف مورد نظر ازطريق اجراي مقررات منطقهاي فوقالذكر قابل حصول نيست. اين مقررات محلي منابع خاصي را در مناطق تحت بررسي در بر خواهد گرفت. د - تهيه مقررات منطقهاي همراه با برنامهها، تدابير و فهرست زمانبندي اجراء بر اساس اولويت، عليالخصوص براي انواع فضولات زير:
1
آب توازن، لجن، گنداب و ساير آبهاي تخليه شده آغشته به نفت توسط تأسيسات دريافت آب توازن مستقر در خشكي و نيز عمليات تعمير وبارگيري بنادر.
2
تخليه آب شور و گل و لاي ناشي از فعاليتهاي حفاري و استخراج نفت و گاز از منابع مستقر در خشكي.
3
لجنهاي سمي و روغني ناشي از تأسيسات ذخيرهسازي نفت خام و محصولات پالايش شده.
4
پسابها و مواد منتشره از پالايشگاههاي نفت.
5
پسابها و مواد منتشره از كارخانجات پتروشيمي و توليد كود.
6
پسابهاي سمي و مواد منتشره از صنايعي چون كلر - قليا، توليد اوليه آلومينيوم، آفت كشها، حشره كش ها و بازيافت سرب.
7
مواد منتشره از كارخانجات اشتعال گاز طبيعي و گوگردگيري.
8
گرد و خاك منتشره از منابع عمده صنعتي مانند كارخانجات سيمان، آهك، آسفالت و بتون.
9
پسابها و مواد منتشره از كارخانجات توليد آب شيرين و برق.
10
فضولات ناشي از فعاليتهاي توسعه ساحلي كه امكان دارد اثر مهمي بر محيط زيست دريائي داشته باشد.
11
فاضلاب و مواد زائد جامد. ه - همانگونه كه نمودار 1 (پيوست نشان ميدهد، كاهش آلودگي يك فرآيند تكراري است. عمل كاهش آلودگي از اقداماتي كه از اولويت بالابرخوردارند و به لحاظ عملي بودن، مقرون به صرفه بودن و در عين حال توجه به خطيرترين مسائل زيست محيطي مشهود در دنياي امروز انتخابخواهند شد، شروع ميشود برنامه نظارت همانگونه كه در ماده 7 اين پروتكل تشريح شده است، وانگري لازم را براي اقدام اصلاحي مورد نياز ازطريق ارائه اطلاعات پايه به منظور ارزيابي كارآيي برنامههاي اجرا شده، وضعيت موجود محيط زيست و روند آن، فراهم خواهد نمود. اقدام اصلاحيهر زمان كه لازم باشد با تجديد نظر ادواري در مقررات، برنامهها و تدابير و بررسي شرايط مجوزها تخليه، به موجب مفاد 4 و 6 اين پروتكل به عملخواهد آمد. 2 - مقررات ايجاد ضوابط به منظور صدور مجوزهاي تخليه فضولات در محيط زيست دريائي، همچنين بايد عليالخصوص موارد زير را در نظر داشتهباشد. الف - خصوصيات و تركيب فضولات
1
نوع و اندازه منبع آلوده كننده، مانند فرآيند صنعتي.
2
نوع آلودگي (منشاء، تركيب متوسط).
3
شكل آلودگي (جامد، مايع، لجن و مخلوط آبكي).
4
ميزان كل (حجم تخليه شده، مثلاً در سال).
5
الگوي تخليه (پيوسته، متناوب، با تغييرات فصلي و غيره).
6
غلظت تركيبات اصلي.
7
خواص فيزيكي مانند حلاليت و غلظت، شيميائي و بيوشيميائي، مانند اكسيژنخواهي، مواد مغذي و بيولوژيك، مانند وجود ويروس ها، باكتريها،مخمرها و انگلها.
8
سميت.
9
پايائي: فيزيكي، شيميائي و بيولوژيكي.
10
تجمع و تطور زيستي در موارد بيولوژيكي يا رسوبات.
11
حساسيت نسبت به تغييرات فيزيكي، شيميائي و بيولوژيكي و فعل و انفعال با ساير مواد محلول آلي و معدني در محيط آبي.
12
احتمال ايجاد لك يا ساير تغييراتي كه موجب كاهش ارزش بازار منابع ميشود. مثلاً در ماهي، صدفها و غيره. ب - خصوصيات محل تخليه و محيط زيست دريائي پذيرنده.
1
خصوصيات آب نگاري، هواشناسي، زمينشناسي، زيست شناسي و موضع نگاري تخليه.
2
محل و نوع تخليه (ريزشگاه، كانال، مجرا و غيره) و رابطه آن با ساير مناطق مانند مناطق با مطلوبيت خاص، مكانهاي تخمريزي و پرورش ماهي وماهيگيري، محلهاي زندگي صدفها و منابع قابل بهرهبرداري. 3 - ميزان دفع در زمان مشخص، مانند مقدار در روز، در هفته و در ماه.
4
ميزان ترقيق اوليه در محل تخليه به محيط زيست دريائي پذيرنده.
5
هر گونه روش بستهبندي و جادهي.
6
خصوصيات انتشار از قبيل اثرات جريانات، جذر و مد و بادبر حمل و نقل افقي و اختلاط عمودي.
7
خصوصيات آب، مانند درجه حرارت، پهاش، شوري، طبقهبندي، شاخصهاي اكسيژن آلودگي - اكسيژن محلول، اكسيژن خواهي شيميائي،اكسيژن خواهي بيوشيميائي - ازت موجود در اشكال آلي و معدني شامل آمونياك، مواد معلق، ساير مواد مغذي و باروري.
8
وجود اثرات ساير تخليههائي كه در محل تخليه صورت گرفتهاند مانند، ميزان فلزات سنگين زمينه و مقدار كربن آلي. ج - فراهم بودن تكنولوژيهاي فضولات روش هاي كاهش فضولات و تخليه پسابهاي صنعتي و فاضلاب شهري بايد با توجه به فراهم بودن و امكان پذيري موارد زير انتخاب شود.
1
فرآيندهاي تصفيه جانشين.
2
روش هاي استفاده مجدد يا امحاء،
3
روش دفع روي زمين، و
4
تكنولوژيهاي كمضايعه مناسب. د - شرايط و ملاحظات عمومي.
1
اثرات احتمالي بر وسائل رفاهي مانند، وجود مواد شناور و به گلنشسته، كدورت، بوي ناخواسته، تغيير رنگ و كف.
2
اثرات بر بهداشت انسان از طريق اثر آلودگي بر موجودات دريائي خوراكي، آبهاي مورد استفاده در شنا، حواس و غيره.
3
اثرات بر اكوسيستمهاي دريائي عليالخصوص منابع زنده، گونههاي در معرض خطر و زيستگاههاي حساس.
4
اثرات احتمالي بر ساير مصارف دريا مانند لطمه به كيفيت آب براي مصرف صنعتي، خوردگي سازه زير آب، تداخل مواد شناور با عملياتكشتيراني، تداخل با ماهيگيري يا كشتيراني از طريق ته نشست فضولات يا اشياء جامد روي كف دريا و حمايت مناطق حائز اهميت خاص برايمنظورهاي علمي و حفاظتي. تعيين كيفيت آب معيارها ، رهنمودها و استانداردها براي مصارف گوناگون آب I I بر اساس اطلاعات موجود و درك وضعيت محيط زيست برنامه ها و تدابير عملياتي با اولويت را تهيه نمائي I I O I I قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن پروتكل شامل 16 ماده كه ضميمه آن در جلسه روز يكشنبه نهم اسفند ماه يكهزار و سيصد و هفتاد و يك مجلس شوراي اسلاميتصويب و در تاريخ 16/12/71 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است. رئيس مجلس شوراي اسلامي - علياكبر ناطق نوري